II SA/Sz 667/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 667/15 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 3 grudnia 2015 r. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 667/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A.M. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela. O terminie i godzinie posiedzenia Sądu, na którym zapadło powyższe orzeczenie skarżąca została zawiadomiona przez Sąd pismem z dnia 14 października 2015 r. (doręczonym skarżącej w dniu 20 października 2015 r.), zawierającym między innymi pouczenie o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie - w przypadku oddalenia skargi - w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Na rozprawę w dniu 3 grudnia 2015 r. skarżąca nie stawiła się. W dniu 17 grudnia 2015 r. (data nadania wniosku) A.M. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w tej sprawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia ww. wniosku. Skarżąca podała, że okres od 23 listopada 2015 r. do 10 grudnia 2015 r. był dla niej bardzo obciążający fizycznie i psychicznie. A.M. wyjaśniła, że od września 2015 r. podjęła zatrudnienie w nowym miejscu pracy, a jej dzieci (syn ur. [...] r. oraz córka ur. [...] r.) w tym okresie więcej chorowały (córka boleśnie ząbkowała), co wymagało od niej pełnienia w jak największym wymiarze osobistej opieki nad dziećmi, przy jednoczesnym wykonywaniu pracy zawodowej na pełen etat. Powyższe okoliczności okazały się być dla skarżącej przeszkodą niedającą się przezwyciężyć. Do wniosku A.M. załączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 17 grudnia 2015 r., z którego wynika, że dzieci skarżącej były chore w okresie od dnia od dnia 24 listopada 2015 r. do dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 opublikowany w LEX nr 40381). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. nagłe zdarzenie losowe (por.: wyrok NSA z 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, pomimo zrozumienia trudności, jakie mogły powstać w związku z dolegliwościami zdrowotnymi dzieci i koniecznością sprawowania opieki nad nimi, opisane przez skarżącą okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan zdrowia dzieci uniemożliwiał skarżącej poczynienie odpowiednich starań, w tym posłużenie się inną osobą. Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu, a tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por.: wyrok NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. akt II SA/Po 2646/00); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z dnia 19 maja 1976r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828 i postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974r., II CO 18/73, LEX nr 7372). Okoliczności powołane przez skarżącą we wniosku mogły utrudniać prawidłowe podejście do załatwiania własnych spraw, ale tego nie uniemożliwiały. Zdaniem Sądu, skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Skarżąca mając na uwadze zbliżający się termin w sprawie z jej udziałem, powinna i mogła była przewidzieć przebieg czynności procesowych (będąc prawidłowo pouczona o terminie złożenia wniosku) i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie wniosku w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób (domowników, sąsiadów). Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez skarżącą w zabezpieczeniu swoich interesów w związku z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu.