II SA/Sz 669/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na Uchwałę Rady Miejskiej w Mirosławcu Nr XXIV/144/2008 z dnia 26 maja 2008 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za świadczenia Przedszkola Samorządowego prowadzonego przez Gminę Mirosławiec postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Prokurator Rejonowy pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Mirosławcu Nr XXIV/144/2008 z dnia 26 maja 2008 w sprawie ustalenia opłaty za świadczenia Przedszkola Samorządowego prowadzonego przez Gminę Mirosławiec. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Mirosławcu wniosła o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "wobec faktu dokonania samokontroli aktu będącego przedmiotem skargi i jego uchylenia". Rada Miejska w Mirosławcu wyjaśniła, że w ramach samokontroli, na podstawie przepisu art. 54 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchyliła w całości uchwałę Nr XXIV/144/2008 z dnia 26 maja 2008 r., podejmując jednocześnie na sesji w dniu 27 lipca 2010 r. uchwałę Nr LIII/320/2010, która uwzględnia obowiązujący obecnie stan prawny, jak również zastrzeżenia formułowane przez wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny dotyczące uchwał regulujących opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu publicznym. Pismem z dnia [...]r. Sąd zobowiązał Prokuratora Rejonowego do podania, czy podtrzymuje skargę z dnia [...]r. Pismem procesowym z dnia [...]r. Prokurator Rejonowy cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie Prokurator Rejonowy pismem z dnia [...]r. cofnął skargę na opisaną powyżej uchwałę, a dokonana przez stronę skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.