II SA/Sz 675/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., zatytułowanym "Wniosek", J. C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 63 i art. 64 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o usunięcie naruszenia prawa, spowodowanego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wskazując dodatkowo na naruszenie art. 52 § 3 i § 4 oraz art. 135 i art. 155 § 1 powołanej ustawy, skarżący wyjaśnił, iż polegały one na tym, że Inspektor pozostawia, w aktach sprawy, bez biegu wniosek strony z dnia [...] r. Ponieważ z treści tego pisma nie wynikało, jak należy je zakwalifikować, zarządzeniem z dnia 24 maja 2012r., sygn. akt II SO 10/12, zobowiązano J. C. do jednoznacznego sprecyzowania treści pisma z dnia [...] r., poprzez wskazanie (na piśmie w 2-ch egzemplarzach): - czy jest to skarga na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli tak, to należało podać datę i numer zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego; - ewentualnie, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania, należało wskazać przedmiot postępowania administracyjnego, w którym organ ten jest bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie, a odpowiedzi tej J. C. zobowiązany był udzielić w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że pismo z dnia [...] r. stanowi skargę powszechną, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, uregulowaną przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 i następne). Nadto pouczono J. C. o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), jak również o tym, że przedmiot skargi precyzuje sam skarżący, a sąd nie może domniemywać intencji skarżącego w tym zakresie. J. C. w piśmie z dnia [...] r., skierował do Prezesa oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o pilne nadanie biegu i rozpoznanie wniosku z dnia [...] r. wyjaśniając jednocześnie, iż kierowane do niego pismo sądowe jest bezprzedmiotowe i niezrozumiałe, skoro Sąd pozostawia bez rozpoznania złożony tu wniosek. Wobec tego, że J. C. nie udzielił merytorycznej odpowiedzi, w sposób, w jaki zobowiązany był w piśmie z dnia [...] r., zarządzeniem z dnia [...] r. wpisano sprawę do repertorium II SA/Sz 675/12, jako skargę na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Kierując się treścią pisma skarżącego z dnia [...] r., jak również biorąc pod uwagę rygor postawiony stronie w zarządzeniu z dnia [...] r., w przypadku nieudzielania na nie odpowiedzi, uznać należało, że J. C. w istocie wniósł do sądu administracyjnego skargę na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która ma charakter skargi powszechnej, w myśl art. 227 i następnych Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga powszechna wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Działania lub zaniechania administracji publicznej, będące przedmiotem tego typu skarg, nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następnych K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.