II SA/Sz 676/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Działający z upoważnienia Burmistrza Miasta [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], decyzją z dnia [...] nr [...], przyznał K. S. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie, na okres od [...] do [...]. Strona odwołała się od ww. decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kwestionując zaliczenie do gospodarstwa domowego strony syna [...], studiującego w [...] i tam zameldowanego na pobyt czasowy. Kolegium rozpatrując wniesione odwołanie nie znalazło podstaw prawnych do zmiany zaskarżonej decyzji. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż syn studiujący powinien być uwzględniany w gospodarstwie domowym strony. Organ stwierdził, iż uznanie Ł. S. jako osoby prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe wyeliminowałoby go z gospodarstwa domowego, tym samym strona nie spełniałaby kryterium powierzchni do przyznania dodatku mieszkaniowego. Niemniej jednak, w ocenie Kolegium nauka poza miejscem zamieszkania nie może prowadzić do uznania, iż student stale nie zamieszkuje w miejscu stałego meldunku. Jak wynika z akt sprawy rodzina strony liczy [...] osoby i zajmuje lokal mieszkalny o pow. [...], w którym nie ma centralnej ciepłej wody. Organ odwoławczy wyjaśnił, że kwota dodatku mieszkaniowego nie jest przyznawana uznaniowo, gdyż jest to kwota wynikająca z arytmetycznego wyliczenia opartego na zasadach wytyczonych przez ustawę. Zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001r. Nr 71, poz.734) wysokość dodatku stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu, a wydatkami poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości [...] dochodów gospodarstwa dwuosobowego. Miesięczny dochód rodziny strony, jak wynika z akt sprawy wynosił w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy [...] zł, zaś [...] tej kwoty, to suma [...]. W takiej wysokości ustawodawca przewidział obciążenie budżetu gospodarstwa strony na wydatki mieszkaniowe. Natomiast wydatki mieszkaniowe rodziny strony, które brane są do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego kształtują się w wysokości - [...], na co składają się: wydatki na mieszkanie - [...], ryczałt za brak centralnej ciepłej wody - [...]. Jak wcześniej Kolegium wskazało, kwotę dodatku mieszkaniowego stanowi różnica pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię zajmowanego mieszkania, a kwotą dochodów obciążającą rodzinę tj; [...] - [...] = [...] i w takiej wysokości dodatek stronie został przyznany, Kolegium nie dopatrzyło się nieprawidłowości przy wyliczeniu należnego dodatku, a zatem nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Powyższa decyzja została zaskarżona przez K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej bardzo krzywdząca. Zdaniem skarżącej Kolegium nie wyjaśniło jak został ustalony dochód i jak pomniejszono dodatek mieszkaniowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.). Skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), regulujące zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach (art. 1), zwanej dalej "ustawą". Ustawa nabycie prawa do dodatku mieszkaniowego uzależnia od spełnienia określonych w niej kryteriów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 ustawy). W myśl art. 7 ust. 13 ustawy o dodatkach mieszkaniowych na żądanie organu przyznającego dodatek mieszkaniowy osoba pobierająca dodatek jest obowiązana udostępnić dokumenty potwierdzające wysokość dochodów wskazanych w deklaracji, o której mowa w ust. 1. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 powołanej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniżej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. W powyższym przepisie określono, w jakiej wysokości dochody w rodzinie uprawniają do ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Podstawowym kryterium, od którego ustawa o dodatkach mieszkaniowych uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego jest więc poziom dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym, liczonego według zasad określonych w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 cyt. ustawy normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny) zwana dalej "normatywną powierzchnią" w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać pkt 1 - 35 m2 - dla jednej osoby, pkt 2 – 40 m2 – dla dwóch osób. Z treści powyższego przepisu wynika, iż kryterium, od którego ustawa o dodatkach mieszkaniowych uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego jest także powierzchnia użytkowa lokalu, w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego. Stosownie do treści art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby. Stosownie do treści art. 6 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.), jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa. W niniejszej sprawie organy administracji publicznej dokonały prawidłowych ustaleń w zakresie spełnienia przez skarżącą ww kryteriów do przyznania dodatku mieszkaniowego i przyznały ten dodatek. Kwestią sporną jest natomiast wysokość dodatku mieszkaniowego, a w szczególności uznanie, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego złożonego w dniu [...] przez K. S. wynika, że gospodarstwo domowe skarżącej składa się z dwóch osób (K. S. i syn Ł. S.), powierzchnia zajmowana przez wnioskodawcę wynosi [...] m2, wydatki ponoszone na mieszkanie przez wnioskodawcę wynoszą [...] zł miesięcznie, a łączny dochód gospodarstwa domowego z ostatnich trzech miesięcy ([...]) wynosi [...]. Wszystkie powyższe dane zostały potwierdzone przez skarżącą własnoręcznym podpisem. Dane te znajdują także potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy (zaświadczeniach Politechniki [...], PUP w [...], decyzji ZUS). Tak więc słusznie organy uznały, że gospodarstwo domowe prowadzone przez skarżącą składa się z dwóch osób. Dodać należy, że fakt, iż syn skarżącej [...] studiuje i czasowo mieszka w akademiku, nie oznacza, że jego centrum życiowe zostało przeniesione do [...]. Zauważyć także należy, jak słusznie podkreślił to organ odwoławczy, że powierzchnia użytkowa zajmowana przez gospodarstwo domowe K. S. ([...]) przekracza powierzchnię normatywną dla jednej osoby w taki sposób, że w przypadku gdyby gospodarstwo prowadzone było przez jedną osobę, dodatek mieszkaniowy by nie przysługiwał. Zdaniem Sądu, choć organy administracji niedokładnie opisały stan faktyczny (bez rozbicia na poszczególne składniki dochodu) w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i w zaskarżonej decyzji, to jednak prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny sprawy, zebrały wszystkie niezbędne dowody pozwalające ustalić w sposób, który nie budzi wątpliwości, czy skarżąca spełnia wymogi uzasadniające przyznanie jej dodatku mieszkaniowego i prawidłowo uznały, że zostały spełnione przesłanki do nabycia przez skarżącą prawa do dodatku mieszkaniowego w wysokości obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Dodać należy, że niewskazanie w uzasadnieniach decyzji poszczególnych części składowych dochodu gospodarstwa domowego wnioskodawczyni, choć stanowi naruszenie art.107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy i nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.), oddalił skargę.