II SA/Sz 676/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie sprzeciwu do czynności kontrolnych postanawia: odrzucić skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] po rozpatrzeniu sprzeciwu złożonego w trybie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez Spółkę A. z o.o. z siedzibą w P. do czynności kontrolnych prowadzonych w dniu [...] r. w sklepie przy ul. [...] w K. przez przedstawicieli [...] w K. orzekł o jego bezprzedmiotowości. W wyniku złożonego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] r., [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Pismem z dnia [...] r. Spółka A. z o.o. reprezentowana przez radcę prawnego E.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że sprzeciw wniesiony w postępowaniu kontrolnym, nie prowadzi do wszczęcia nowego postępowania względem postępowania kontrolnego, a zwłaszcza nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest, w postępowaniu przed sądem administracyjnym, badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W związku z tym wskazać należy, że stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto, zgodnie z § 3 cytowanego wyżej przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych i stosują środki określone w tych przepisach. Przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie wydane na skutek sprzeciwu, złożonego przez stronę skarżącą w trybie art. 84c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r., poz. 672 z późn.zm.). Kwestionowane postanowienie nie należy do żadnej ze wskazanych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działalności administracji publicznej. Z uchwały podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 stycznia 2014 r., sygn. akt II GPS 3/14, wynika, że "na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 powołanej ustawy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego" (ONSA i WSA z 2014 r. nr 4, poz. 55). W treści przywołanej uchwały NSA stwierdził, że postępowanie organu w zakresie kontroli, o którym mowa w art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie jest w ogóle postępowaniem administracyjnym, a w postanowieniach wydawanych na skutek rozpatrzenia sprzeciwu organ kontroli nie rozstrzyga bezpośrednio o obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Skoro zaś postępowanie kontrolne prowadzone na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie ma charakteru postępowania administracyjnego, to oznacza, że sprzeciw wniesiony w postępowaniu kontrolnym nie prowadzi do wszczęcia nowego postępowania względem postępowania kontrolnego, a zwłaszcza nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienia podjęte w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy, bowiem nie odnoszą się do samej kontroli, a więc obowiązków organu prowadzącego kontrolę. Nie ma podstaw, aby z takiego postanowienia wyprowadzić jakiekolwiek uprawnienia kontrolowanego podmiotu. Przy czym podkreślenia wymaga, że uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada ogólną moc wiążącą wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu tego sądu. Skład, który nie podziela wspomnianego stanowiska może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 824/10). Sąd w niniejszej sprawie w pełni akceptuje ocenę wyrażoną w powołanej uchwale. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.