II SA/Sz 678/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. przyznaje od Skarbu Państwa-Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie radcy prawnemu B. K. kwotę [...] złotych obejmującą należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją nr [...] z dnia [...]r., Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. i T. R. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego przy ul. [...] działka nr [...] obręb [...] w [...] usytuowanego [...] m od granicy. Od decyzji tej odwołał się właściciel sąsiedniej działki D. G. wskazując, że nie wyraża zgody na taką lokalizację, gdyż projektowany budynek będzie oddalony [...] m od jego budynku mieszkalnego i będzie zacieniał pomieszczenia mieszkalne. Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach swego rozstrzygnięcia stwierdził, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) sprawdza: - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; - kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego; - wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z akt sprawy funkcja planowanej inwestycji polegająca na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...] zgodna jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Rady M i G nr [...] z dnia [...]r. ogłoszonego w Dz.Urz, Woj. [...] nr [...] z dnia [...] r. poz. [...]. Usytuowanie omawianego budynku gospodarczego w odległości [...] m od granicy działki nr [...] zgodne jest z przepisem § 12 ust. 3 pkt 2 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany jest kompletny, opracowany prawidłowo przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stanowi oświadczenie T. i T. R. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym[...] w [...]. Ustosunkowując się do zarzutu, że projektowany budynek gospodarczy o wysokości [...] m. usytuowany na skarpie wys. [...]m. będzie zacieniał okna budynku mieszkalnego odwołującego się nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, gdyż jak wynika z projektu zagospodarowania działki odległość ta wynosi około [...]m a nie [...] m. Zgodnie z § 13 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn.12.IV.2002r. w sprawie warunków technicznych (Dz.U. z 2002r.nr 75, poz.690 ze zmianami) odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi od innych obiektów-powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. W tym przypadku należy przyjąć, że wysokość przesłaniania (z uwzględnieniem różnicy poziomu terenu) wynosi ok. [...], a odległość do budynku mieszkalnego wynosi około [...] m. Tak więc zarzut w tej sprawie jest niezasadny. Z uwagi na to, że rozpatrywanie sprawy w trybie odwoławczym polega na stwierdzeniu, czy wydana decyzja narusza obowiązujące w tym względzie przepisy prawa, a takiego naruszenia w wydanej decyzji organ II instancji nie stwierdził, zatem decyzję I instancji należało utrzymać w mocy. Powyższą decyzję ostateczną D. G. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu wywodzi, iż zgodnie z właściwymi przepisami budowlanymi odległość zabudowy od granicy powinna wynosić co najmniej: a) przy zabudowie z otworami okiennymi lub drzwiami - 4 m, b) przy zabudowie bez otworów okiennych lub drzwiowych - 3 m. Na usytuowanie budynku gospodarczego w odległości [...] m od granicy nieruchomości wymagana jest zgoda właścicieli nieruchomości sąsiednich. Odwołujący się nie wyrażał zgody na takie usytuowanie budynku gospodarczego. Początkowo nie był w ogóle uznawany za stronę w sprawie i nie brano jego stanowiska pod uwagę. Aktualnie jest stroną i sprzeciwia się takiemu usytuowaniu budynku gospodarczego na działce [...], gdyż uniemożliwia planowaną rozbudowę jego budynku mieszkalnego w kierunku granicy z działką nr [...]. Wtedy właśnie ujawni się problem zacieniania okien jego budynku mieszkalnego przez tę budowlę. Również w tej chwili sprawa zacienienia jego działki nie jest bez znaczenia, ze względu na różnicę poziomów między działkami, wynoszącą [...] m (działka nr [...] jest poniżej). Zostaną zatem naruszone jego prawa, ograniczone możliwości inwestycyjne oraz pomniejszona atrakcyjność i wartość jego nieruchomości. Można zbudować przedmiotowy budynek na działce nr [...] tak aby nie "wchodzić w drogę" właścicielom działki sąsiedniej Nie jest to inwestycja strategiczna i nie musi być realizowana w tym miejscu za wszelka cenę. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. Sąd uchyla zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a). Przeprowadzona pod wskazanym wyżej kątem kontrola legalności zaskarżonej decyzji wskazuje, że skargę uznać należy za zasadną, a to z powodu naruszenia przez organ prowadzący postępowanie podstawowych zasad postępowania, wskazanych w przepisach art. 7 i 8 kpa zgodnie z zgodnie z którymi w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7) oraz zobowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8). Zaskarżona decyzja nie wskazuje w swej podstawie prawnej przepisu, na którym oparł się organ zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę dla realizowanego na sąsiedniej wobec skarżącego działce budynku gospodarczego, usytuowanego w odległości [...] m od granicy tych działek. Przepis § 12 ust.12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustanawia zasadę, iż budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z działką sąsiednią nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w kierunku tej granicy oraz 3 m - bez tych otworów. Powyższe rozporządzenie w dalszych przepisach stwierdza, iż dopuszcza się usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy, jednakże z użytego sformułowania – "dopuszcza się" wynika, iż jest to rozwiązanie wyjątkowe, a zatem może mieć zastosowanie jedynie w ściśle określonych okolicznościach, o których mowa w § 12 ust.3. W tym przypadku organy obu instancji tych okoliczności nie wskazały. Organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji powołał się na § 12 ust.3 pkt 2 cyt. rozporządzenia, mówiący, iż dopuszcza się sytuowanie budynku w odległości 1,5 m jeżeli ze względu na rozmiary działki nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust.1 pkt 2, tj. 3 m. Zaskarżona decyzja kwestii tej jednak nie analizuje i nawet nie zawiera stwierdzenia, iż inne usytuowane przedmiotowego obiektu budowlanego nie jest możliwe. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję należało uchylić zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 lit.c p.p.s.a., jako wydaną z naruszeniem art. 7, 8 i 9 kpa, które w tym wypadku mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Orzeczenie w pkt II wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a, zaś o kosztach zastępstwa procesowego (pkt III) na podstawie art. 250 w/w ustawy.