II SA/Sz 678/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry po s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] r., nr [...]utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu K. M., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą "[...]", kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie do gry poza kasynem gry w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] r. K. M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na ww. rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w S., wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania sądowego do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (III SA/Gl 1979/11). W skardze skarżący zarzucił decyzji naruszenie m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 4 ustawy o grach hazardowych poprzez skierowanie decyzji wymierzającej karę za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry do podmiotu niebędącego zobowiązanym do uzyskania zezwolenia na prowadzenie kasyna gry i naruszenie art. 2 Konstytucji w zw. z art. 89 ustawy o grach hazardowych i art. 24 i art. 107 § 1 k.k.s. poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na niekonstytucyjnym przepisie art. 89 u.g.h. zakładającym wymierzenie finansowej kary pieniężnej w stosunku do tych samych osób i za identycznie zdefiniowany czyn, co zagrożony grzywną pieniężną czyn penalizowany na gruncie art. 107 § 1 w zw. z art. 24 k.k.s. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoni się zagadnienie prawne pozostające w związku rozpoznawaną sprawą i mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości, przemawiają za zawieszeniem postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Co prawda orzecznictwo w tej kwestii jest niejednolite, jednakże Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r., I GSK 746/09, LEX nr 578348, w którym Sąd przyjął, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego, nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Podkreślił, że naczelną zasadą, którą należy się kierować, jest zasada państwa prawa, a w państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007r., nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej?". Pytanie to zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12. W ocenie Sądu, udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania niniejszej sprawy. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy bowiem wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, a problem prawny objęty zarzutami skargi jest analogiczny do problemu, z którym do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił WSA w Gliwicach. Podkreślenia wymaga, że skarżący zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. naruszenie zarówno art. 2 Konstytucji oraz art. 89 ustawy o grach hazardowych, dlatego celem zachowania spójności wykładni przepisów prawa należało postępowanie w niniejszej sprawie zawiesić do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na wyżej wskazane pytanie prawne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.