II SA/Sz 680/15
WyrokWSA w Szczecinie2015-12-10
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić decyzję kasacyjną organu odwoławczego, która przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, mimo że skarżący sprzedał lokal i problem został rozwiązany przez nowych właścicieli?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego, która przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, nie mogła zostać uchylona. Nawet gdyby sąd uchylił tę decyzję, organ odwoławczy i tak musiałby wydać orzeczenie o tej samej treści, aby zapewnić udział nowych właścicieli lokalu w postępowaniu. Ponadto, sprawa dotycząca nakazania usunięcia nieprawidłowości została już ostatecznie rozstrzygnięta inną decyzją, a problem rozwiązany przez nowych właścicieli.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. odmawiającą nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych dotyczących remontu stropu nad wysuniętą częścią parteru. Organ odwoławczy uznał, że stan techniczny budynku zagraża życiu lub zdrowiu ludzi i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu pośpiech i nieuwzględnienie opinii technicznej. W trakcie postępowania sądowego skarżący sprzedał lokal, a nowi właściciele rozwiązali problem.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych oddala skargę.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r., nr[...] , na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t.Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z dnia [...] r., znak:[...] , o odmowie nałożenia na współwłaścicieli budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w S. tj. na M. K. i Z. S., nakazu wykonania robót polegających na remoncie części obiektu - stropu nad wysuniętą częścią parteru, stanowiącego jednocześnie taras mieszkania na piętrze budynku, uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu [...] r. M. K. poinformowała PINB w S. o zalaniu pomieszczenia jej lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku jednorodzinnym przy ul. [...] w S.
i wniosła o przeprowadzenie kontroli stanu technicznego balkonu należącego do lokalu mieszkalnego nr [...], w celu stwierdzenia, czy posadzka i odpływ wody z balkonu wykonane są zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami. Organ powiatowy przeprowadził w dniu [...] r. oględziny przedmiotowego budynku i ustalił m.in., iż w pokoju mieszkania nr [...] , znajdującym się częściowo pod tarasem przynależnym do lokalu mieszkalnego nr [...] , uszkodzony jest sufit. Stan stropu może powodować zagrożenie dla życia i zdrowia. Nie dokonano oględzin tarasu ze względu na nieobecność właściciela mieszkania nr [...] . Podczas kolejnych oględzin w dniu [...] r. organ powiatowy dokonał oględzin tarasu. Następnie postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, nałożył na współwłaścicieli budynku obowiązek przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego części budynku. Autor przedłożonej przez M. K. ekspertyzy (uzupełnionej w dniach [...] r.), posiadający odpowiednie uprawnienia budowlane rzeczoznawcza budowlany inż. M. U., stwierdził m.in., że odpadnięcie tynku sufitu jest możliwe tylko w wyniku długotrwałego przesączania i przeciekania wody przez podłoże. Obecnie stropodach nie spełnia żadnej funkcji zabezpieczającej, ponieważ nie stanowi przegrody izolacji cieplnej o wymaganym współczynniku izolacyjności (współczynnik izolacyjności istniejącego stropodachu jest ponad 2,5 krotnie większy od dopuszczalnego), powodując w pomieszczeniu niską temperaturę w zimie, a wysoką w lecie; woda opadowa przedostaje się do wnętrza konstrukcji stropodachu i dalej do pokoju na parterze, powodując jego dewastację; stropodach może być niebezpieczny dla osób alergicznych, ze względu na powstałe zawilgocenie i zagrzybienie, tym samym wymaga odkrycia i zabezpieczenia biologicznego. Obiekt jest zatem użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Brak działań zabezpieczających może spowodować dalszą dewastację pomieszczenia, a poprzez odpadnięcie kolejnego kawałka tynku sufitu - zagrożenie dla użytkownika. Przyczynami opisanych nieprawidłowości są wieloletni brak wykonywania robót naprawczych przez właściciela lokalu na piętrze oraz pogorszenie stanu stropodachu poprzez roboty remontowe wykonane w [...] r.
Dalej organ odwoławczy podał, że po ustaleniu powyższego PINB w S. wydał decyzję, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w uzasadnieniu stwierdzając, że obecnie przedmiotowa część budynku nie znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i nie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Z przedstawionej ekspertyzy nie wynika, by stropodach znajdował się w złym stanie technicznym, złego stanu nie potwierdza również zakres wskazanych w ekspertyzie robót remontowych, które nie obejmują elementów konstrukcyjnych stropu. Roboty te należy przewidzieć w planach utrzymania budynku. Zawilgocenie, zagrzybienie bądź pleśnie mogą w wyniku długotrwałego oddziaływania na określone elementy budynku doprowadzić do pogorszenia jego stanu technicznego, jednak same w sobie nie stanowią takiego stanu.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nie podzielił opinii organu I instancji. Według organu drugiej instancji na podstawie akt sprawy można stwierdzić, że niewłaściwy stan techniczny przedmiotowego budynku, w zakresie braku zabezpieczenia przed przenikaniem wody opadowej do wnętrza budynku i w konsekwencji pogorszenia właściwości użytkowych budynku i jego sprawności technicznej, nie ulega wątpliwości i uzasadnia nałożenie przez organ nadzoru budowlanego obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zdaniem organu odwoławczego ponownie rozpatrując sprawę, organ powiatowy winien zweryfikować podnoszone przez właściciela lokalu nr [..] argumenty, dotyczące możliwych przyczyn zalewania lokalu na parterze budynku, po czym w oparciu o wskazania zawarte w ekspertyzie i własne ustalenia, wydać stosowne orzeczenie.
Na decyzję organu drugiej instancji skargę wniósł Z. S. wnosząc o:
1. uchylenie decyzji ZWINB w S. w całości – tryb art. 156 pkt 1-2 i 7 K.p.a. oraz inne wg uznania WSA S.,
2. utrzymanie w mocy postanowienia I instancji,
3. wypożyczenie od Sądu Rejonowego [...]
4. włączenie do akt sprawy akta PINB [...]
5. obciążenie kosztami sądowymi i administracyjnymi J. i M. K.,
6. opatrzenie opisane przez skarżącego sytuacje przepisami prawnymi.
W uzasadnieniu skarżący zarzucił emu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. zbyt pośpieszne wydanie decyzji, bez starannego i rzetelnego zapoznania się z dokumentacją znajdującą się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w S.. Skarżący podniósł, że organ drugiej instancji nie powinien brać pod uwagę przedłożonej przez M. K. opinii technicznej sporządzonej przez inż. M. U., jako dokumentu prywatnego sporządzonego na żądanie zainteresowanej strony. Następnie skarżący dokonał analizy rzeczonej opinii wskazując na popełnione przez opiniującego uchybienia.
W kolejnych pismach z dnia [..] r. skarżący uzupełnił skargę przedkładając opinie biegłych sądowych sporządzone w toczącym się postępowaniu cywilnym.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia [...] r., uczestniczka postępowania M. K., poinformowała, że Z. S. dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego w S. przy ul. R. [...] i od dnia [...] r. nie jest współwłaścicielem tejże nieruchomości i nie posiada do niej żadnych praw. W załączeniu przesyłała decyzję PINB w S. z dnia [...] r. w sprawie [...] nakazującą współwłaścicielom budynku M. K. oraz J. i W. I. wykonanie robót polegających na remoncie stropu nad wysuniętą częścią parteru, stanowiącą jednocześnie taras mieszkania na piętrze w zakresie naprawy konstrukcji stropu wykonania izolacji przeciwwilgociowej.
Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący potwierdził, że sprzedał lokal
nr [..] przy ul. [...] w S.. Natomiast pełnomocnik uczestniczki wyjaśnił, że od czasu objęcia lokalu przez nowych właścicieli problem został rozwiązany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.".
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r.
poz. 267 ze zm.) – dalej "K.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W rozpatrywanej sprawie istotne jest, że zaskarżona decyzja jest właśnie decyzją kasacyjną, wydaną w oparciu o cytowany powyżej przepis. Decyzja taka nie rozstrzyga merytorycznie sprawy, a wskazywane przez organ odwoławczy w jej motywach "okoliczności" należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu tej sprawy. Niewątpliwie wiążące prawnie są oceny organu odwoławczego w przedmiocie stwierdzonych naruszeń przepisów postępowania, jednak organ pierwszej instancji nie jest związany wyrażonymi w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej ocenami, poglądami i stanowiskiem organu drugiej instancji odnośnie do wykładni przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie.
Oznacza to, że organ pierwszej instancji ma możliwość dokonania odmiennych ustaleń niż organ wyższego stopnia.
Kontrolując decyzję kasacyjną sąd – po stwierdzeniu, że zachodziły podstawy do jej podjęcia w oparciu o art. 138 § 2 K.p.a. – nie może przesądzać, jak należy merytorycznie załatwić daną sprawę, tak więc przed jej merytorycznym załatwieniem nie można oczekiwać oceny obecnie toczącego się i jeszcze niezakończonego postępowania mającego doprowadzić do merytorycznego rozstrzygnięcia.
Dlatego, nie wnikając w merytoryczną zasadność podnoszonych w skardze argumentów mających potwierdzać wadliwość wskazywanych w zaskarżonej decyzji zaleceń, sąd stwierdził brak podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Wskazać też należy, że zgodnie z art.133 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w oparciu o akta administracyjne biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejące w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Z tego powodu Sąd zobowiązany jest rozpoznać skargę Z. a S., mimo że sprzedał należący do niego lokal w budynku przy
ul. [...] w S. i nie będzie już uczestniczył w dalszym postępowaniu administracyjnym dotyczących tego budynku. Jednak ten fakt przesądza o tym,
że w chwili obecnej jednym rozstrzygnięciem jakie powinien wydać Sąd jest oddalenie skargi.
Gdyby Sąd uchylił decyzję organu drugiej instancji, to i tak organ ten nie mógłby wydać innego orzeczenia jak tylko uchylić decyzję organu pierwszej instancji
i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Czyli wydać decyzję
o takiej samej treści jak decyzja zaskarżona.
Wydanie takiego orzeczenia byłoby konieczne, tak aby osoby, które nabyły od skarżącego lokal i wstąpiły jako strony w jego miejsce do postępowania administracyjnego, miały możliwości wzięcia udziału w postępowaniu przed organami obu instancji. W taki tylko bowiem sposób możliwe jest zapewnienie wszystkim stronom udziału w całym postępowaniu, bez naruszenia wyrażonej w przepisie art. 15 K.p.a. podstawowej zasady postępowania administracyjnego, tj. zasady dwuinstancyjności.
Zauważyć również należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego
w Powiecie Grodzkim S. wydał w dniu [...] r. decyzję nakładającą na uczestniczkę postępowania i nowych właścicieli lokalu nr [...] obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku przy ul. [...] w S. do odpowiednie stanu technicznego. Skarżący nie jest adresatem tej decyzji. Również i ta okoliczność przemawia za oddaleniem skargi skoro w dacie orzekania przez Sąd sprawa nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości ww. budynku został już ostatecznie rozstrzygnięta i, jak oświadczył na rozprawie pełnomocnik uczestniczki, problem rozwiązany.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło