II SA/Sz 681/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. K. pozwolenia na rozbudowę z przebudową budynku mieszkalno-gospodarczego wraz z wykonaniem urządzeń budowlanych w miejscowości [...] gmina [...] na terenie działki nr [...] - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ dokonuje sprawdzeń złożonego wniosku w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.). Sprawdzenia te są obowiązkowe, a ich brak lub dokonanie w sposób niewłaściwy oznacza, że wydana decyzja jest wadliwa. Jak wynika z materiału dowodowego działka nr [...] w [...], na której planowana jest przedmiotowa inwestycja, znajduje się w granicach strefy [...] krajobrazu kulturowego na terenie oznaczonym symbolem [...] w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy - uchwała nr [...] Rady Gminy z dnia [...] r. (Dz. Urz. Województwa [...], nr [...], poz. [...]). W myśl art. 6 ust. 1 pkt. la ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162 poz. 1568 ze zm.) ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania, zabytki nieruchome będące w szczególności krajobrazami kulturowymi. Natomiast zgodnie z art. 7 pkt 4 prawną formą ochrony zabytków jest ustalenie ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem projektowana rozbudowa z przebudową budynku mieszkalno-gospodarczego wymaga uzyskania opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, akceptującej proponowane rozwiązania projektowe. Opinii takiej nie przedłożono. Ponadto w załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym branży sanitarnej brak informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego, a zaświadczenie wydane przez Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa, potwierdzające przynależność do tej izby E. K., określa termin ważności do dnia [...] r., podczas gdy projekt zagospodarowania terenu (część sanitarna), jak wskazuje data umieszczona w metryczce rysunku, sporządzono w [...] r. Również data oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej jest niespójna z datą sporządzenia projektu (część budowlana). W związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu oraz zgłaszanymi przez J. S. w trakcie postępowania prowadzonego przez organ I instancji istotne jest potwierdzenie zgodności projektowanej rozbudowy z wymaganiami określonymi w § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.). W aktach sprawy znajduje się opracowanie "Ekspertyza techniczna dotycząca przesłaniania przez projektowaną rozbudowę istniejącego budynku, okien zlokalizowanych w parterze budynku przyległego", jednak nie potwierdzono w niej spełnienia warunków o których mowa § 60 cyt. rozporządzenia. Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez J. S., organ odwoławczy wyjaśnił, że wykraczają one poza kwestie regulowane przepisami Prawa budowlanego. Nie mogą więc być rozstrzygane przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Od decyzji organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył K. K. stwierdzając, że uchybienia wskazane przez organ II instancji nie są uchybieniami, które uniemożliwiają realizację pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Poza tym zapis w planie dotyczący działki nr [...], zlokalizowanej w strefie [...] krajobrazu kulturowego na terenie oznaczonym symbolem [...] w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy stanowi tylko o zachowaniu zabudowy regionalnej, jednakże brak jest zapisu o konieczności uzgadnienia dokumentacji i uzyskaniu opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dotyczącej proponowanej rozbudowy. Nieuzasadnione jest zdaniem skarżącego żądanie takiego uzgodnienia. Natomiast wskazane przez organ dalsze nieścisłości w dokumentacji, nie naruszają wartości technicznej opracowanego projektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie organ odwoławczy stwierdził, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ administracji publicznej ma obowiązek sprawdzenia wniosku w zakresie uregulowanym w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.). Natomiast w myśl art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a objętych ochroną konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje właściwy organ w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Działka nr [...] w [...], na której planowana jest inwestycja, znajduje się w granicach strefy [...] krajobrazu kulturowego na terenie oznaczonym symbolem [...]. Wynika to z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy z dnia [...] r. (Dz. Urz. Województwa [...], nr [...], poz. [...]). Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. la ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania, zabytki nieruchome będące w szczególności krajobrazami kulturowymi. Natomiast art. 7 pkt 4 cyt. stanowi, że prawną formą ochrony zabytków jest ustalenie ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym planowana rozbudowa budynku mieszkalno-gospodarczego musi być poprzedzona uzyskaniem opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, dotyczącej rozwiązań projektowych. Stanowisko organu II instancji w pozostałych kwestiach jest również uzasadnione, ponieważ załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym branży sanitarnej brak informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego a zaświadczenie Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, potwierdzające przynależność projektanta do tej izby, określiło termin ważności do dnia [...] r., a projekt zagospodarowania terenu (część sanitarna), o czym świadczy data w metryczce rysunku, sporządzono w [...] r. Poza tym data oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej nie odpowiada dacie sporządzenia części budowlanej projektu. Kwestie te powinny być wyjaśnione przy ponownym rozpoznaniu sprawy. W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.