II SA/Sz 687/08
PostanowienieWSA w Szczecinie2008-09-29
Skład orzekający: Iwona Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu, którego braki nie zostały uzupełnione w terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braki nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. Sąd pozostawia taki wniosek bez rozpoznania, jeśli strona nie uzupełniła wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie.Stan faktyczny
A. i J. T. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, w związku z czym skarżący zostali wezwani do jego uzupełnienia. Pomimo wezwania, skarżący nie uzupełnili braków formalnych wniosku. Następnie skarżący cofnęli swoją skargę. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowił pozostawić go bez rozpoznania, a także umorzył postępowanie sądowe w sprawie.Rozstrzygnięcie
Wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania, a postępowanie sądowe umorzono.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i J. T. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego zarządza pozostawić wniosek bez rozpoznania. Sygn. akt II SA/Sz 687/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.
A. i J. T. w dniu (...( wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(, w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Jednocześnie skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie ich od (cyt.) "wszelkich kosztów sądowych wywołanych tą skargą".
W związku z tym, iż wniosek skarżących nie został złożony na urzędowym formularzu, pismem z dnia (...( wezwano wnioskodawców do uzupełnienia braku ich wniosku, poprzez odesłanie do Sądu wypełnionego formularza PPF - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu (...(, jednakże w wyznaczonym terminie skarżący nie odesłali wypełnionego formularza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Stosownie zaś do treści art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu. Wnioskodawcy zostali zatem wezwani do wypełnienia formularza PPF i wezwanie to doręczono stronom w dniu (...(. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku wniosku upłynął (...(, który to dzień nie był sobotą, ani dniem ustawowo wolnym od pracy. W zakreślonym terminie, skarżący nie uzupełnili wskazanego braku formalnego.
W tym stanie sprawy, na podstawie 257 P.p.s.a., należało zarządzić jak na wstępie.
Uzasadnienie
A. i J. T. w dniu (...( wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(, w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego.
Następnie, pismem z dnia (...( skarżący cofnęli swoją skargę, wskazując, że wygasła przyczyna jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że A. i J. T. pismem z dnia (...( skutecznie cofnęli swoją skargę na opisaną powyżej decyzję, albowiem brak jest podstaw do przyjęcia tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego czynność procesowa dokonana przez skarżących jest dla Sądu wiążąca.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a., orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło