II SA/Sz 69/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 69/14 odmawiające dopuszczenia Ł. M. do udziału w charakterze pełnomocnika skarżącego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a uchylić postanowienie własne z dnia 12 marca 2014 r. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 69/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dopuszczenia Ł. M. do udziału w charakterze pełnomocnika skarżącego A. L., w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W terminie przewidzianym do zakwestionowania powyższego orzeczenia, A. L. wystąpił, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , z zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazując, że nie sposób zgodzić się z orzeczeniem Sądu pierwszej instancji z dnia [...] r., albowiem pełnomocnictwo dla Ł. M. zostało udzielone w sposób prawidłowy, należycie opłacone oraz dwukrotnie doręczone Sądowi. Skarżący oświadczył, że Ł. M. jest jego pracownikiem, zatrudnionym na umowę o pracę, także zgodnie z art. 35 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być pełnomocnikiem strony. Do zażalenia skarżący dołączył kopię umowy o pracę z dnia [...] r., zawartą z Ł. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może, na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W ocenie Sądu, zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2014 r., jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 35 § 2 P.p.s.a., pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Biorąc pod uwagę, argumentację skarżącego przedstawioną w zażaleniu, co do skuteczności pełnomocnictwa udzielonego swojemu pracownikowi, potwierdzone dokumentem umowy o pracę, za uzasadnione należy uznać przekonanie strony skarżącej, że Ł. M. może być jej pełnomocnikiem w niniejszym postępowaniu sądowym. W takiej sytuacji, stosownie do art. 67 § 5 P.p.s.a., korespondencja sądowa będzie kierowana do skarżącego, za pośrednictwem jego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami i administracyjnymi, Sąd orzekł, jak na wstępie.