II SA/Sz 693/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 693/10 oddalającego skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalił skargę na J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Wnioskiem z dnia [...] r. skarżący wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r. W uzasadnieniu wniosku o przewrócenie terminu J. W. podał, że nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia w ustawowym terminie, albowiem [...] był dla niego trudnym miesiącem, na skutek obniżonej odporności przeziębił się i nie myślał o sprawie lecz o powrocie do zdrowia. Planował uczestniczenie w rozprawie lecz obawiał się o powikłania [...]. W czasie choroby leżał w łóżku i korzystał z doraźnej pomocy wnuczki, która kończy akademię medyczną oraz leczył się we własnym zakresie. J. W. podał również we wniosku, że nagłe obciążenie opłatą na inwestycje poczynione na jego ulicy przy ponoszonych wydatkach na leki (od [...] do [...] zł) są dla skarżącego nie do przyjęcia. Do pisma skarżący załączył zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r. z którego wynika, że ma [...] lat, choruje na [...], wymaga przyjmowania leków i stałej opieki specjalistów oraz kserokopię skierowania do szpitala na zabieg okulistyczny, wystawionego przez specjalistę chorób oczu w dniu [...] r. W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II, skarżący został pouczony o treści art. 87 § 1 , § 2 i § 4 P.p.s.a. oraz zobowiązany do podania w jakim okresie czasu był chory, oraz podania daty, od której ustała przyczyna uchybienia terminu ( choroba) i z jaką datą uzyskał wiedzę o treści orzeczenia a także uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. W piśmie z dnia [...] r., skarżący wykonując zobowiązanie Sądu wyjaśnił, że: " W dniach [...] czułem się słabo z objawami [...]. W dniach [...] nastąpił wzrost temperatury, dreszcze i objawy zimna. W dniu [...] temperatura wzrosła do [...] o C. Choroba wymagała kuracji [...] i leżenia w łóżku. W wyniku stosowania leków w dniu [...] nastąpiło przesilenie choroby a temperatura zaczęła spadać do dnia [...]. Od dnia [...]r. do końca miesiąca leżałem w łóżku i zdrowiałem. Ponadto wyjaśniam, że stan [...] trwał długo ze względu na wiek i inne przewlekłe choroby." Skarżący podał również, że członkowie rodziny nie byli w stanie mu pomóc w wysłaniu wniosku w terminie a wiedzę na temat treści orzeczenia uzyskał telefonicznie po chorobie w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu J. W. wskazał przeziębienie, które przez wskazany w pismacg z dnia [...] i [...] r. okres czasu spowodowało ograniczenie możliwości intelektualnych i fizycznych skarżącego w taki sposób, że nie mógł dokonać czynności procesowych. Nagłe i niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia, w okresie w którym czynność procesowa miała być dokonana, mogłoby stanowić przyczynę uchybienia terminu. Wyrok w sprawie ze skargi J. W. został ogłoszony w dniu [...] r. natomiast, jak wskazuje skarżący, proces chorobowy zaczął postępować u niego od [...] r. i trwał łącznie z rekonwalescencją do [...] r. Wyjaśnienia podane przez skarżącego jednak niespójne i budzą wątpliwości co do faktycznego przebiegu choroby oraz związanej z nią niedyspozycji skarżącego . J. W. podał, że zamierzał osobiście uczestniczyć w rozprawie lecz obawiał się powikłań [...] ( pismo z dnia [...] r.). Stwierdzenie to wskazuje, że skarżący w istocie chorował przed dniem [...] r. nie zaś w terminach, które podał. Nadto, do pisma z dnia [...] r. skarżący załączył kserokopię skierowania z Poradni Okulistycznej na zabieg okulistyczny wystawione w dniu [...] r. Tymczasem w wyjaśnieniach z dnia [...] r. podał, że w tym czasie ( do [...] r. ) leżał złożony gorączką w łóżku. W tej sytuacji, nie można uznać choroby skarżącego za nagłą, nie dającą się usunąć przeszkodę uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej, albowiem w okresie przez niego wskazanym mógł normalnie funkcjonować o czym świadczy wizyta u lekarza specjalisty w dniu [...] r. Zauważyć należy, że choroba strony nawet potwierdzona zwolnieniem lekarskim nie jest wystarczająca do przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu (wyrok NSA z [...] r., [...]), gdyż nie wyklucza to możliwości dokonania czynności procesowej w terminie przy pomocy innej osoby. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że spełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. E. Iserzon, J. Starościak., Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1980, s. 136). W swoich wyjaśnieniach skarżący podał, że opiekowała nim się wnuczka, studentka akademii medycznej i to z jej pomocy skarżący mógł skorzystać by dokonać czynności procesowej. Biorąc pod uwagę przedstawione przyczyny, z powodu których doszło do uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uznać należało, że podane przez skarżącego przesłanki nie uprawdopodabniają, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., braku winy w uchybieniu tego terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.