II SA/Sz 696/05

WyrokWSA w Szczecinie2005-09-14

Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy na postanowienie organu administracji o podjęciu zawieszonego postępowania przysługuje zażalenie?
Ratio decidendi
Na postanowienie organu administracji o podjęciu zawieszonego postępowania przysługuje zażalenie. Organ odwoławczy, który stwierdził niedopuszczalność zażalenia, błędnie zinterpretował przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zaskarżalności postanowień w sprawie zawieszenia postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący K. C. wniósł zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęciu zawieszonego postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia, uznając, że na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie. Skarżący zaskarżył postanowienie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./, Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania I. u c h y l a zaskarżone postanowienie, II. z a s ą d z a od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego K. C. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 123, art. 97§ 2 Kodeksu postępowania administracyjnego podjął zawieszone postępowanie w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych, polegających na wykonaniu przyłącza energetycznego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż postępowanie w sprawie zostało zawieszone albowiem współwłaściciel nieruchomości K. C. wystąpił z wnioskiem do sądu powszechnego o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością przy ul. [...]w [...]. Organ podjął postępowanie, albowiem uznał, iż postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] r. – sygn.akt II Cz [...] oddalające zażalenie K. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] r. oddalające wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego w przedmiocie zezwolenia na zainstalowanie trójfazowego przyłącza energetycznego we wspólnej nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...] zakończyło postępowanie sądowe. K. C. w dniu [...] r. wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] domagając się uchylenia postanowienia wywodząc, że organ błędnie przyjął, iż postępowanie cywilne w przedmiocie udzielenia zezwolenia na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu się zakończyło, gdyż trwa nadal. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że organ I instancji błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sytuacji, gdy na postanowienie wydane na podstawie art. 97 § 2 Kpa zażalenie nie przysługuje. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania wyczerpało tok instancji, a strona może zaskarżyć to postanowienie tylko w odwołaniu od decyzji. K. C. w dniu [...] r. wywiódł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi K. C. stwierdził, że stanowisko organu odwoławczego co do braku możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowanie jest błędne, albowiem pozostaje w sprzeczności z art. 101 kpa, a użyty w tym przepisie zwrot " postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" obejmuje swym zakresem również postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Na poparcie powyższych stwierdzeń skarżący powołał się na uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 22 maja 2000 r. (OPS 4/00, ONSA 2000/4/137). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga K. C. jest zasadna. Zgodnie z art. 141§ 2 Kpa prawo wniesienia zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w razie, gdy kodeks tak stanowi, natomiast art. 142 tej ustawy stanowi, iż postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Z treści powołanych wyżej przepisów oraz art. 97 § 2 Kpa organ odwoławczy wywiódł przekonanie, że postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania jest niezaskarżalne. Wniesienie zatem przez K. C. zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, skutkowało wydaniem przez ten organ postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest błędne, albowiem zażalenie przysługuje na wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie 7 sędziów w dniu 22 maja 2000 r. -sygn. Akt [...] ( ONSA 4/137) wyraził pogląd, iż na postanowienie organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego stronie przysługuje zażalenie na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu uchwały NSA stwierdził, że: "z przepisu tego nie wynika, by ustawodawca ograniczał tu prawo wniesienia zażalenia tylko do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania. Nie może ulegać wątpliwości, że gdyby taka była wola ustawodawcy, to wprost unormowałby to w cytowanym przepisie. Skoro zatem w przepisie tym nie ma żadnych ograniczeń co do zaskarżalności postanowień w sprawie zawieszenia postępowania, to stronom przysługuje zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w sprawie zawieszenia postępowania. Wynika to także z art. 141 § 1 k.p.a. Z powyższych względów nieuprawnione byłoby akceptowanie takiej wykładani zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania", która prowadziłaby do wniosku, że chodzi tu tylko o zażalenie na rozstrzygnięcia dotyczące zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zwłaszcza jeśli się przyjmie, że ten sam zwrot w art. 101 § 1 k.p.a. obejmuje wszelkie postanowienia dotyczące zawieszenia postępowania." Sąd pogląd wyrażony w powołanej wyżej uchwale w pełni podziela. Stanowisko o dopuszczalności zaskarżenia zażalenia wszystkich możliwych postanowień wydanych w sprawie zawieszenia postępowania przeważa również w doktrynie (w szczególności: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 432-433; K. Chorąży, A. Wróbel, L. Żukowski: Postępowanie administracyjne, postępowanie przed NSA oraz postępowanie egzekucyjne w administracji, Lublin - Rzeszów 1992, s. 53; E. Ochendowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne. Wybór orzecznictwa, Toruń 1997, s. 144; G. Łaszczyca: Zażalenie w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Kraków 2000, s. 91-92; J. Zimmermann: Ordynacja podatkowa. Postępowanie podatkowe, Toruń 1998, s. 196). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło