II SA/Sz 696/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi K. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Uzasadnienie: Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta przyznał K. Ł. zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej od dnia [...] r. w kwocie [...] zł miesięcznie, jednocześnie obejmując K. Ł. ubezpieczeniem zdrowotnym i nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia [...] r. K. Ł. złożyła odwołanie podnosząc, że ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności od [...] r., komisyjnie ustalony [...] r. Wskazała m.in., że w przepisach o prawie pomocy społecznej przeczytała, że powinna otrzymać zasiłek "za miesiąc poprzedzający datę komisji lekarskiej, czas oczekiwania na orzeczenie lekarskie". Decyzją [...] z dnia [...] r. przyznano zasiłek od [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], powołując się na art. 134 oraz art. 127 § 1, art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminu przez K. Ł. do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że decyzja organu I instancji została odebrana przez K. Ł. w dniu [...] r. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] r. Odwołanie wpłynęło do organu I instancji dopiero w dniu [...] r. K. Ł. nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ani nie wskazała żadnych okoliczności, które by usprawiedliwiały niedotrzymanie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Z uzasadnienia odwołania wynika, że do jego wniesienia po terminie doszło na skutek następczej, samodzielnej analizy przez stronę ustawy o pomocy społecznej. W związku z upływem terminu do wniesienia odwołania Kolegium zobowiązane było do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w związku z czym nie podlega ono merytorycznej kontroli. K. Ł. zaskarżyła opisane wyżej postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W pierwszej kolejności przeprosiła za uchybienie terminu do wniesienia odwołania wyjaśniając to w sposób następujący. Skarżąca wskazała, że to ośrodek pomocy społecznej powinien znać i wiedzieć o stosowaniu przepisu i zasadzie opisywanej w literaturze o pomocy społecznej i niepełnosprawności. Według autorów tej literatury, niepełnosprawnej przysługuje wypłata za miesiąc oczekiwania na komisję lekarską, który jest okresem stresującym. W decyzji nr [...] z dnia [...] r. nie została ta kwota doliczona. Skarżąca podała, że po dłużej trwającym czasie poszukiwań w literaturze informacji na tematy rehabilitacji, pomocy społecznej, wyjaśnień o podstawach działań [...], dowiedziała się, że posiada takie prawo. Jest w trudnej sytuacji wymagającej pomocy i jej oczekuje. W dalszej części uzasadnienia skargi strona przedstawiła swą sytuację zdrowotną oraz niektóre fakty z życia rodzinnego. Do skargi strona dołączyła zaświadczenia lekarskie z dnia [...] r. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działań organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem oceny Sądu stało się rozstrzygnięcie o charakterze procesowym – postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W sprawie nie doszło do merytorycznej oceny przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] . Sąd nie mógł zatem skontrolować prawidłowości wymienionej wyżej decyzji Prezydenta Miasta której przyznano K. Ł. zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej od dnia [...] r. w kwocie [...] zł miesięcznie. Rozważania Sądu musiały ograniczyć się do zakresu przedmiotowego sprawy, którym stała się kwestia dochowania przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja z dnia [...] r. została doręczona skarżącej [...] r., co K. Ł. potwierdziła poprzez wpisanie daty i podpisanie się na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. decyzję. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W decyzji Prezydenta Miasta zamieszczono prawidłowe pouczenie o prawie i trybie wniesienia odwołania. K. Ł. odwołanie sporządziła [...] r., składając je osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w dniu [...] r. Termin do wniesienia przez K. Ł. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta upływał z czternastym dniem od dnia doręczenia jej decyzji, tj. z dniem [...] r. Prawidłowo zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że skarżąca składając odwołanie w dniu [...] r., uczyniła to już po terminie przewidzianym dla tej czynności procesowej. W myśl art. 134 K.p.a. zdanie pierwsze, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W prawidłowo ustalonym przez organ stanie faktycznym i prawnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie postąpiło wydając w sprawie postanowienie, w którym stwierdziło uchybienie przez K. Ł. terminu do wniesienia odwołania. To zaś uniemożliwiało merytoryczne i wiążące odniesienie się do kwestii podniesionych w odwołaniu. Za takowej nie można było bowiem uznać zawartej przez Kolegium informacji, jak sam organ wskazał "wykraczającej poza zakres postanowienia", że zasiłek stały jest świadczeniem z pomocy społecznej a nie świadczeniem opiekuńczym z ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdzie obowiązują inne niż w pomocy społecznej przepisy dotyczące przyznawania świadczeń zależnych od niepełnosprawności. Z tych względów uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), oddalił skargę.