II SA/Sz 697/12

Dnia 16 października 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych oraz ustalenia odpłatności za jedną godzinę usługi. Skarżąca, zawiadomiona o terminie rozprawy, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Uzasadniając wniosek wskazała, że jest osobą obłożnie chorą, inwalidką I grupy, ma [...] lat i mieszka samotnie w mieszkaniu spółdzielczym (kawalerka), nie ma żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł netto miesięcznie, a stałe wydatki na utrzymanie mieszkania i usługi opiekuńcze wynoszą łącznie [...] zł miesięcznie. Pozostałą kwotę wnioskodawczyni przeznacza na żywność. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, są usługi opiekuńcze. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu opieki i pomocy społecznej. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącej wynika, że jest ona osobą w podeszłym wieku, cierpi na szereg dolegliwości i nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika z własnych środków finansowych. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało orzec jak w postanowieniu.