II SA/Sz 697/13
PostanowienieWSA w Szczecinie2013-09-11
Skład orzekający: Monika Bieńkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wyznaczyć konkretnego adwokata z urzędu, wskazanego przez stronę, czy też kompetencja ta należy do samorządu adwokackiego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma kompetencji do wyznaczenia konkretnego adwokata z urzędu, wskazanego przez stronę. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd jedynie przyznaje prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata i zwraca się do rady adwokackiej, która następnie wyznacza adwokata zgodnie z własnymi regułami. Sąd nie może ingerować w te czynności.Stan faktyczny
B.P. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające przywrócenia terminu do wykonania obowiązków związanych z samowolnie wybudowanym budynkiem. W trakcie postępowania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, wskazując konkretną osobę. Uzasadniając wniosek, podał, że jest schorowany, pobiera niską emeryturę i nie posiada majątku, co uniemożliwia mu samodzielne pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Sąd, analizując przedstawione dokumenty i oświadczenia, uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [..] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wykonania obowiązków p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie obejmującym ustanowienie adwokata
B.P. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym skargę na opisane w sentencji postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające zmiany postanowienia z dnia [...] nr [...], co do terminu przedłożenia określonych w tym postanowieniu dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wybudowanego budynku służącemu całorocznemu zamieszkaniu na terenie ogrodu działkowego nr [...] na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych [...] o nr ew. gr. [...] obręb [...] przy ul. [...], do stanu zgodnego z prawem.
W dniu [...] skarżący złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Zwracając się z prośbą o ustanowienie adwokata, skarżący wskazał, konkretną osobę z imienia i nazwiska.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą schorowaną, co ogranicza jego zdolność do samodzielnej egzystencji. Wymaga on stałej opieki ze strony osoby drugiej. Wnioskodawca pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł, co skutkuje niemożnością ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
B.P. nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości pow. [...] euro. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu.
W wykonaniu zobowiązania referendarza sądowego zobowiązującego do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń potwierdzających sytuację majątkową i osobistą, wnioskodawca nadesłał zaświadczenie z ZUS, podające, że nie jest płatnikiem składek i nie figuruje w tut. Inspektoracie, potwierdzenie przyjęcia w dniu [...] wniosku z informacją o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu [...], którego współwłaścicielem jest Bank, zaświadczenie Prezesa Ogrodu [...], wskazujące, że skarżący nie posiada mieszkania prywatnego, komunalnego ani żadnego innego na terenie [...], orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o zaliczeniu strony do znacznego stopnia niepełnosprawności, zaświadczenie z ZUS z dnia [...] podające, że wysokość emerytury w [...] wyniosła [...] zł netto, zestawienie operacji za okres [...] z którego wynika, że skarżący w [...] otrzymał świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł a w [...] w kwocie [...] zł, oświadczenie skarżącego, w którym podał, że od [...] do [...] z uwagi na zły stan pieca gazowego w altanie zamieszkiwał u swojej przyjaciółki, konkubiny w zamian za pomoc w robieniu zakupów.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 )
Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a. określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja skarżącego wynikająca ze złożonego oświadczenia oraz przesłanych dokumentów, którą przyjęto za wiarygodną uzasadnia przyjęcie, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie, a zatem spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Za poglądem takim przemawiają także przedłożone przez B.P. dokumenty. Wynika z nich, że dysponuje on miesięcznym dochodem w wysokości [...] zł., z którego pokrywa wydatki na bieżące potrzeby i zakup żywności.
Biorąc pod uwagę wyjaśnienia skarżącego wynikające z uzasadnienia złożonego wniosku, wskazujące na jego obecną sytuację finansową i majątkową, uznać należy, że strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.
Odnośnie kwestii wyznaczenia przez Sąd konkretnego adwokata z urzędu, wskazanego z imienia i nazwiska, należy wyjaśnić, że tut. Sąd nie ma takiej możliwości. Z treści art. 235 P.p.s.a. wynika, że kompetencja sądu ogranicza się jedynie, oprócz samego przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, do zwrócenia się do rady adwokackiej. Następnie to organ samorządu korporacyjnego wyznacza, w zgodzie z właściwymi dla niego regułami, określoną osobę do reprezentowania strony skarżącej. Żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawnia sądu administracyjnego do ingerowania w powyższe czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt I OZ 662/11, Lex nr 898917).
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło