II SA/Sz 701/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi S. F. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddalono skargę Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 46 ust. 1, 46a ust. 7 pkt. 4, art. 48, ust 1, art.53 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r Nr 25, poz. 150 ze zm.), w związku z art. 153 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. W., występującego w imieniu Spółki, w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: Rozbudowa (dz. nr [...] z obrębu[...]) w rejonie ponownym rozpatrzeniu sprawy określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Rozbudowa " (dz. Nr[...]) w rejonie ulic nakładając na inwestora szczegółowo określone warunki wykorzystania terenu w fazie jego realizacji i eksploatacji, oraz wskazując na niezbędne do uwzględnienia w projekcie budowlanym wymagania dotyczące ochrony środowiska oraz obowiązek monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Opisując dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie organ podał, że na terenie przedmiotowego przedsięwzięcia nie było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia[...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta nałożył obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, równocześnie określając jego zakres zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Z chwilą przedłożenia sporządzonego Raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia: Rozbudowa [...] organ zapewnił społeczeństwu udział w toczącym się postępowaniu. Przeciwko planowanej inwestycji zaprotestowali okoliczni mieszkańcy nieruchomości położonych przy, którzy pismem z dnia [...] wskazali na braki raportu, w szczególności w zakresie wariantów przedsięwzięcia, konieczności wyjaśnienia czy wyniki pomiarów pól elektromagnety-cznych na terenie stacji [...]z [...] są aktualne w związku z ewentualną wymianą urządzeń rozdzielni, które mogłyby mieć wpływ na poziom emisji pól elektromagnetycznych, wyjaśnienia czy w analizie emisji hałasu do środowiska uwzględniono zjawisko tzw. ulotu oraz w jakim zakresie zjawisko to ma wpływ na przedstawione wyniki wielkości emisji hałasu do środowiska, analizy budowy geologicznej, w tym w kontekście możliwości odprowadzania wód opadowych, zakresu prowadzonych prac budowlanych i ziemnych i ich skutków dla terenów sąsiadujących z przedsięwzięciem, czy w ramach przedsięwzięcia realizowany będzie drugi słup energetyczny oraz analizy konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Z dodatkowych wyjaśnień przedłożonych w dniu [...] wynika, iż wybudowanie małogabarytowej stacji transformatorowej (stacja wewnętrzna), której oddziaływanie podobnie jak projektowanej zamknie się w granicach działki inwestycyjnej, przy dwukrotnie wyższych kosztach jest nieuzasadnione technicznie i ekonomicznie. Skumulowane oddziaływanie istniejących i planowanych obiektów przedmiotowej stacji nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska i standardów emisyjnych. Inwestor wskazał również brak podstaw do rozważania innej lokalizacji inwestycji, ponieważ kwestia ta została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Odnośnie zarzutów mieszkańców wypowiedział się również Wojewódzki Inspektor Sanitarny, który stwierdził, że planowana inwestycja uzyskała decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sporządzony raport zawiera opis przewidywanych oddziaływań na środowisko i ludzi w zakresie promieniowania elektromagnetycznego i emisji hałasu. Inspektor podał również, że na podstawie rozkładu punktów pomiarowych przy istniejących urządzeniach GPZ wykreślono zasięg przewidywanej strefy o natężeniu pola elektrycznego - po rozbudowie stacji. Strefa o dopuszczalnym natężeniu pola elektrycznego nie dochodzi do ogrodzenia stacji. Inwestor uwzględnił również obawy mieszkańców dotyczące prac budowlanych, w tym m.in. związanych z palowaniem i niekorzystnym wpływem tych prac na stan techniczny ich budynków mieszkalnych, akceptując technologię palowania metodą pali wierconych zamiast wbijanych. Powyższa technologia eliminuje ewentualny negatywny wpływ drgań, powstających w trakcie wbijania pali. W uzupełnieniu do raportu przedstawiono aktualne wyniki pomiarów pól elektromagnetycznych na terenie przedmiotowej stacji, symulację zasięgu oddziaływania skumulowanego w zakresie promieniowania elektromagnetycznego o poziomie z istniejących urządzeń i planowanych nowych obiektów przedstawiono na rysunkach. Potwierdzono jednoznacznie, że zasięg oddziaływania występuje wyłącznie w pobliżu urządzeń elektrycznych rozdzielni WN. Na zewnątrz stacji nie ma żadnych ograniczeń w użytkowaniu terenu. Przeanalizowano również możliwe sytuacje, których skutkiem może być awaria przemysłowa oraz przedstawiono przewidywane oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów w zakresie oddziaływania pól elektromagnetycznych, jak i emisji hałasu. W dniu [...] mieszkańcy budynków przy ul. , złożyli kolejny wniosek o zobowiązanie inwestora do przedstawienia wariantu rozbudowy GPZ jako wnętrzowego oraz wniosek o powołanie biegłego, w celu wyjaśnienia, czy poziom hałasu i emisji pól elektromagnetycznych w GPZ wnętrzowym jest mniejszy czy większy w porównaniu do wariantu rozbudowy GPZ wybranego przez inwestora w raporcie. Ustosunkowywując się do powyższego organ wskazał m.in., że w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przeanalizowano dwa warianty przedsięwzięcia, z czego do realizacji wybrany został wariant charakteryzujący się zwartym układem rozmieszczenia urządzeń, który umożliwi maksymalne oddalenie urządzeń stacji od zabudowy mieszkaniowej. Organ podkreślił, że planowane przedsięwzięcie nie polega na budowie nowego obiektu, a jedynie obejmuje rozbudowę istniejącego napowietrznego GPZ z wykorzystaniem istniejących podejść liniowych i konstrukcji wysokich oraz etapowaniem prac ograniczającym przerwy w pracy stacji do niezbędnego minimum. W ocenie organu pierwszej instancji wariant wnioskowany przez Inwestora spełnia wymogi prawa w zakresie ochrony przyrody, w tym standardy emisji hałasu i pół elektromagnetycznych. Dalej organ przedstawił charakterystykę przedsięwzięcia i główne aspekty jego oddziaływania na środowisko, w tym przewidywane sposoby ograniczenia emisji, podnosząc iż głównym źródłem promieniowania elektromagnety-cznego (niejonizującego) są urządzenia stacji transformatorowej oraz linia elektroenergetyczna . Natężenie pola elektrycznego o wartości oraz pola magnetycznego o wartości stanowi granicę pomiędzy obszarem oddziaływania pola elektromagnetycznego, a obszarem zupełnie bezpiecznym dla zdrowia ludzi i zwierząt. Poza tą granicą ludzie i zwierzęta mogą przebywać bez ograniczeń czasowych. Przeprowadzone w dniu [...] pomiary pól elektromagnetycznych na terenie istniejącej stacji W wykazały, że na terenie stacji jak i na zewnątrz ogrodzenia terenu stacji nie występują przekroczenia wartości dopuszczalnej natężenia pola elektrycznego i magnetycznego. Przewidywane oddziaływanie skumulowane z istniejących i planowanych urządzeń w zakresie promieniowania elektromagnetycznego obejmuje swoim zasięgiem urządzenia i najbliższe otoczenie urządzeń w odległości, nie dochodząc do granicy ogrodzenia terenu. Mając zatem na uwadze to, że teren stacji GPZ będzie ogrodzony i niedostępny dla ludności, a najbliższe tereny przewidziane pod zabudowę mieszkaniową są oddalone o ok. od ogrodzenia można stwierdzić, że istotne oddziaływanie nie będzie miało miejsca. Najbliższe tereny podlegające ochronie przed hałasem, to zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna przy oraz zabudowa jednorodzinna przy. Najbliższy budynek położony jest w odległości od granicy terenu stacji i od istotnych źródeł hałasu na terenie stacji. Występujące w rejonie stacji GPZ tereny podlegające ochronie przed hałasem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826), zaliczone zostały do grupy, dla których dopuszczalny równoważny poziom dźwięku powodowany przez źródła inne niż komunikacyjne wynosi odpowiednio w porze dnia i w porze nocy oraz do grupy dla których normy te wynoszą odpowiednio w porze dnia i w porze nocy. W fazie realizacji inwestycji, głównym źródłem hałasu będzie praca maszyn budowlanych pojazdów transportowych oraz urządzeń specjalistycznych (wiertnice do wiercenia otworów pod pale przy budowie stanowisk transformatora) oraz innych maszyn, urządzeń i narzędzi niezbędnych do wykonywania prac na placu budowy (sprężarki, piły tarczowe, elektronarzędzia itp.). Na Inwestora nałożony został obowiązek zminimalizowania oddziaływania akustycznego inwestycji, poprzez stosowanie najmniej uciążliwej pod względem akustycznym technologii prowadzenia wszelkich prac budowlanych, stosowanie nowoczesnego, odpowiednio wyciszonego i sprawnego technicznie sprzętu, odpowiednią lokalizację bazy sprzętu i składu materiałów, prowadzenia prac budowlanych wyłącznie w porze dziennej. W fazie eksploatacji inwestycji urządzeniami stanowiącymi główne źródło hałasu na terenie stacji GPZ będą transformatory: istniejący i projektowany, dodatkowe urządzenia w transformatorze niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania, jak np. układy wymuszonego chłodzenia. W celu zminimalizowania oddziaływania akustycznego stacji GPZ na otaczające ją tereny podlegające ochronie przed hałasem, narzucono obowiązek wykonania dwóch ekranów akustycznych od strony zabudowy mieszkaniowej. W pobliżu istniejącego transformatora TRI ma być zainstalowany ekran od strony, natomiast w pobliżu projektowanego transformatora - ekran od strony. Pozostałe urządzenia stacji GPZ, takie jak transformatory uziemiające, baterie kondensatorów czy budynek rozdzielni, nie stanowią źródeł hałasu o istotnym znaczeniu. Stacja GPZ będzie zasilana z dwóch linii: stanowisko istniejącego transformatora TRI z linii, a stanowisko projektowanego transformatora z linii. Linie, będące w dobrym stanie technicznym i odpowiednio eksploatowane, również nie powinny emitować hałasu o istotnym poziomie. Jedynie w warunkach dużej wilgotności powietrza może występować zjawisko tzw. "ulotu" i towarzyszący mu charakterystyczny dźwięk, natomiast w przeciętnych warunkach pogodowych hałas powodowany przez linię napowietrzną można pominąć. Mimo to w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykonano obliczenia i analizę z uwzględnieniem zjawisku "ulotu", które dowodzą, że praca stacji GPZ zlokalizowanej przy ul. po jej rozbudowie i zainstalowaniu przewidzianych w planie ekranów akustycznych oraz przy uwzględnieniu hałasu pochodzącego od ulotu linii elektroenergetycznej w najbardziej niekorzystnych warunkach, nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku chronionym akustycznie, zarówno w porze dziennej jak i w porze nocnej, a więc zgodnie z obowiązującymi przepisami stacja GPZ pod względem poziomu emisji hałasu nie będzie uciążliwa dla otoczenia. Źródłem hałasu, uwzględnionym w obliczeniach jest także ruch samochodów. Z obliczeń zawartych w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uwzględniających czasy i system pracy urządzeń będących źródłami hałasu w najbardziej uciążliwym akustycznie wariancie funkcjonowania stacji GPZ wynika, że praca stacji GPZ po jej rozbudowie i zainstalowaniu przewidzianych w planie ekranów akustycznych, nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku chronionym akustycznie, zarówno w porze dziennej jak i w porze nocnej. Odnośnie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w ślad za Raportem, organ podał iż analizy tej dokonano na podstawie "Dokumentacji geotechnicznych warunków posadowienia do projektu budowlanego Głównego Punktu Zasilania na działkach [...] obręb [...] przy ul. , opracowanej przez M. O., w [...]. Według tejże warunki wodne są dość korzystne dla niepodpiwniczonego budynku i fundamentów transformatorów, natomiast warunki gruntowe są niekorzystne. Wymagane jest posadowienie fundamentów budynku i transformatorów na palach, kolumnach żwirowych, kolumnach typu lub innych fundamentach pośrednich, wgłębionych do gruntów nośnych na głębokość.. Problemem istotnym w czasie wykonywania pali wbijanych mogą być czynniki powodujące powstawanie drgań mechanicznych w otoczeniu i sąsiadujących obiektach. W związku z tym, Inwestor, pismem z dnia[...] zobowiązał się do wykonania pali wierconych, które nie generują drgań. Dla zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego przed przedostaniem się zanieczyszczeń do gruntu, a w szczególności olejów transformatorowych lub ich mieszaniny z wodami opadowymi narzucono warunek zastosowania szczelnie wyizolowanych wanien ochronnych dla każdego transformatora o pojemności zawartego w urządzeniach oleju, co pozwala w wypadku awarii transformatora, na zatrzymanie całej ilości oleju. Wanny wyposażone będą w czujniki napełnienia. Na terenie stacji istnieje instalacja wodno-kanalizacyjna z węzłem socjalnym. Wody opadowe ze stanowisk transformatorowych gromadzone będą w szczelnej wannie z odprowadzeniem do kanalizacji ogólnospławnej istniejącej na terenie GPZ, po ich oczyszczeniu w separatorze koalescencyjnym, wyposażonym w automatyczny zawór zabezpieczający instalację przed skutkami przepełnienia. Wody opadowe z połaci dachowych budynku rozdzielni odprowadzane będą do istniejącej sieci ogólnospławnej, na warunkach zarządcy sieci tj. Zakładu Wodociągów i Kanalizacji . Z analizy przedstawionej w raporcie wynika, iż obiekt nie wytworzy odpadów niebezpiecznych w fazie budowy. W czasie eksploatacji będą powstawały odpady głównie z prac konserwacyjno-remontowych. Odpady będą na bieżąco usuwane i przewożone do miejsc magazynowania odpadów wyznaczonego dla danego Rejonu Energetycznego. W czasie robót budowlanych wystąpi emisja zanieczyszczeń powstająca podczas pracy silników wysokoprężnych napędzanych olejem napędowym. Będzie to dwutlenek siarki, azotu, tlenek węgla i pył zawieszony. Będzie to emisja niezorganizowana. Obliczenia oddziaływania na powietrze atmosferyczne takiej emisji przeprowadzone bezpośrednio w czasie realizacji na obiektach o większej koncentracji sprzętu budowlanego wykazały, że największym problemem była emisja dwutlenku azotu. Przekroczenia wartości odniesienia występowały w odległości kilkunastu metrów od obiektu budowlanego. Po zakończeniu prac budowlanych emisja ta nie będzie występowała. Na etapie eksploatacji GPZ nie wystąpi oddziaływanie w zakresie emisji gazów, pyłów lub odorów do powietrza atmosferycznego Na terenie przedsięwzięcia nie występują chronione elementy przyrodnicze, w najbliższym sąsiedztwie nie występują obszary. Planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na istniejące w sąsiedztwie zabytki (w odległości od przedsięwzięcia). Nie przewiduje się też wystąpienia poważnej awarii przemysłowej z uwagi na zastosowane rozwiązania techniczne oraz rozwiązania chroniące środowisko min. wanny ochronne dla stanowisk transformatorów, a jej wystąpienie wiąże się z brakiem zasilania energetycznego danego rejonu. Awaria energetyczna nie skutkuje bezpośrednio negatywnym oddziaływaniem na środowisko, lecz pośrednio brak prądu może spowodować bardzo poważne straty użytkowników. Projektowana instalacja nie kwalifikuje się do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływało transgranicznie, ani też nie wymaga ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Biorąc pod uwagę zakres i skalę przedsięwzięcia oraz miejsce jego realizacji Prezydent Miasta uznał, iż przedmiotowa inwestycja, przy spełnieniu warunków zaskarżonej decyzji, nie spowoduje przekroczenia norm w środowisku i nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska. Pismem z dnia [...] mieszkańcy nieruchomości przy odwołali się od decyzji Prezydenta Miasta zdnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane zostało zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw prawnych do kwestionowania zawartych w tej decyzji ustaleń. Natomiast postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie obejmuje swym zakresem kwestii lokalizacji przedsięwzięcia, a wyłącznie ocenę istniejących uwarunkowań we wskazanym przez inwestora miejscu realizacji planowanego przedsięwzięcia. Kolegium podzieliło stanowisko skarżących, iż przedłożony raport nie wypełnia wymogu art. 52 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, w sposób pozwalający na realną ocenę, czy wybrany przez inwestora wariant jest w istocie najkorzystniejszy dla środowiska. Dlatego też SKO wskazało za słuszne poddanie analizie porównawczej koncepcji inwestora, przyjętej jako wariant realizacyjny przedsięwzięcia z koncepcją proponowaną przez skarżących i to wyłącznie pod kątem kryterium oddziaływania przedsięwzięcia w takim wariancie na środowisko, a nie kosztów inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zgodziło się również, co do braku wyczerpującego uzasadnienia przedsięwzięcia w świetle przepisu art. 52 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska, ograniczające się do opisu bezpośredniego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, oraz przedstawienia graficznego skumulowanego promieniowania elektromagnetycznego po rozbudowie GPZ oraz skumulowanego oddziaływania w zakresie emisji hałasu. Odnośnie konieczności powołania biegłego specjalisty, Kolegium podkreśliło, że dowód taki nie jest bezwzględny w niniejszym postępowaniu, a przedstawiony w sprawie Raport sporządzony został przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę w zakresie zagadnień nim objętych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z wytycznymi Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Prezydent Miasta wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia "Rozbudowa GPZ". W uzasadnieniu organ opisał planowaną inwestycję, dwa warianty realizacyjne zawarte w raporcie oraz dołączył do akt sprawy Uzupełnienie do raportu o oddziaływaniu na środowisko ww. przedsięwzięcia. W dokumencie tym omówiony został wariant przedsięwzięcia zaproponowany przez skarżących – GPZ wnętrzowy oraz określono oddziaływanie tego wariantu na środowisko. W ocenie autorów pozostawienie istniejącego pola napowietrznego oraz budowa nowego w wykonaniu wnętrzowym jest rozwiązaniem nieracjonalnym, powodującym zastosowanie dwóch różnych technologii wykonania jednej rozdzielnicy na GPZ oraz zastosowania indywidualnego powiązania między nimi. W ocenie organu oba warianty są korzystne dla środowiska i nie będą negatywnie oddziaływać na otoczenie poza terenem inwestycji. Oddziaływanie w zakresie emisji pól elektromagnetycznych dla obu wariantów nie przekracza wartości dopuszczalnych poza terenem stacji transformatorowej, a linie o natężeniu pola elektrycznego max występują wyłącznie w bliskiej odległości urządzeń napowietrznych lub na granicy budynku rozdzielni wnękowej. W fazie realizacji inwestycji w ww. wariancie, podobnie jak w wariancie realizacyjnym, głównym źródłem hałasu będzie praca maszyn budowlanych, pojazdów transportowych, urządzeń specjalistycznych oraz innych maszyn, urządzeń i narzędzi niezbędnych do wykonywania prac na placu budowy. Odnośnie oddziaływania obu wariantów inwestycji w Raporcie, porównane zostały poziomy emisji hałasu zarówno w porze dziennej, jak i nocnej w czterech punktach. Z porównania tych pomiarów wynika, iż oddziaływanie akustyczne inwestycji w przypadku obu wariantów pozostaje na takim samym poziomie. Analiza prognozowania rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym wykazała, że emisja z fazy budowy jest nienormowana, porównano jednakże wyniki obliczeń rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń ze spalania paliw w silnikach maszyn budowlanych przyjmując normy jak dla emisji zorganizowanej. Wykonane obliczenia wykazały, że dla wszystkich substancji dotrzymane są obowiązujące normy i stężenia dopuszczalne w zakresie ochrony atmosfery w pełnej siatce obliczeniowej we wszystkich punktach obliczeniowych poza granicami terenu inwestycyjnego. Natomiast na etapie eksploatacji autorzy Raportu wskazali, iż należy liczyć się z możliwością wystąpienia emisji sześciofluorku siarki z rozdzielnicy gazowej w fazie odbioru i konserwacji. Odnośnie natomiast oddziaływania w zakresie promieniowania elektromagnetycznego stwierdzono, iż dla rozdzielni wnętrzowych w izolacji gazowej nie ma publikowanych wyników pomiarów pól elektromagnetycznych. Oddziaływanie w zakresie emisji hałasu obu inwestycji pozostaje - w ocenie Autorów Raportu - na takim samym poziomie i wynoszą nie więcej niż, zarówno dla pory dziennej, jak i nocnej. W dalszej części decyzji organ nałożył na inwestora szczegółowo określone warunki wykorzystania terenu w fazie jego realizacji i eksploatacji, wskazując na niezbędne do uwzględnienia w projekcie budowlanym wymagania dotyczące ochrony środowiska. Nadto zobowiązał Inwestora do monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Prezydent - w szczególności - wskazał na konieczność odpowiedniego zorganizowania placu budowy i jego zaplecza z uwzględnieniem zasady minimalizacji zajęcia terenu i przekształcenia jego powierzchni, a po zakończeniu prac przeprowadzenia jego rekultywacji, utrzymywania porządku na terenie budowy i jej zaplecza, stosowania maszyn i urządzeń sprawnych technicznie, nie dopuszczenia do zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego produktami ropopochodnymi z maszyn budowlanych i środków transportu, zapewnienia właściwej organizacji pracy, ograniczającej możliwość niekontrolowanego poruszania się pojazdów lub wystąpienia kolizji, realizacji przedsięwzięcia w sposób ograniczający uciążliwości dla osób przebywających na terenie sąsiadującym. Organ nakazał prowadzenie właściwej gospodarki odpadami. W celu ograniczenia czasowego wzrostu zanieczyszczenia powietrza i emisji hałasu, podczas realizacji przedsięwzięcia organ nałożył obowiązek lokalizowania zaplecza budowy w odległościach niekonfliktowych z terenami i obiektami chronionymi akustycznie, ograniczania czasu pracy silników maszyn budowlanych i samochodów na biegu jałowym, właściwego wytyczenia dróg transportowych związanych z poruszaniem się ciężkimi samochodami transportowymi, stosowania maszyn i pojazdów sprawnych technicznie o niskim poziomie emisji hałasu, ograniczenia prędkości jazdy pojazdów samochodowych w rejonie budowy, postępowania w sposób uważny w przypadku pracy z materiałami sypkimi w tym, przykrywania plandekami skrzyni ładunkowych samochodów transportujących materiały sypkie, jak też prowadzenie budowy wyłącznie w porze dziennej. Dodatkowo w celu ochrony budynków mieszkalnych, podczas pracy stacjonarnego sprzętu budowlanego, charakteryzującego się wysokim poziomem emisji hałasu, nakazał wykorzystywać przenośne ekrany akustyczne i informować okolicznych mieszkańców o terminie głośnych prac budowlanych. W odniesieniu do wymagań projektu budowlanego, organ wskazał na konieczność wykonania dwóch ekranów akustycznych od strony zabudowy mieszkaniowej oraz zaprojektowania zieleni izolacyjnej od strony zabudowy mieszkaniowej, w celu zminimalizowania oddziaływania akustycznego stacji GPZ, obsługę terenu budowy z drogi publicznej, wyposażenia stanowisk transformatorów w szczelne wanny ochronne z czujnikami napełniania, zbierania wód opadowych ze stanowisk transformatorowych w szczelne wanny i po oczyszczeniu odprowadzania do istniejącej kanalizacji miejskiej, z zastrzeżeniem, iż wody opadowe ze stanowisk transformatorowych należy oczyszczać w separatorze koalescencyjnym, wyposażonym w automatyczny zawór, zabezpieczający instalację przed skutkami przepełnienia. Zastrzegł też konieczność przyjęcia takich rozwiązań posadowienia fundamentów planowanych obiektów, aby wyeliminować, w trakcie prac budowlanych powstawanie drgań mechanicznych oraz wykluczyć przedostanie się jakichkolwiek zanieczyszczeń do środowiska gruntowo-wodnego. Prezydent Miasta zobowiązał inwestora do prowadzenia monitoringu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odwołanie od ww. decyzji Prezydenta Miasta złożyli mieszkańcy: T. i H.J., A. i F. S., K. i Z. R., F. B., M. P., S. F., A. K., T. i J. P., J.W., E. W., M. J., E. W. oraz M. W. W uzasadnieniu skarżący ponownie wskazali na braki raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w tym zaniechanie uwzględnienia nakazu ustawowego z art. 52 pkt 6 ustawy, zaniechania przedstawienia, zgodnie z wymogami art. 52 pkt 12 ustawy, propozycji monitoringu oddziaływania przedsięwzięcia na etapie budowy jak i eksploatacji przedsięwzięcia, co najmniej w zakresie emisji hałasu i pól elektromagnetycznych. Dodatkowo podnieśli, iż mimo ustawowego nakazu z art. 52 ustawy przedstawienia opisu co najmniej dwóch wariantów inwestycyjnych, oprócz wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, Raport nie przedstawia innego wariantu, nie zawiera też określenia przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów oraz przewidywanych oddziaływań w przypadku awarii (art. 52 pkt 4), opisu wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, którym ich zdaniem jest przedstawiony przez nich w piśmie z dnia[...]. Nadto podkreślili, że nie kwestionują zasadności budowy GZP, a jedynie jej wariant przedstawiony w Raporcie jako realizacyjny, powołując się nadto na brak zakwestionowania przez Prezydenta Miasta w zaskarżonej decyzji, wykazywanego przez nich faktu mniejszej emisji hałasu i pól elektromagnetycznych przez wariant rozbudowy przedstawiony przez strony, co pozwala przyjąć, iż jest on korzystniejszy dla środowiska, przynajmniej w zakresie emisji hałasu. Ten walor, jak uzasadnili, w myśl przepisu art. 52 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy Prawo ochrony środowiska ma znaczenie decydujące w wyborze, w przeciwieństwie do kosztów ekonomicznych. Stwierdzili ponadto, że decyzja jest niezgodna z art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska, zapewniającym udział społeczeństwa w postępowaniu, którego wola co do innej opcji przedsięwzięcia, wobec zaistnienia silnego konfliktu społecznego, winna być uwzględniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, organ na wstępie wyjaśnił, iż z mocy art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r, o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w brzmieniu "Do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust 1, przepisy dotychczasowe, (...)", toczy się według przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, wobec wszczęcia postępowania wnioskiem z dnia[...]. Procedurę postępowania w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanych przedsięwzięć regulują przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. Realizacja przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do przepisu art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Stosownie do przepisu art. 46 ust 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga przeprowadzenia postępowania iv sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w zakresie określonym w przepisie art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska, po uzgodnieniu z wymienionymi w przepisie art. 48 ust. 2 analizowanej ustawy, organami. Organ I instancji dokonał uzgodnień planowanej inwestycji z Państwowym Inspektorem Sanitarnym, uzyskując aprobatę dla rozważanego przedsięwzięcia. Z przedłożonych dokumentów wynika, że przedsięwzięcie zlokalizowane zostało zgodnie z decyzją [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, wydaną na podstawie art. 50 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), wobec braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla analizowanego terenu (działki [...]). Powołany akt administracyjny przesądził o zlokalizowaniu w miejscu w nim wskazanym przedmiotowej inwestycji, zakwalifikowanej jako cel publiczny. Na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw prawnych do kwestionowania zawartych w tej decyzji ustaleń. Postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie obejmuje swym zakresem kwestii lokalizacji przedsięwzięcia, a wyłącznie ocenę istniejących uwarunkowań we wskazanym przez inwestora miejscu realizacji planowanego przedsięwzięcia i ustalenie warunków jej realizacji uwzględniających ochronę środowiska. Odnośnie zarzutu skarżących dotyczących naruszenia art. 52 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy niepozwalającego na realną ocenę, czy wybrany przez inwestora wariant jest w istocie najkorzystniejszy dla środowiska, organ podał, że w uzupełnieniu do Raportu o oddziaływaniu na środowisko wskazano na rozważanie na etapie koncepcji projektu inwestycyjnego wariantu pierwotnego przedsięwzięcia, według którego urządzenia elektroenergetyczne rozmieszczone byłyby na całym dostępnym terenie działki. Koncepcja ta nie została przyjęta do realizacji. Natomiast wariant realizacyjny zakłada zasilanie rozdzielni z istniejącej napowietrznej linii dwutorowej. Powiązania transformatorów z polami transformatorowymi rozdzielni będą wykonane jako kablowe. Nie istnieje konieczność budowy nowego słupa energetycznego. Urządzenia energetyczne rozmieszczone są układzie zwartym, z koncentracją urządzeń w środkowej części terenu inwestycyjnego. W wariancie tym wykorzystane zostaną najnowsze rozwiązania stosowane przy budowie rozdzielni. Nowoczesna konstrukcja pola w połączeniu z oszynowaniem rurowym umożliwia znaczne zmniejszenie miejsca zajmowanego przez rozdzielnie. W uzasadnieniu wyboru ostatnio opisanego wariantu, autor Raportu wskazał na jego walor w postaci zwartego układu rozmieszczenia urządzeń, które umożliwia maksymalne oddalenie urządzeń od zabudowy mieszkaniowej oraz dwustronnego zasilania z istniejących linii wysokiego napięcia poprzez zasilanie kablowe bez potrzeby budowy nowego słupa energetycznego. W[...] sporządzone zostało kolejne uzupełnienie Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w którym omówiony został wyczerpująco wariant przedsięwzięcia przedstawiony przez skarżących oraz określenie jego oddziaływania na środowisko. Autor raportu stwierdził, iż zarówno wariant realizacyjny, jak i alternatywny są korzystne dla środowiska i nie będą negatywnie oddziaływać na otoczenie poza terenem inwestycji oraz w tabeli porównał rodzaje poszczególnych oddziaływań obu wariantów. W niniejszym dokumencie Autorzy omówili wariant przedsięwzięcia przedstawionego przez Skarżących - GPZ wnętrzowego oraz określili oddziaływanie tego wariantu na środowisko. W ocenie Autorów pozostawienie istniejącego pola napowietrznego oraz budowa nowego w wykonaniu wnętrzowym jest rozwiązaniem nieracjonalnym, powodującym zastosowanie dwóch różnych technologii wykonania jednej rozdzielnicy na GPZ oraz zastosowania indywidualnego powiązania między nimi. Odnośnie oddziaływania obu wariantów inwestycji w Raporcie porównane zostały poziomy emisji hałasu zarówno w porze dziennej, jak i nocnej w czterech punktach. Z porównania ww. pomiarów wynika, iż oddziaływanie akustyczne inwestycji w przypadku obu wariantów pozostaje na takim samym poziomie (tabela na str. Raportu). Analiza prognozowania rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym wykazała, że emisja z fazy budowy jest nienormowana, porównano jednakże wyniki obliczeń rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń ze spalania paliw w silnikach maszyn budowlanych przyjmując normy jak dla emisji zorganizowanej. Wykonane obliczenia wykazały, że dla wszystkich substancji dotrzymane są obowiązujące normy i stężenia dopuszczalne w zakresie ochrony atmosfery w pełnej siatce obliczeniowej we wszystkich punktach obliczeniowych poza granicami terenu inwestycyjnego. Natomiast na etapie eksploatacji Autorzy Raportu wskazali, iż należy się liczyć z możliwością wystąpienia emisji sześciofluorku siarki z rozdzielnicy gazowej w fazie odbioru i konserwacji. Odnośnie natomiast oddziaływania w zakresie promieniowania elektromagnetycznego stwierdzono, iż dla rozdzielni wnętrzowych w izolacji gazowej nie ma publikowanych wyników pomiarów pól elektromagnetycznych. Oddziaływanie w zakresie emisji hałasu obu inwestycji pozostaje - w ocenie Autorów Raportu - na takim samym poziomie i wynoszą nie więcej, zarówno dla pory dziennej, jak i nocnej. Kolegium zaznaczyło, że w postępowaniu dotyczącym oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia raport stanowi podstawowy dokument, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Tym samym więc raport winien być rzetelny, spójny i wolny od niejasności i nieścisłości. Jednocześnie żaden przepis ustawy - Prawo ochrony środowiska nie zawiera wymogów co do tego, kto w konkretnej sprawie powinien być autorem takiego raportu. W art. 52 ustawy, ustawodawca wskazuje jedynie wymagane elementy jakie powinien zawierać raport m.in. opis analizowanych wariantów, w tym wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Również określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów oraz uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. Raport (dwukrotnie uzupełniony) dołączony do wniosku inwestora o uzgodnienie przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, spełnia w ocenie organu odwoławczego wskazane wymogi. W raporcie przedstawione zostały warianty planowanego przedsięwzięcia. Inwestor w wyborze kierował się przewidywanym stopniem oddziaływania inwestycji na środowisko. W przypadku przedmiotowej inwestycji decyzja sprowadzała się do wyboru wariantu o najniższym stopniu przewidywanego oddziaływania na środowisko. Skoro, zatem z Raportu wynika, iż zarówno wariant realizacyjny, jak i alternatywny charakteryzują się takim samym stopniem oddziaływania na środowisko, brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wyboru dokonanego przez Inwestora. Jednocześnie Kolegium zaznaczyło, że jeżeli raport nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości, nieprawidłowości, nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Raport taki może być sporządzony na zlecenie inwestora, bowiem taką możliwość przewidują przepisy powołanej ustawy. Nie oznacza to jednak, iż z tego powodu jest on obarczony wadliwością lub stronniczością. Zarówno z akt administracyjnych, jak i kwestionowanej decyzji organu I instancji wynika, że w toku postępowania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy nie naruszono przepisów art. 46-57 ustawy Prawo ochrony środowiska. W szczególności: nie budzi zastrzeżeń natury formalnej, czy merytorycznej treść wniosku inwestora (art. 46a ust. 1 i 4 cyt. ustawy.), podana przez organ I instancji kwalifikacja przedmiotowego przedsięwzięcia jako mogącego wymagać sporządzenia raportu, tryb orzekania o obowiązku jego sporządzenia, sam raport - który po dwukrotnym uzupełnieniu spełnia wymogi określone w art. 52, sposób wykonania przez organ pierwszej instancji obowiązków wynikających z art. art. 7, 77 § 1 K.p.a. oraz art. 47 i art. 48 ust. 2-4 ustawy Prawo ochrony środowiska, jak również związanych z realizacją zasady z art. 10 § 1 k.p.a., a także zapewnieniem udziału w postępowaniu społeczeństwa. Sama decyzja organu pierwszej instancji odpowiada wymogom z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. oraz art. 56 ust. 7 i 8 ustawy Prawo ochrony środowiska. Rozstrzygnięcie w niej zawarte świadczy zaś o uwzględnieniu obowiązujących przepisów prawa, w tym uzgodnień i zaleceń wynikających z raportu, które zmierzają do ograniczenia negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko w fazie realizacji, eksploatacji i likwidacji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie jest decyzją, uznaniową. Mając na uwadze, że wprowadza ona ograniczenia w wykonywaniu prawa własności do nieruchomości, które jest chronione przez art. 21 Konstytucji RP, należy przyjąć, że organy w tym zakresie nie mają swobody działania. Nie zgadzając się z opisaną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego S. F., A. K., K. R., Z. R., M. P. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucili jej naruszenie : - art. 7-11 k.p.a., art. 13 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 78 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 84 k.p.a. poprzez zaniechanie gromadzenia dowodów z urzędu przez organ lub poszukiwania dalszych dowodów oraz nie przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez stronę, zwłaszcza braku powołania biegłego z zakresu oddziaływania na organizm ludzki pól elektromagnetycznych i hałasu, oraz pomiaru ich szacowanej wielkości, - art. 52 oraz art. 121 - 124, ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska poprzez nieprzedstawienie pełnego raportu oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu skargi przytoczyli argumenty podnoszone w trakcie postępowania przed organami, dotyczące m.in. pominięcie przez organy istoty ich protestów, zarzuty dotyczące sporządzonego raportu, który po uzupełnieniu nadal jest niepełny i nie zawiera wszystkich wymaganych przepisami elementów m.in. brak wskazania wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, brak opisu wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, błędnie określona możliwość kumulacji emisji w wariancie realizacyjnym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu i wniosło o oddalenie skargi. W ocenie Kolegium brak jest podstaw by sporządzonemu raportowi odmówić waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Wnioskowany przez skarżących dowód z opinii biegłego w celu ustalenia wielkości emisji pół elektromagnetycznych i poziomu hałasu nie miał dla sprawy znaczenia, bowiem wielkości te zostały jednoznacznie ustalone w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko. Ponadto skarżący w postępowaniu administracyjnym przed organami obydwu instancji nie przedstawili dowodów, które wskazywałyby, że wielkości emisji pół elektromagnetycznych i poziomu hałasu przedstawione w raporcie są nieprawdziwe. Obowiązek zaś poszukiwania dowodów, czyli dowodzenia ciąży nie tylko na organie administracji: obarcza on także stronę, która zresztą z reguły, w swym dobrze rozumianym interesie, powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Odnosząc się do twierdzenia skarżących, iż raport oddziaływania inwestycji na środowisko jest niepełny Kolegium wskazało, że zgodnie z powołanym art. 52 ustawy - Prawo ochrony środowiska, raport taki powinien m.in. zawierać opis analizowanych wariantów, w tym wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem wyboru. Ponadto, określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. Raport (dwukrotnie uzupełniony) dołączony do wniosku inwestora o uzgodnienie przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego - w ocenie Kolegium - spełnia wskazane wymogi. W raporcie przedstawione zostały dwa warianty planowanego przedsięwzięcia, tj. realizacyjny i alternatywny a inwestor w wyborze kierował się przewidywanym stopniem oddziaływania inwestycji na środowisko. W przypadku przedmiotowej inwestycji decyzja sprowadzała się do wyboru wariantu o najniższym stopniu przewidywanego oddziaływania na środowisko. Skoro, zatem z Raportu wynika, iż zarówno wariant realizacyjny, jak i alternatywny charakteryzują się takim samym stopniem oddziaływania na środowisko, zatem brak było jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wyboru dokonanego przez inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwana dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, tj. zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a). Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie GPZ [...] w rejonie ulic na wniosek R. W. występującego w imieniu Spółki. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Sprawa dotyczy wniosku z dnia 30 listopada 2006 r. zatem zgodnie z przepisem art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1 przepisy dotychczasowe, (...), postępowanie toczy się według przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Biorąc pod uwagę opis i zakres inwestycji słusznie przyjęto, iż planowane przedsięwzięcie mieści się w pojęciu wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko określając jednocześnie jego zakres. Przedmiotowy raport (dwukrotnie uzupełniany) szczegółowo charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i zawiera wymagane ustawowe elementy. Jeżeli zaś raport, podlegający ocenie organów, nie zawiera nieścisłości lub nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są nieuzasadnione, nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Niniejszy raport może zatem stanowić podstawę ustaleń faktycznych, jak trafnie oceniły oba organy, będąc jednocześnie zasadniczym i jedynym dowodem w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, niezbędnym dla oceny spornej inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska. Niezasadne są zarzuty skarżących odnoszące się do braku wariantowości planowanego przedsięwzięcia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. W uzupełnieniu do raportu o oddziaływaniu na środowisko przeprowadzono opis analizowanych wariantów, w tym wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia. Z uzasadnienia wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, wynika, iż częstotliwość występowania awarii elektrycznych może ulec zwiększeniu na skutek zwiększonego obciążenia poszczególnych elementów systemu elektroenergetycznego, a parametry jakościowe dostaw energii mogą zostać znacznie obniżone, ponieważ urządzenia będą pracowały z minimalnym marginesem bezpieczeństwa. Dokonano również rozważenia wariantu realizacyjnego pierwotnego nieprzyjętego do realizacji, według którego urządzenia elektroenergetyczne byłyby rozmieszczone na całym terenie działki, a nowy słup energetyczny poza terenem działki. Przyjęty wariant realizacyjny zakłada zasilenie rozdzielni z istniejącej napowietrznej linii dwutorowej. Powiązania transformatorów mocy z polami transformatorowymi rozdzielni będą wykonane jako kablowe. Tym samym nie ma konieczności budowy nowego słupa energetycznego. Urządzenia energetyczne rozmieszczone będą w układzie zwartym, z koncentracją urządzeń w środkowej części terenu inwestycyjnego. W wariancie tym wykorzystane zostaną najnowsze rozwiązania stosowane przy budowie rozdzielni. Nowoczesna konstrukcja pola w połączeniu z oszynowaniem rurowym umożliwia znaczne zmniejszenie miejsca zajmowanego przez rozdzielnie. W uzasadnieniu wyboru wariantu realizacyjnego autor Raportu wskazał, iż charakteryzuje się on zwartym układem rozmieszczenia urządzeń, które umożliwia maksymalne oddalenie urządzeń stacji od zabudowy mieszkaniowej, dwustronnego zasilania z istniejących linii wysokiego napięcia poprzez zasilanie kablowe bez potrzeby budowy nowego słupa energetycznego. W kolejnym uzupełnieniu raportu przedstawiony i omówiony został wariant przedsięwzięcia przedstawiony przez skarżących, a polegający na realizacji rozdzielnicy wysokiego napięcia w izolacji gazowej jako stacji wnętrzowej. Przy czym autor Projektu zaznaczył, iż zamierzenie inwestycyjne nie polega na budowie nowego obiektu a obejmuje jedynie rozbudowę istniejącego napowietrznego GPZ Pozostawienie istniejącego pola jako napowietrznego i budowa nowego w wykonaniu wnętrzowym jest rozwiązaniem nieracjonalnym, powodującym zastosowanie dwóch różnych technologii wykonania jednej rozdzielnicy na GPZ oraz zastosowania indywidualnego sposobu powiązania między nimi. Dalej w punkcie autor dokonał opisu technicznego rozdzielnicy w izolacji gazowej. Zatem wbrew twierdzeniom skarżących raport zawiera opisy wariantów oraz ich uzasadnienia. Również oceniony został wpływ wariantu realizacyjnego i przedstawionego przez skarżących na środowisko. Autor raportu wskazał, iż obydwa warianty są korzystne dla środowiska i nie będą negatywnie oddziaływać na otoczenie poza terenem inwestycji. W tabeli dokonano porównania poziomu emisji hałasu w porze dziennej oraz w porze nocnej. Z powyższego wynika, że oddziaływanie akustyczne w przypadku obu wariantów pozostaje na takim samym poziomie. Przeprowadzano także pomiary przewidywanych oddziaływań w zakresie promieniowania elektromagnetycznego. Pomiary promieniowania elektromagnetycz-nego z istniejących i pracujących urządzeń stacji GPZ wykazały, że nie występuje negatywne oddziaływanie promieniowania na ludzi przebywających na terenie ogólnodostępnym wokół stacji i w budynkach mieszkalnych oddalonych od ogrodzenia stacji. Na podstawie rozkładu punktów pomiarowych przy istniejących urządzeniach GPZ wykreślono zasięg przewidywanej strefy o natężeniu pola elektrycznego po rozbudowie stacji. Strefa o dopuszczalnym natężeniu pola elektrycznego nie dochodzi do ogrodzenia stacji. Autorzy raportu przedstawili również obliczenia akustyczne dla fazy budowy związane z emisją hałasu do środowiska wykonane przy wykorzystaniu programu. Obliczenia dokonano dla pory dziennej, ponieważ prace prowadzone będą tylko w dzień. Autorzy podali, że w fazie budowy istnieje możliwość wystąpienia krótkotrwałego negatywnego oddziaływania na ludzi. Oddziaływanie skumulowane w fazie budowy może wystąpić wówczas, jeżeli w terminie prowadzenia prac budowlanych na terenie inwestycji będą prowadzone w sąsiedztwie inne budowy. W przypadku GPZ wnętrzowego poziom emitowanego hałasu nie zostanie istotnie ograniczony, ponieważ głównym źródłem hałasu są transformatory, a hałas ten tłumiony jest zarówno przez ekrany akustyczne jak i ściany budynku. W przypadku planowanego przedsięwzięcia realizowane będą ekrany akustyczne. Natomiast transformatory ustawione wewnątrz budynku muszą być wyposażone dodatkowo w wentylatory chłodzące transformator, stanowiące dodatkowe źródło hałasu. Natężenie pola elektrycznego poza terenem stacji nie przekracza wynosi ok. dla obszarów pod napowietrzną linią energetyczną dla pozostałych. Jest to wielkość porównywalna z polem w odległości od monitora komputerowego. Dalsze ograniczania tak niskiego natężenia pola jest niewspółmierna do nakładów i bezzasadne z punktu widzenia obowiązujących przepisów i norm w zakresie emisji pól elektromagnetycznych. Reasumując autorzy raportu wskazali, że wariant alternatywny budowy rozdzielnicy, jako rozdzielni w izolacji gazowej, jest ze względu na oddziaływanie na ludzi i środowisko wariantem równoważnym do wariantu realizacyjnego, ponieważ oddziaływanie na ludzi i środowisko w zakresie emisji pól elektromagnetycznych i emisji hałasu w obu rozpatrywanych wariantach zamyka się w granicach terenu inwestycji. Mając na uwadze dokonane przez autorów Raportu pomiary i badania słusznie organy uznały, iż brak jest podstaw prawnych do powołania biegłego w celu wyjaśnienia, czy poziom hałasu i emisji pól elektromagnetycznych w GPZ wnętrzowym jest mniejszy, czy większy w porównaniu do wariantu rozbudowy GPZ. Analiza prognozowania rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym wykazała, że emisja z fazy budowy jest nienormowana, jednakże porównano wyniki obliczeń rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń ze spalania paliw w silnikach maszyn budowlanych przyjmując normy jak dla emisji zorganizowanej. Obliczenia wykazały, że dla wszystkich substancji dotrzymane są obowiązujące normy i stężenia dopuszczalne w zakresie ochrony atmosfery w pełnej siatce obliczeniowej we wszystkich punktach obliczeniowych poza granicami terenu inwestycyjnego. Natomiast na etapie eksploatacji należy liczyć się z możliwością wystąpienia emisji sześciofluorku siarki z rozdzielnicy gazowej w fazie odbioru i konserwacji. Samo oddziaływanie w zakresie potencjalnej emisji sześciofluorku siarki nie mogło zostać przedstawione w raporcie, o co wnosili skarżący, ponieważ na podstawie obowiązującej metodyki określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. poz. 16, nr 87) ze względu na fakt, że substancja ta nie ma ustalonych wartości odniesienia i dopuszczalnych norm w powietrzu. W świetle powyższego zarzuty skarżących należy uznać za chybione. Sporządzony i dwukrotnie uzupełniany w przedmiotowej sprawie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia, zawiera opis analizowanych wariantów, w tym wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, wariantu realizacyjnego i proponowanego przez skarżących, oraz określa przewidywane oddziaływanie na środowisko wariantu realizacyjnego i alternatywnego. W wyborze wariantu inwestor kierował się przewidywanym stopniem oddziaływania inwestycji na środowisko. Skoro z Raportu wynika, iż obydwa warianty tj. realizacyjny i alternatywny charakteryzują się takim samym stopniem oddziaływania na środowisko , to słusznie organ uznał, iż brak jest podstaw do kwestionowania wyboru dokonanego przez inwestora. Tym bardziej, że jak sam inwestor wskazywał, będzie on polegał na rozbudowie istniejącego napowietrznego GPZ co pozwoli wykorzystać elementy już istniejące. W ocenie Sądu przedłożony w niniejszej sprawie raport, został prawidłowo oceniony przez Kolegium, wbrew zarzutom skargi zawiera on elementy określone przepisem art. 52 ust. 1 pkt 1 - 16 ustawy Prawo ochrony środowiska i spełnia wymogi zakreślone postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia [...]. Analiza jego treści nie pozostawia wątpliwości, że realizacja przedsięwzięcia po zastosowaniu środków minimalizujących oddziaływanie na środowisko nie stworzy zagrożenia dla ochrony środowiska, podczas eksploatacji dotrzymane będą wymagane standardy emisyjne w zakresie emisji hałasu i emisji pól elektromagnetycznych, nie będzie oddziaływała negatywnie na środowisko poza terenem do którego inwestor posiada tytuł prawny, nie będzie negatywnie oddziaływać na ludzi. Zauważyć w tym miejscu należy, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z 18 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 383/08, Lex nr 526577). Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te nie mogą być jednak gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany mogłaby wskazywać na wady raportu. Podzielając to stanowisko Sąd zauważa, że skarżący w toku postępowania administracyjnego ani w skardze nie przedstawili żadnego dowodu przeciwko raportowi. Stąd też ich zastrzeżenia sprowadzające się w głównej mierze do sprowadzenia realizacji wariantu zaproponowanego przez nich nie mogą skutecznie podważyć prawidłowości sporządzonego raportu. Warunki realizacji inwestycji zostały uzgodnione z Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy planowanego przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska. Wydana decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia odpowiada wszystkim wymaganiom formalnym określonym w art. 82 ust. 1 ustawy. W decyzji organ I instancji precyzyjnie określił wszystkie wymagane przepisami prawa elementy rozstrzygnięcia, uwzględniając równocześnie wskazania organu uzgadniającego, zaś w motywach przytoczył argumentację uzasadniającą określenie środowiskowych uwarunkowań. Określone w decyzji uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zapewniają ochronę środowiska i ludzi zarówno na etapie realizacji przedsięwzięcia,jak i jego eksploatacji. Zgodnie z art. 79 ust. 1 ww. ustawy, zapewniono również udział społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację i planowanego przedsięwzięcia poprzez umożliwienie składania uwag i wniosków, zamieszczanie informacji w publicznych miejscach o prowadzonym postępowaniu (jego wszczęciu, obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wystąpieniach o opinie i uzgodnienia, o złożonym raporcie i jego uzupełnieniach, zakończeniu postępowania). W rozpoznawanej sprawie społeczność lokalna działała aktywnie. Wyraziła swoje stanowisko, sformułowała zarzuty, wyraziła opinie, wskazała na obawy co do zagrożeń, przedłożyła do rozpatrzenia swój wariant realizacji przedsięwzięcia, co skutkowało dwukrotnym uzupełnianiem raportu. Zatem przez pryzmat efektu należy uznać, że udział społeczeństwa został zapewniony. Za niezasadny należało uznać zarzut skarżących dotyczący niewyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodnego. Na podstawie akt sprawy skład orzekający uznał, że organy obydwu instancji w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną oddalił.