II SA/Sz 708/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy p o s t a n a w i a I. umarza postępowanie sądowe, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego D. D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu wniosku D. D. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 3 stycznia 2007 r., stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 11 października 2000 r. w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy D. M. (obecnie D.). Na powyższą decyzję pełnomocnik strony – adwokat P. K. złożył skargę, wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem w kwocie 960 zł. W skardze pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm). W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wyjaśnił, iż w rozpoznawanej sprawie organy niewłaściwie przyjęły, powołując się na art. 114 ust. 1 pkt 2 b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, że zachodzi podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 11 października 2000 r., gdyż powołany przepis art. 114 ust. 1 pkt 2b, reguluje obowiązki osób ubiegających się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a tymczasem decyzja, której nieważność została stwierdzona, dotyczy wydania wtórnika prawa jazdy. Ponadto pełnomocnik wskazał, iż przepis ten nie obowiązywał w okresie orzeczonego w stosunku do D. D. zakazu prowadzenia pojazdów. Pełnomocnik skarżącego zarzucił również naruszenie przepisu art. 134 § 1 w zw. z art. 7 Kpa poprzez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych w toku postępowania odwoławczego mających istotne znaczenie dla ustalenia wydania orzeczenia w postępowaniu o wykroczenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o umorzenie postępowania sądowego z tej przyczyny, iż działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po rozpoznaniu skargi przedmiotowej skargi uwzględniło ją i decyzją z dnia 9 lipca 2007 r. znak: uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 30 kwietnia 2007 r. i poprzedzająca ją decyzję z dnia 3 stycznia 2007 r. oraz umorzyło postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 11 października 2000 r. w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy D. M. (obecnie D.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi czy śmierć strony. Przedmiotem skargi wniesionej przez pełnomocnika D.D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 30 kwietnia 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję tegoż Kolegium z dnia 3 stycznia 2007 r. stwierdzająca nieważność decyzji w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie obu decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 960 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o umorzenie postępowania przyznając, iż w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględniło skargę w całości. W związku z tym, Sąd stwierdza, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z powołanym wyżej art. 54 § 3 ustawy. Umarzając postępowanie z przyczyny określonej wart. 54 § 3, zgodnie z art. 201 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzono na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 457 zł, w tym zwrot: wpisu - 200 zł, wydatków związanych z poniesieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 17 zł, kosztów zastępstwa procesowego - 240 zł. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu nieskomplikowany charakter sprawy - zarówno od strony faktycznej jak i prawnej powodują, że pełnomocnik strony winien otrzymać stawkę minimalną, określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 c powołanego rozporządzenia, tj. 240 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym, należało umorzyć postępowanie sądowe oraz stosownie do art. 201 § 1 tej ustawy i w oparciu o § 2 ust. 1 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzec o zasądzeniu kosztów postępowania sądowego.