II SA/Sz 708/12

Dnia 31 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia opinii p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...]zmieniającą decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję nakazującą przedłożenie opinii osoby uprawnionej o wykonaniu zgodnie ze sztuką budowlaną samowolnie wykonanych robót polegających na przebudowie tarasu. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie robót których dotyczy decyzja zostało uznane za skomplikowaną czynność budowlaną, zatem odwrócenie efektu tych prac zgodnie z wydaną decyzją, tak aby przywrócić stan pierwotny, stanowić będzie jeszcze bardziej złożony i trudny proces budowlany. Dlatego wydanie opinii o stanie tych robót wymaga określonego czasu, który znacznie przekracza termin wyznaczony przez organ II instancji. Skarżący, mimo usilnych starań i prób u kilku niezależnych fachowców nie znalazł osoby, która podjęłaby się sporządzenia opinii w tak krótkim czasie. Co więcej żadna z tych osób nie podjęłaby się wykonania koniecznych robót zgodnie ze sztuką budowlaną, według opinii sporządzonej w tak krótkim czasie, gdyż mogłoby to grozić naruszeniem integralności całej konstrukcji tarasu i skutkować w przyszłości powstaniem znaczącej szkody, jak również stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia osób z tarasu korzystających. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnosząc się do wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wskazał, że wyznaczony w decyzji termin na wykonanie obowiązku tj. do dnia [...]. został ustalony stosownie do okoliczności sprawy, a skarżący nie zwracał się do organu o jego wydłużenie. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej powoływanej jako p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nakładająca na inwestora obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia [...]., opinii osoby uprawnionej dotyczącej samowolnie wykonanych robót budowlanych. Termin określony w decyzji na przedłożenie opinii upłynął. Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, by dobrowolne wykonanie obowiązku nałożonego decyzją groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub powodowało trudne do odwrócenia skutki. Przyczyną udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą być w żadnym razie wskazane we wniosku problemy ze znalezieniem osoby która podjęłaby się wykonania opinii, czy ewentualnych późniejszych robót budowlanych. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było uzasadnione. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 ze zm.) nie przewidują możliwości wykonania nałożonego obowiązku przedłożenia opinii w trybie egzekucji administracyjnej. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przytoczył takich okoliczności które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za udzieleniem ochrony tymczasowej nie przemawiają także okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.