II SA/Sz 709/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zaskarżonym postanowieniem z dnia (...( na podstawie art. 138 § pkt 2 w związku z art. 144 oraz art. 47 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18, art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zmianami) uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia (...(, którym uznano zarzuty T.P. na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione i umorzyło postępowanie w tym zakresie. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny sprawy z którego wynikało, iż Prezydent Miasta S. działając jako organ egzekucyjny po bezskutecznym doręczeniu zobowiązanemu w dniu 20 stycznia 2006 r. upomnienia do uregulowania należności w kwocie (...( z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój samochodu osobowego marki (...( nr rej. (...( w dniach od 28 czerwca 2004 r. do dnia 13 grudnia 2005 r. wraz z kosztami upomnienia w kwocie (...(, wystawił w dniu (...( tytuł wykonawczy (...( obejmujący należności wymienione w upomnieniu. W dniu 19 stycznia 2007 r. zobowiązany odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego. Tytuł ten odebrał natomiast 26 lutego 2007 r. w siedzibie organu egzekucyjnego X, który w dniu następnym, tj. 27 lutego 2007 r. złożył pełnomocnictwo do reprezentowania T.P. oraz pismo opatrzone datą 26 lutego 2007 r. zawierające zarzuty w sprawie prowadzenie postępowania egzekucyjnego objęte tytułem wykonawczym (...(. Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia (...( wydanym na podstawie art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione. Pismem z dnia 5 kwietnia 2007 r. pełnomocnik zobowiązanego – X wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji. Kolegium powołując się na treść art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym stwierdziło, że pełnomocnik zobowiązanego wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego po terminie. Organ wskazał, że tytuł wykonawczy nr (...( zawierał prawidłowe pouczenie o prawie i terminie wniesienia zarzutów przez zobowiązanego. Zobowiązany jednak odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego i stąd też zgodnie z regułą doręczeń określoną w art. 47 § 1 Kpa organ uznał, że pismo zostało skutecznie doręczone T.P. w dniu odmowy, tj. 19 lutego 2007 r. Termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 26 lutego 2007 r., natomiast pełnomocnik zobowiązanego X złożył pismo obejmujące zarzuty w dniu 27 lutego 2007 r. Kolegium stwierdziło nadto powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt ISA/Wa 1935/04, opubl. Lex nr 165025, że doręczenie pełnomocnikowi w dniu 26 lutego 2007 r. tytułu wykonawczego, co do którego istnieje domniemanie skutecznego doręczenia nie ma bezpośredniego wpływu na bieg terminu ustawowego do wniesienia zarzutów, a szczególności nie otwiera na nowo biegu tego terminu dla zobowiązanego. Organ wskazał również, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutów czyni czynność zobowiązanego prawnie nieskuteczną i organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrzenia zarzutów. Jeżeli mimo uchybienia terminu zarzuty zostały rozpoznane przez organ, organ II instancji ma obowiązek postanowienie uchylić oraz umorzyć postępowanie w tym zakresie. W takiej sytuacji nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (tak w wyroku NSA z dnia 24.10.2000, sygn. akt ISA/Ka 712/99, Lex nr 44897). X działając jako pełnomocnik T.P. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. domagając się jego uchylenia. Nadto wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że w dniu 19 lutego 2007 r. pracownik organu egzekucyjnego nie podjął żadnej próby doręczenia tytułu wykonawczego T.P., lecz poinformował zobowiązanego przez domofon, iż ma przybyć do siedziby Wydziału Egzekucyjnego Urzędu Miejskiego w S. Nie pozostawił żadnego zawiadomienia w skrzynce na listy, ani w żadnym innym miejscu, kiedy i w jakim celu skarżący ma stawić się w Urzędzie Miejskim. X wskazał, że skarżący jest inwalidą I grupy i ze względu na stan zdrowia nie mógł udać się do siedziby organu. Pełnomocnik uczynił to osobiście, w tym dwukrotnie bezskutecznie (w dniu 20 i 24 lutego 2007 r.), by w dniu 26 lutego 2007 r. na podstawie pełnomocnictwa notarialnego udzielonego przez T.P. odebrać tytuł wykonawczy (...(. W dniu 27 lutego 2007 r. wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne obejmujące doręczony mu tytuł wykonawczy. Pełnomocnik zakwestionował stanowisko organu, powołując się na przytoczone w skardze okoliczności, iż zarzuty wniósł po terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem i w granicach rozstrzygania Sądu, zakreślonych w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a), nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy w punkcie wyjścia przywołać art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późniejszymi zmianami). Przepis ten stanowi, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Stosownie natomiast do treści art. 27 § 1 pkt 9 powołanej wyżej ustawy, tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jeśli pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty (jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie), to stosownie do art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ wyższego stopnia rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów uchyla postanowienie i umarza postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1994 roku, sygn. akt SA/Wr 1463/93 - R. Hauser, Z. Leoński - Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1995, str. 63). Przechodząc na grunt sprawy będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należało, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zasadnie uchyliło postanowienie organu I instancji i umorzyło postępowanie w tym zakresie. Z akt sprawy wynika, iż pracownik organu egzekucyjnego bezskutecznie usiłował doręczyć w dniu 19 lutego 2007 r. zobowiązanemu T.P. tytuł wykonawczy nr (...(. Przyczyny nie doręczenia skarżącemu tytułu wykonawczego, zostały opisane w "Raporcie o niemożności dokonania czynności egzekucyjnych" ("Dłużnik nie chciał ze mną rozmawiać. Krzyczał, zachowywał się arogancko i zatrzasnął drzwi"). Z treści tego raportu, jak również z pism wnoszonych w postępowaniu przez X nie wynika, iż zobowiązany poinformował pracownika organu egzekucyjnego, że ustanowił pełnomocnika, który w postępowaniu egzekucyjnym będzie działał w jego imieniu. Skoro zobowiązany odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego, to poprzez taką odmowę nie może uchylić się od skutków prawnych doręczenia. W tej sprawie odmowa oznaczała że, termin do wniesienia zarzutu rozpoczął swój bieg. Zauważyć w tym miejscu należy, że stosownie do art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie ma zatem zastosowanie art. 47 Kpa, który stanowi w § 1 że, jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. Przepis § 2 stanowi z kolei, iż w przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Fakt, iż pełnomocnik skarżącego stawił się w siedzibie organu egzekucyjnego i organ ten doręczył mu tytuł wykonawczy w dniu 26 lutego 2007 r. nie oznacza, że od tego dnia na nowo rozpoczął bieg ustawowy termin do wniesienia zarzutów. W szczególności okoliczność ta nie otwiera na nowo biegu tego terminu dla zobowiązanego. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25.02.2005 r. – sygn. I SA/Wa 1935/04, Lex 165025. Odnosząc się do zarzutów skargi, iż pełnomocnik skarżącego przy pierwszej czynności przed organem egzekucyjnym działał na podstawie udzielonego mu przez skarżącego pełnomocnictwa notarialnego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w aktach administracyjnych sprawy nie ma odpisu tego dokumentu, jak również wzmianki o jego istnieniu, natomiast wnosząc w dniu 27 lutego 2007 r. zarzuty X posłużył się nowym pełnomocnictwem opatrzonym wprawdzie datą 3 stycznia 2007 r. lecz złożonym w organie w dniu 27 lutego 2007 r. Reasumując, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – orzekł jak w sentencji.