II SA/Sz 71/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wojewoda w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy wydaną po wznowieniu postępowania decyzję Starosty z dnia [...] r. znak [...], odmawiającą uchylenia decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę odcinka sieci elektrycznej na terenie działek nr ewidencyjny: [...], [...], [...], [...], [...], [...], w miejscowości [...], Gm. [...], wydanej na rzecz Spółki A. Z uzasadnienia powyższego rozstrzygnięcia oraz akt sprawy wynika, iż M. M. powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 kpa pismem z dnia [...] r. zwróciła się do Starosty o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem w/w decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...], podnosząc, że będąc właścicielką działki nr [...], przez którą przebiegała linia energetyczna, powinna być stroną postępowania o udzielenie wskazanego w niej pozwolenia na budowę, jednakże bez własnej winy nie brała w nim udziału. O decyzji dowiedziała się [...] r. Starosta decyzją z dnia [...] r. znak [...] odmówił wznowienia postępowania wskazując, że wnioskodawczyni nie jest stroną, albowiem przedmiotowe pozwolenie na budowę nie obejmuje należącej do skarżącej działki o nr [...]. Działki tej nie wymieniono we wniosku o pozwolenie na budowę oraz w projekcie budowlanym jak i w oświadczeniu inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Również w adnotacji projektanta na planie zagospodarowania terenu stwierdzono, że inwestycja nie obejmuje działki nr [...]. Na skutek odwołania M. M. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. uchylił powyższą decyzję Starosty z dnia [...]r. i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że ze względu na położenie należącej do wnioskodawczyni działki nr [...], znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, organ I instancji powinien wznowić postępowanie i zbadać przesłanki, na które powołuje się skarżąca. Starosta postanowieniem z dnia [...] r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce A. pozwolenia na budowę odcinka sieci elektroenergetycznej miejscowości [...]. W piśmie z dnia [...] r. M. M. wskazała, że powinna być stroną i uczestniczyć w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...]r., podnosząc że przez działkę nr [...], będącej jej własnością, biegła napowietrzna linia elektroenergetyczna. Na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę przeprowadzono prace ziemne, polegające na położeniu linii kablowych, zdemontowano znajdujący się na działce nr [...] stary słup i dokonano podłączenia istniejącej sieci elektroenergetycznej [...] kV do nowego słupa, posadowionego na granicy działki nr [...]. Prace te, w ocenie wnioskującej, prowadzone były z naruszeniem jej prawa własności, bowiem prace na działce nr [...] prowadzone były bez jej zgody, czyniąc szkody w zasiewach i w gruncie. W aktach sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę znajduje się dokument geodezyjny pod nazwą "Władający działkami" oraz opinia ZUD nr [...] w zakresie uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia [...] r., gdzie wymieniono działkę nr ew. [...]. Działka ta wymieniona była również w projekcie budowlanym. Sama zaś inwestycja dotyczyła podłączenia do sieci [...] kV, na co wskazuje treść opisu zagrożeń przy wykonywaniu robót budowlanych oraz uwaga do uzgodnienia Spółki A. z dnia [...] r. w zakresie konieczności uzyskania tytułu prawnego do budowanej infrastruktury elektroenergetycznej. W ocenie M. M., adnotacja projektanta na mapie zasadniczej, że inwestycja nie przebiega przez działkę nr [...] nie ma mocy dowodu i nie powinna wpływać na wynik rozstrzygnięcia. Adnotacja nie została poparta stosownymi źródłami i wskazaniem przepisów prawa, z których wynikałoby twierdzenie, że inwestycja nie dotyczy działki nr [...]. Zamierzenie inwestycyjne powinno być zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Miarodajnym źródłem ustalenia przebiegu inwestycji jest mapa przedstawiająca linie rozgraniczające teren inwestycji, z której wynika na jakich działkach miały być realizowane poszczególne obiekty, składające się na planowaną inwestycję. Starosta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę wskazanej w niej sieci elektroenergetycznej pomimo braku jej zgody, jako właściciela działki nr [...]. Obecnie inwestycja jest zakończona. Jej przebieg skarżąca przedstawiła na kopii aktualnej mapy zasadniczej. Po rozpatrzeniu wniosku i argumentów skarżącej Starosta decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia decyzji własnej Nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego odcinka sieci elektroenergetycznej, wskazując, że w/w decyzja nie obejmowała działki nr [...]. Ustaleń tych organ dokonał na podstawie wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projektu budowlanego. Organ wyjaśnił także, że podnoszona we wniosku kwestia bezprawnego wejścia inwestora na nieruchomość wnioskodawczyni i wykonania na niej robót budowlanych leży poza jego kompetencjami. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca przywołała argumenty i dowody przedstawiane uprzednio w piśmie z dnia [...] r., których - jej zdaniem - Starosta nie uwzględnił wydając decyzję z dnia [...] r. Ponadto argumentacja organu nie została poparta przepisami prawa, co - w ocenie strony -niezgodne jest z treścią art. 107 § 3 kpa. Zdaniem skarżącej organ I instancji błędnie zinterpretował przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, dotyczący obowiązku złożenia przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzja narusza również art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym decyzja o pozwoleniu na budowę powinna obejmować całe zamierzenie inwestycyjne. Nowy słup wirowy i linia energetyczna posadowione są w taki sposób, że oddziałują na działkę skarżącej. Decyzja Starosty z dnia [...] r. powinna tym samym ujmować także należącą do skarżącej działkę nr [...], a ona sama powinna być stroną postępowania. Organ wydał decyzję o pozwoleniu na budowę pomimo błędów w dokumentacji, polegających na braku zgodności i kompletności. Wojewoda nie podzielił powyższych argumentów i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. W ocenie organu odwoławczego inwestor spełnił wymogi wynikające z przepisu art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, wobec tego organ I instancji nie miał podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestycja przewidziana w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie obejmowała działki nr [...], należącej do M. M. Wprawdzie pierwotnie projekt budowlany obejmował także działkę nr [...], jednak ostatecznie inwestor odstąpił od zamierzenia inwestycyjnego w części obejmującej tę działkę poprzez przeprojektowanie inwestycji oraz dokonanie adnotacji na projekcie zagospodarowania terenu, że inwestycja nie wchodzi na działkę nr [...]. O zakresie planowanej inwestycji decyduje wnioskodawca - inwestor m.in. poprzez wskazanie działek, na których zamierza realizować inwestycje. W przedmiotowej sprawie ani we wniosku o pozwolenie na budowę, ani w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie została ujęta należąca do skarżącej działka nr [...]. Jak wynikało z przedstawionych przez inwestora dokumentów planowana inwestycja mogła być zrealizowana bez konieczności wejścia na działkę nr [...]. Z tego powodu organ odwoławczy uznał, że brak było podstaw do wezwania inwestora do uzupełnienia czy poprawienia dokumentacji projektowej ze względu na jej niezgodność z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Wskazanie tej działki przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej oraz w uzgodnieniu dokumentacji projektowej ZUD nie przesądza o zakresie terytorialnym inwestycji zatwierdzonej decyzją Starosty nr [...] z dnia [...] r. Dla organu rozstrzygający w tej kwestii był wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, który nie obejmuje działki nr [...]. Skoro analizowane zamierzenie inwestycyjne określone w decyzji z dnia [...] r. nie obejmowało działki nr [...], nie było tym samym konieczności uzyskania zgody jej właścicielki. Odnosząc się do zarzutu błędów w dokumentacji, mających polegać na braku zgodności i kompletności, organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę musi zawierać żądanie obejmujące wszystkie kwestie określone np. w uzgodnieniu dokumentacji; zakres wniosku o pozwolenie na budowę może być mniejszy niż zakres uzgodnienia. Według organu odwoławczego nie ma przepisu prawa, który nakazywałby inwestorowi występować z wnioskiem o pozwolenie na budowę w dokładnie takim samym zakresie jak w uzgodnieniu dokumentacji, nie może ono jedynie przekraczać zakresu uzgodnienia. Wojewoda nie podzielił także zarzutu niezgodności projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 roku, Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji sporządzony został na aktualnej mapie zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego i zawiera część rysunkową i część opisową, spełniając tym samym wymóg określony w § 8 rozporządzenia. Analizowany projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na mapie w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości przedmiotowej inwestycji i jest czytelny (§ 10 rozporządzenia). Odpowiadając na argument oddziaływania na działkę skarżącej nowo wykonanego słupa wirowego ze względu na jego posadowienie przy granicy z działką nr [...], Wojewoda wyjaśnił, że ani w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ani w ustawie Prawo energetyczne, nie ma przepisów, które określałyby w jakiej odległości od granicy działki mogą znajdować się tego typu obiekty, co oznacza, że dopuszczalne jest ich sytuowanie przy samej granicy działki. Z analizy mapy zasadniczej załączonej do akt sprawy wynikało, że w pobliżu przedmiotowego słupa nie znajduje się żadna zabudowa. Kwestia prowadzenia na nieruchomości skarżącej bez pozwolenia na budowę robót budowlanych, mających polegać na usunięciu słupa energetycznego, leży poza kompetencjami organów architektoniczno-budowlanych. Wskazane przez skarżącą zarzuty bezprawnego wejścia na jej nieruchomość i wykonanie prac nie były objęte przedmiotowym pozwoleniem na budowę. W związku tym bezcelowe było analizowanie załączonych przez skarżącą fotografii, dotyczących usytuowania słupa, pod kątem wiarygodności czy mocy dowodowej. W tej kwestii Starosta postanowieniem z dnia [...] r. przekazał Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu pismo M. M. z dnia [...] r. celem zbadania, czy na należącej do niej działce nr [...] nie doszło do samowoli budowlanej ze strony Spółki A. W opinii Wojewody decyzja organu I instancji spełnia także wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa. Organ ten w uzasadnieniu wydanej decyzji odniósł się do twierdzeń i zarzutów przedstawionych przez M. M., w piśmie z dnia [...] r. Wojewoda wyjaśnił także, iż załączenie do projektu budowlanego dokumentu geodezyjnego "Władający działkami" nie ma znaczenia w sprawie. Zgodnie z art. 32 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego podstawą do wydania pozwolenia na budowę jest oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Organ nie był zobowiązany do badania treści innych dokumentów, opisujących władanie działką, a przedłożonych przez inwestora bez wezwania organu. W aktach sprawy nie występuje zgoda dzierżawcy działki nr [...] na przedmiotową inwestycję. Fakt, iż Spółka A. posiada w swoich zasobach taki dokument, nie świadczy o tym, iż inwestor złożył go w organie, wnioskując o pozwolenie na budowę. Nowy słup elektroenergetyczny oraz kabel ziemny zaprojektowane zostały bezpośrednio przy granicy działki nr [...]. Projektant zamieścił na planie zagospodarowania terenu uwagę, iż inwestycja nie wchodzi na działkę nr [...]. Na stronie tytułowej projektu figuruje skreślenie działki nr ewid. [...]. Zarówno strona tytułowa, jak i metryki rysunków są podpisane przez projektanta oraz są opatrzone datami. Są więc w sposób oczywisty częściami tego projektu. Za nietrafny organ uznał tym samym zarzut M. M., że adnotacja sporządzona na planie zagospodarowania nie stanowi dowodu w sprawie. Oświadczenie inwestora, jak i projekt budowlany, organ II instancji uznał za zgodne z wnioskiem inwestora o wydanie pozwolenia na budowę. Analizując pozostałe argumenty M. M. Wojewoda uznał, iż nie jest spornym fakt, iż inwestor zamierzał podłączyć nową części sieci do istniejącej linii elektroenergetycznej [...] kV, przebiegającej przez działkę nr [...]. Ostatecznie zaprojektowano jednak takie rozwiązanie techniczne, w tym nowy słup elektroenergetyczny, usytuowany poza granicą działki nr [...], które nie wymagało wykonania, robót na w/w działce. Dalej organ wyjaśnił istotę pojęcia obszar oddziaływania, za który uznaje się teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt 20 w/w ustawy). Działka nr ewid. [...] nie została włączona do terenu inwestycji oraz nie stanowi obszaru oddziaływania inwestycji, ponieważ z projektowaną inwestycją nie wiążą się żadne ograniczenia w zagospodarowaniu działki nr [...]. Za zupełnie odrębne zagadnienie należy traktować fakt wykonania przez inwestora robót budowlanych niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę. W tej sprawie właściwym organem jest Inspektor Nadzoru Budowlanego. Sprawy odszkodowania za zniszczone mienie nie należą do kompetencji organów administracji, lecz stanowią sprawy z zakresu prawa cywilnego, gdzie właściwym jest sąd powszechny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. M. powtórzyła dotychczas stawiane zarzuty decyzjom obu instancji podkreślając, iż inwestor Spółka A. nie uzyskała jej zgody do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane. Skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowej sieci elektroenergetycznej. Przy wykonywaniu tej inwestycji naruszono jej prawo własności, zniszczono zasiewy, zniszczono grunt, nie dokonano rekultywacji gruntu, nie doprowadzono gleby do stanu pierwotnego. Starosta nie uzasadnił swojego twierdzenia przepisami prawa, czym naruszył art. 107 § 1 kpa. Nie dokonano żadnych czynności, mających na celu wyjaśnienie nieprawidłowości związanych z zatwierdzonym projektem. Pomimo wniosku skarżącej o wstrzymanie robót, prace prowadzone przy realizacji inwestycji nie zostały przerwane. Organ I instancji nie zapewnił jej czynnego udziału w postępowaniu, zgodnie z art. 10 § 3 kpa nie zawiadomił o prawie dostępu do akt, nie umożliwił zgłaszania dowodów i wypowiedzenia się w sprawie, przed wydaniem decyzji. Organ II instancji również nie uwzględnił wniosków skarżącej, nie zawiadomił jej i nie umożliwił złożenia wyjaśnień. Nie miała zatem możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się do zebranego materiału dowodowego, zgłoszenia żądań, konfrontacji stanowiska (art. 10 § 1 kpa). Nadto skarżąca wskazała, że z dokumentacji wynikało, że inwestycja kończy się podłączeniem nowej inwestycji do linii napowietrznej [...] kV. W dokumentacji nie podano natomiast w jaki sposób nastąpi podłączenie do istniejącej linii, w jaki sposób nastąpi rozbiórka starego słupa, który znajdował się na terenie jej działki nr [...]. Decyzja nie posiadała logicznego uzasadnienia formalnego oraz podstawy prawnej w części dotyczącej wykonania inwestycji na działce należącej do skarżącej, Ponadto skarżąca zauważyła, że organy obu instancji podają położenie urządzeń, posługując się niemierzalnymi danymi. Brak jest danych dotyczących rozmieszczenia inwestycji w terenie z podaniem mianowanych wartości liczbowych stosowanych przy podawaniu odległości. Wojewoda udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Według organu odwoławczego nie można zgodzić się z zarzutami skargi. Po wszczęciu postępowania wznowieniowego skarżąca została poinformowana przez Starostę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie skarżąca zapoznała się z aktami sprawy i w piśmie z dnia [...] r. przedstawiła obszerne stanowisko odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego. Skarżąca zapoznała się z aktami sprawy zgromadzonymi przez Starostę i odniosła się do nich dwukrotnie - raz w piśmie z dnia [...] r. i drugi raz w odwołaniu. Organ odwoławczy prowadząc postępowanie nie uzupełniał akt sprawy, zatem zbyteczne było ponowne zawiadamianie stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Za bezpodstawny Wojewoda uznał zarzut skarżącej o niedokładnym określeniu miejsca usytuowania nowego słupa wirowego. W projekcie zagospodarowania terenu wskazane są współrzędne, na podstawie których można precyzyjnie geodezyjnie wskazać miejsce usytuowania tego słupa. Na rozprawie sądowej w dniu [...] r. skarżąca wyjaśniła, iż nowo zbudowany słup posadowiony jest na działce, która stanowi pas drogi gminnej, przy granicy jej działki, jednakże lina energetyczna biegnie nad jej działką nr [...]. Inwestycja, opisana we wniosku o pozwolenie na budowę, nie mogła zatem nie obejmować jej działki, gdyż linia energetyczna, która wcześniej biegła przez jej działkę, w wyniku realizacji inwestycji została dołączona do nowo zbudowanego słupa usytuowanego poza jej działką. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W świetle powyższej regulacji Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu, stosuję środki przewidziane w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.) Dokonana pod kątem wskazanych wyżej wymogów kontrola decyzji organów obu instancji nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie postępowania nadzwyczajnego, wszczętego wnioskiem skarżącej o wznowienie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz Spółki A. pozwolenia na budowę odcinka sieci elektroenergetycznej na terenie wskazanych przez inwestora działek. Wobec powyższego ocenie sądu podlega jedynie prawidłowość przeprowadzenia postępowania w tej sprawie i wydania rozstrzygnięcia zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale 12 kpa. Wniosek swój skarżąca oparła na przesłance wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, podnosząc, iż na terenie jej działki nr [...] wcześniej stał słup elektroenergetyczny utrzymujący linie energetyczne, które następnie zostały przeniesione na nowy słup, zlokalizowany wprawdzie poza jej działką lecz tuż przy jej granicy. Inwestycja ta nie mogła być zrealizowana bez uwzględnienia działki nr [...], zatem powinna ona być stroną postępowania o pozwolenie na budowę, lecz została niesłusznie pominięta, a realizując inwestycję naruszono jej prawa jako właściciela w/w działki. Powyższa argumentacja nie jest trafna. Wydając w wyniku wznowieniu postępowania zaskarżoną decyzję organ I instancji powołał się na art. 151 § 1 ust. 1 kpa. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu organ administracji publicznej, właściwy do wznowienia postępowania (zgodnie z treścią art. 150 kpa) po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzje, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, m.in. gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa, czyli gdy – jego zdaniem – nie stwierdza się istnienia podstaw do wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie wymagało to ustalenia przez organ prowadzący postępowanie wznowieniowe czy skarżącej rzeczywiście przysługiwał status strony postępowania w sprawie o wydanie inwestorowi Spółce A. pozwolenia na budowę odcinka linii energetycznej według przedłożonego przez inwestora projektu, który nie obejmował przeprowadzenia tej inwestycji liniowej przez należącą do skarżącej działkę nr [...]. Zdaniem Sądu organ dokonał w tym zakresie prawidłowej oceny. Ani bowiem przedłożony przez inwestora organowi administracji architektoniczno – budowlanej projekt, ani ostateczny wniosek, wszczynający postępowanie w sprawie wydania inwestorom Spółce A. pozwolenia na budowę odcinka sieci elektrycznej, nie wskazywały na objęcie wnioskowaną inwestycją działki nr [...]. Usytuowanie słupa i linii energetycznej na granicy tej działki nie czyni jej właściciela strona przedmiotowego postępowania, jeśli nie zostało wykazane, że działka ta znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, tj. że przedmiotowa inwestycja wpływa na sposób zagospodarowania tej działki. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 ze zm.) stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciel, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Taka okoliczność nie została przez skarżącą wykazana. Nie przesądza o tym fakt wejścia inwestora na teren tej działki celem zdemontowania zbędnego dla inwestora słupa, zastąpionego słupem wybudowanym poza tą działką. Zatwierdzony projekt budowlany – jak wynika z akt sprawy – nie wskazywał działki nr [...] jako terenu realizacji przedmiotowej inwestycji. To inwestor, jako wnioskodawca postępowania, decyduje o treści wniosku i jego zakresie. Organ administracji nie jest uprawniony do jego rozszerzania. Jeśli zatem inwestor nie wskazał w przedłożonym do zatwierdzenia wniosku działki nr [...], jako terenu na której ma zostać zrealizowana inwestycja, i z charakteru inwestycji nie wynika jej oddziaływanie na tę działkę, organ nie miał podstaw do uznania skarżącej za stronę postępowania. Roboty budowlane związane z rozbiórką słupa na działce skarżącej nie musiały być objęte przedmiotowym pozwoleniem na budowę, obejmującym – jak wynika z jego treści budowę odcinka sieci elektrycznej nie przechodzącego przez tę działkę. Mogły być przedmiotem odrębnego postępowania. Jeśli – jak twierdzi skarżąca – zostały one przeprowadzone mimo braku wymaganego pozwolenia w tym zakresie, to mogą być uznane za przeprowadzone w warunkach samowoli budowlanej, co nie należy ani do zakresu postępowania dotyczącego wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę ani do właściwości rzeczowej organu administracji architektoniczno – budowlanej. Nie ma to natomiast związku z treścią decyzji dotyczącej wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę odcinka sieci elektrycznej. W zaskarżonej decyzji organy zarówno pierwszej jak i drugiej instancji prawidłowo uznały, iż związane były treścią wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, który nie przewidywał realizacji tej inwestycji na działce nr [...]. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W przedmiotowej sprawie zatem, nawet gdyby przyjąć, iż skarżącą winna być uznana za stronę i uczestniczyć w przedmiotowym postępowaniu, organ architektoniczno – budowlany nie mógłby wydać decyzji odmawiającej wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet mimo sprzeciwu skarżącej, jeśli inwestor spełnił wszystkie wymogi określone przepisami prawa budowlanego. Budowa odcinka sieci elektrycznej poza działką skarżącej nie wymagała uzyskania przez inwestora jej zgody. To inwestor a nie organ, określa treść i zakres wniosku o pozwolenie na budowę a organ bada jedynie, czy spełnia on warunki wskazane w art. 33 ust. 2 oraz dokonuje jego sprawdzenia w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a.