II SA/Sz 723/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji cofającą zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18% przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży udzielone w punkcie sprzedaży zlokalizowanym w [...] przy ul. [...] prowadzonym przez L.H. Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją L.H., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując złożony wniosek skarżąca wskazała, że w sytuacji wykonania decyzji będzie zmuszona do zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na jej nierentowność, a w konsekwencji do rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi przez nią pracownikami. Zdaniem skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z poniesieniem szkody - zarówno przez skarżącą jak i przez zatrudnionych w jej sklepie pracowników - mającej bezpośredni wpływ na utrzymanie skarżącej, jej pracowników oraz ich rodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wyjaśniła jakie osiąga zyski z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych i czy sprzedaż ta stanowi jedyne źródło jej utrzymania. Zauważyć należy, że wnioskodawczyni nie wykazała jaki jest jej ogólny stan majątkowy, nie przedłożyła bowiem żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na zobrazowanie jej aktualnej kondycji finansowej, zaś do takiej oceny niewystarczające jest oświadczenie dotyczące narażenia skarżącej na szkodę. Podkreślenia wymaga, iż w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą - kondycję finansową obrazują konkretne informacje dotyczące danych o zyskach i stratach z prowadzonej działalności, stanie kont, wysokości stałych kosztów utrzymania itp. Tymczasem skarżąca tego rodzaju informacji nie przedstawiła, uniemożliwiając Sądowi pełną ocenę jej sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto na zastosowanie ochrony tymczasowej nie ma wpływu, powołana przez skarżącą okoliczność, dotycząca ewentualnego poniesienia szkody przez zatrudnionych w jej sklepie pracowników i ich rodzin. Reasumując powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń, wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.