II SA/Sz 723/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. I. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zmiany decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 723/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę F. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zmiany decyzji o warunkach zabudowy, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 września 2018 r. W dniu 27 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżący reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Argumentował, że datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu internetowego jest dzień złożenia dyspozycji, a nie jego realizacji. Skarżący w dniu 22 lipca 2018 r. wykonał za pomocą przelewu internetowego dyspozycję przelewu kwoty 600 zł m.in. tytułem wpisu od skargi złożonej w niniejszej sprawie. Aby zrobić przelew skarżący otrzymał SMS, w którym był wskazany "kod nr [...]". Skarżący podał numer kodu, aby w ten sposób dokonać przelewu. Nie dostał on żadnych informacji (ani na pocztę e-mail, ani SMS), że przelew nie powiódł się, transakcja została odrzucona. W dacie wydawania dyspozycji bankowi skarżący posiadał wystarczające środki na rachunku bankowym. Według skarżącego, uznać należy, że jeszcze w dniu 22 lipca 2018 r. wykonał on przelew w kwocie 600 zł m.in. tytułem wpisu w niniejszej sprawie. Na dowód skarżący SMS otrzymany z systemu bankowego, e-mail wysłany przez małżonkę skarżącego do radcy prawnego, zeznania świadka oraz skarżącego na okoliczność wykonania przelewu w dniu 22 lipca 2018 r. Zdaniem skarżącego, mimo że w wyniku najprawdopodobniej wadliwości systemu bankowego lub też nieprawidłowości w funkcjonowaniu Internetu, ostatecznie kwota 600 zł nie wpłynęła na sądowy rachunek bankowy, to uznać należy, że w dniu 22 lipca 2018 r. uiścił on wpis sądowy w niniejszej sprawie. W konsekwencji skarga nie podlega odrzuceniu. W celu uiszczenia opłaty sądowej skarżący posługiwał się systemem bankowym, tak więc wszelkie nieprawidłowości w tym względzie winny obciążać bank, a nie skarżącego. Na wypadek, gdyby Sąd doszedł do wniosku, że w niniejszej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Według skarżącego, zaoferowane przez niego dowody, świadczą o tym, że bez swojej winy uchybił ww. terminowi. Wykonał on bowiem wszystkie wymagane przez bank czynności, aby dokonać przelewu kwoty 600 zł, a mimo to Bank nie wykonał jego dyspozycji, choć skarżący posiadał wystarczające środki na koncie. O ty, że nie uiścił w terminie wymaganej kwoty, skarżący dowiedział z postanowienia o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 722/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd stwierdził, że powołany wniosek spełnia wymagania formalne, co umożliwia merytoryczną ocenę żądania skarżącego. Wymaga wyjaśnienia, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma więc charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W ocenie Sądu, skarżący podnoszonymi okolicznościami i dowodami nie wykazał niezawinionych przyczyn uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wskazał na SMS otrzymanego w celu realizacji przelewu, jednakże z dowodu przedstawionego na tę okoliczność nie wynika, iż zdarzenie to miało miejsce w dniu 22 lipca 2018 r. (w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego). Wadliwość systemu bankowego czy też nieprawidłowości w funkcjonowaniu Internetu w ww. momencie, nie zostały przez skarżącego należycie uprawdopodobnione. Wyjaśnień skarżącego i jego żony co do okoliczności niezawinionego uchybienia terminu nie potwierdzają pozostałe dowody dołączone do wniosku. Należy także uwzględnić, że skarżący jest reprezentowany w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika. To na pełnomocniku ustanowionym w tej sprawie spoczywa odpowiedzialność za działanie osób, którymi w wypełnianiu swoich obowiązków się posłużył, w tej sprawie – skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt I FZ 328/14, opubl. w Lex nr 1528764). Podsumowując Sąd uznał, że skarżący nie wykazał należycie wystąpienia okoliczności uwalniających go od winy w niezachowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, tak więc wniosek w tym przedmiocie nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1-2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.