II SA/Sz 725/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 listopada 2022 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 – j.t.), dalej jako "u.p.b." i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 – j.t.), dalej jako "k.p.a.", Prezydent Miasta S., po rozpoznaniu wniosku A. O., dalej jako "inwestor", z dnia [...] lutego 2022 r., zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno- budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wolnostojącego zlokalizowanego w granicach działki [...] obręb [...] przy ul. [...] w S.. H. K., dalej jako "strona", "skarżąca", właścicielka działki nr [...] przy ul. [...] w S., złożyła od powyższej decyzji odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie przepisów art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 u.p.b. oraz art. 60 ust. 2 i 3 Konstytucji RP. Zdaniem odwołującej się, przedmiotowa inwestycja narusza przysługujące jej prawo własności, gdyż w wyniku realizowanej inwestycji dojdzie do znacznego zacienienia jej nieruchomości. Ponadto, strona zwróciła uwagę na to, że w rzeczywistości brak jest betonowej podmurówki, która widnieje w przedłożonej dokumentacji, jako element istniejący. Podniosła również niezgodność mapy do celów projektowych ze stanem faktycznym w terenie. Wskazała, że nie naniesiono na mapę pozostałości - fundamentów po samowolnie wykonanym budynku gospodarczym oraz że obecnie toczy się postępowanie dotyczące rozgraniczenia nieruchomości oraz samowolnego podniesienia gruntu i wniosła o zawieszenie przedmiotowego postępowania. W dniu 21 czerwca 2022 r. przesłała dokumentację zdjęciową z rozbiórki budynku gospodarczego na działce nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany zatwierdzony zaskarżoną decyzją Prezydenta Miasta S. zakłada budowę budynku gospodarczego, wolnostojącego zlokalizowanego przy ul. [...] na działce nr [...] w S.. Działka inwestycyjna ma szerokość około 12 m. Wjazd na teren działki zlokalizowany jest od strony ul. [...]. Zaprojektowano budynek jednokondygnacyjny z dachem płaskim z wejściami w elewacjach szczytowych (zachodniej i wschodniej). Ściany budynku południową i północną równoległe do granic działki zaprojektowano jako pełne bez okien i drzwi. Planowany budynek ma zostać usytuowany w odległości 1,50 m do granicy działki odwołującej się nr [...] w odległości ponad 5 m do granicy działki nr [...]. Ściany budynku zaprojektowane w odległości 1,50 m do granicy działki nr [...], jak również ściana budynku od strony działki nr [...] będą, jak wynika z opisu technicznego, ścianami oddzielenia pożarowego bez okien i drzwi o klasie odporności ogniowej REI 60. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Projektowany budynek gospodarczy będzie oddalony od budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] o 8 m (odległość wykazana jest od najbliżej położonej krawędzi budynku). Projektowany budynek nie będzie usytuowany bezpośrednio naprzeciw budynku strony. Następnie, Wojewoda wyjaśnił, że projekt przewiduje od strony zachodniej utwardzenie terenu z kostki betonowej, chodnik żwirowy od strony południowej oraz utwardzenie strefy wejścia kostką betonową od strony wschodniej, a ponadto rozbiórkę części istniejącej powierzchni betonowej w pasie o szerokości 2 m od projektowanego budynku, od strony elewacji południowej. Teren nieutwardzony zostanie zagospodarowany zielenią ogrodową. Zaprojektowano niwelację terenu przy projektowanym budynku, zachowując istniejące spadki terenu w kierunku wschodnim (w kierunku ogrodu), zgodnie ze spadkiem działki nr [...], co zabezpieczy przed odprowadzaniem wód deszczowych w kierunku granic sąsiednich działek. Dach budynku zaprojektowano ze spadkiem w kierunku działki inwestora. Woda z rur spustowych i terenu utwardzonego przy obiekcie odprowadzona zostanie na nieutwardzony teren. Pas gruntu o szerokości 1,50 m pomiędzy projektowanym budynkiem gospodarczym, a istniejącym ogrodzeniem, zabezpieczony będzie przez ułożenie systemowych ażurowych kształtek z tworzywa, umożliwiających obsianie roślinnością płożącą. Jak wskazał projektant zapobiegnie to erozji i osuwaniu się gruntu w stronę posesji sąsiedniej i wytworzy wyprofilowanie gruntu zapewniając spływ wody w kierunku części ogrodowej działki inwestora. Istniejące podmurówki i ogrodzenie zabezpieczają przed zalewaniem wodą opadową. W celu dodatkowego zabezpieczenia przed ewentualną penetracją wody z opadów ułożona zostanie warstwa geomembrany z ukształtowanym kontr-spadkiem i odwodnieniem w kierunku dolnej części działki inwestora (ogrodowej). Organ II instancji wskazał, że z danych dotyczących zestawienia powierzchni wynika, że powierzchnia działki inwestycyjnej nr [...] wynosi [...] m˛, powierzchnia zabudowy istniejącego i projektowanego budynku wynosi [...] m˛, co stanowi 15,30 % powierzchni działki. Powierzchnia biologicznie czynna to [...] m˛, co stanowi 54,45 % powierzchni działki. Projektowana szerokość elewacji frontowej budynku wynosi 5,6 m, zaś wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej od strony ul. [...] liczona od średniego poziomu terenu przed budynkiem do najwyższego punktu przykrycia dachu wynosi 2,8 m. Organ odwoławczy przytoczył następnie art. 35 ust. 1 i 4 oraz art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. poz. 1333) i wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Prezydent Miasta S. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego budynku gospodarczego z niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w S. na dz. nr [...] obręb [...]. Dla planowanej inwestycji ustalono funkcję gospodarczą dla potrzeb zabudowy jednorodzinnej w nawiązaniu do funkcji występującej w obszarze analizowanym. Ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy, wyznaczoną przez zachodnią krawędź budynków mieszkalnych na dz. nr [...] zgodnie z załącznikiem graficznym. Wskaźnik powierzchni zabudowy do powierzchni działki nie większy niż 19 % łącznie z zabudową istniejącą, wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszy niż 50 % powierzchni działki. Szerokość elewacji frontowej ustalono w przedziale 3,4 m - 5,6 m. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzonej od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do górnej krawędzi elewacji, jej gzymsu (okapu), attyki - 2,8 m, wysokość mierzona od średniego poziomu terenu przed budynkiem do najwyższego punktu przykrycia dachu attyki maksymalnie 3 m. Geometrię dachu określono jako dach płaski. Zdaniem Wojewody, przedmiotowy projekt budowlany spełnia zapisy ww. decyzji o warunkach zabudowy. Powołując się na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego organ II instancji stwierdził, że postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organu administracji jest zatem zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji może dojść do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm prawa budowlanego i warunków technicznych - rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2022 r. poz.1225 t.j.), dalej jako "rozporządzenie" - ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących "przesłaniania i zacieniania" określonych w § 13, § 57 i § 60 oraz § 12 dotyczącego sytuowania budynku od granicy działki. W związku z powyższym Wojewoda wskazał, że przepisy rozporządzenia dotyczą zacieniania pomieszczeń, nie dotyczą zaś działek. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowa inwestycja nie spowoduje ani przesłaniania ani nie ograniczy nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym strony, znajdującym się na działce nr [...]. Jak wynika z projektu budowlanego, działka inwestycyjna posiada szerokość od strony ul. [...] około 12 m. Przepisy § 12 ust. 4 warunków technicznych dopuszczają budowę budynku na tak wąskiej działce w odległości 1,50 m do granicy działki. W sytuacji zgodności projektu budowlanego z przepisami prawa, organ administracji budowlanej nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę ze względu na subiektywne odczucia właściciela sąsiedniej nieruchomości, że inwestycja mogłaby ograniczać jego prawa własności. Również wystąpienie przez stronę o rozgraniczenie nieruchomości nie jest podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Organy administracji budowlanej nie są władne do kwestionowania granic działki w przypadku braku rozstrzygnięcia przez sąd cywilny. Właściciel działki inwestycyjnej nr [...] ma prawo, stosownie do treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w granicach własnej działki do jej zagospodarowania, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2020 r. W związku z tym uznać należy, zdaniem Wojewody, że przedmiotowa inwestycja nie narusza prawa własności właścicieli działek sąsiednich. Ponadto, w zakresie podnoszonym w odwołaniu dotyczącym zabezpieczenia działki nr [...] przed osuwaniem się ziemi oraz spływem wody w jej kierunku, organ II instancji podkreślił, że organ administracji budowlanej nie może kwestionować rozwiązań projektanta, który będąc uprawnionym do projektowania odpowiada za przyjęte rozwiązania. Projekt, jak wskazano powyżej, przedstawia sposób rozwiązania zabezpieczenia pasa gruntu o szerokości 1,50 m pomiędzy projektowanym budynkiem gospodarczym, a istniejącym ogrodzeniem. Znajdują się w nim również oświadczenia projektantów, że przedmiotowy projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, kopie uprawnień budowlanych i aktualne na dzień sporządzenia projektu budowlanego zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożył, zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożono 3 egzemplarze projektu budowlanego wraz z wymaganymi uzgodnieniami i opiniami, informację BIOZ, geotechniczne warunki posadowienia obiektu. Projekt zagospodarowania terenu sporządzono na aktualnej na dzień [...] listopada 2021 r. mapie do celów projektowych zweryfikowanej [...] stycznia 2022 r. Dokumentacja projektowa zawiera zatem wszystkie wymagane ustawą Prawo budowlane dokumenty. Dodatkowo organ odwoławczy, odnosząc się do argumentów strony w zakresie samowolnego podniesienia gruntu na działce inwestycyjnej wyjaśnił, że z pisma PINB z dnia 23 marca 2022 r. wynika, że przed organem tym toczyło się postępowanie w sprawie stanu technicznego ogrodzenia betonowego zlokalizowanego pomiędzy nieruchomościami przy ul. [...] (działka nr [...], obręb [...]) i [...] (działka nr [...] obręb [...]). W toku postępowania PINB wydał decyzję umarzającą postępowanie. ZWINB w S., w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję PINB. Następnie WSA w Szczecinie, wyrokiem z dnia 27 maja 2021 r. oddalił skargę na powyższą decyzję. W piśmie tym wskazano, że przed PINB nie toczy się żadne postępowanie, w tym dotyczące różnic w poziomie gruntu. W piśmie z dnia 16 marca 2022 r. skierowanym do H. K., PINB wyjaśnił, że cały teren wzdłuż ulicy [...] w S. historycznie posiada znaczne różnice wysokościowe, o czym świadczy spadek drogi publicznej oraz kaskadowe ukształtowanie terenu na całym obszarze ww. terenu i pomiędzy sąsiednimi nieruchomościami. Zapewniony musiał być dostęp do drogi publicznej ul. [...] w S. do poszczególnych nieruchomości, co przy znacznym pochyleniu podłużnym ulicy musiało spowodować różnice w terenie pomiędzy kolejnymi działkami. Istniejące mapy geodezyjne potwierdzają pochylenie terenu oraz znaczny spadek na całym obszarze w kierunku północno - wschodnim. Powyższe potwierdza również przebieg ulicy [...] w S. tj. ulicy równoległej do działek nr [...] i [...] obręb [...]. Na nieruchomości przy ul. [...] w S. potwierdzono, że nie został naruszony naturalny spływ wód opadowych (w kierunku północno - wschodnim). Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wojewody, brak było podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta S.. Pismem z dnia 27 lipca 022 r. H. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody, zarzucając jej naruszenie: 1. art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP poprzez: a) zaniechanie wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego oraz jego wszechstronnej oceny, skutkiem czego doszło do nieprawidłowych ustaleń faktycznych, a w szczególności przyjęcia, że planowana inwestycja jest zgodna z prawem, w sytuacji gdy narusza ona m.in. prawo własności skarżącej, albowiem w wyniku realizacji owej inwestycji dojdzie do znacznego zacienienia jej nieruchomości, co stanowi istotne naruszenie prawa własności skarżącej; b) nieuwzględnienie faktu, że w rzeczywistości brak jest betonowej podmurówki, która widnieje w przedłożonej organowi dokumentacji (jako element istniejący), a tym samym doszło do wprowadzenia organu w błąd przez inwestora, czego organ - pomimo informacji od skarżącej - nie zweryfikował; 2. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez zakończenie postępowania administracyjnego wydaniem zaskarżonej decyzji, pomimo wiedzy organu I instancji, iż toczą się postępowania administracyjne, mające wpływ na postępowanie o uzyskanie pozwolenia na budowę, w szczególności postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, a także wobec braku weryfikacji przekazanych przez skarżącą organowi informacji o nieprawidłowościach w ramach planowanej inwestycji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że posadowienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie granicy działek spowoduje - wbrew stanowisku przyjętym przez organy I oraz II instancji - istotne zacienienie nieruchomości skarżącej, obniżając jej właściwości użytkowe oraz wpływając na jej wartość. Budynek planowany jest przy granicy północnej działki inwestycyjnej, zaś sama działka została podniesiona o ponad 1 metr powyżej działki skarżącej, co będzie skutkowało jej znacznym zacienieniem, również częściowo w zakresie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Szanując prawo własności właściciela sąsiedniej działki - które winno być uwzględnione również przez organ administracji publicznej - a zarazem analogiczne prawo po stronie skarżącej, możliwe jest przeprowadzenie planowanej przez inwestora inwestycji w większej odległości od granicy między działkami, w sposób, który pozwoli właścicielowi sąsiedniej działki w pełni korzystać z nowo powstałego budynku, a zarazem nie naruszy przysługującego skarżącej prawa własności. Ponadto, pomimo zwrócenia na ten fakt uwagi przez skarżącą, brak jest w rzeczywistości betonowej podmurówki, która widnieje w przedłożonej organowi dokumentacji (jako element istniejący). Organy I oraz II instancji ograniczyły się w tej kwestii to stwierdzenia, że dokumentacja została przedłożona przez geodetę, a zatem nie ma podstaw do jej kwestionowania. Zdaniem skarżącej, organy nie dokonały również analizy zastrzeżeń skarżącej co do planowanych przez inwestora rozwiązań w zakresie zabezpieczenia przez spływającą wodą oraz osuwającą się ziemią. Dokumentacja projektowa nie uwzględnia bowiem ukształtowania terenu, które będzie miało wpływ nie tylko na wspomniane już zacienienie, ale również na spływ wód opadowych na nieruchomość skarżącej, co będzie powodowało jej zalewanie i niszczenie. Skarżąca zakwestionowała również stanowisko organu, jakoby toczące się postępowania administracyjne pozostawały bez wpływu na niniejszą sprawę. Obecnie nie ma pewności co do przebiegu granic między działkami, zaś budynek ma powstać 1,5 m od owej granicy. Tym samym, powinno dojść do zawieszenia niniejszego postępowania, do czasu ostatecznego zakończenia postępowania o rozgraniczenie. Nadto, doszło do zainicjowania przez skarżącą postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej na działce objętej inwestycją. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna, bowiem przeprowadzona przez Sąd, w oparciu o art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także z mocy art. 135 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", decyzji ją poprzedzającej, wykazała, że akty te nie naruszają prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono decyzję Wojewody Z., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, wolno stojącego, na działce nr [...], w obrębie [...], przy ul. [...] w S.. Stosownie do art. 32 ust. 4 u.p.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2135 oraz z 2021 r. poz. 234 i 1718), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przed zatwierdzeniem projektu budowlanego organ dokonuje sprawdzeń, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.p.b. i - w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co wynika wprost z art. 33 ust. 4 przywołanej ustawy. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, wydawana w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane jest zatem decyzją związaną. Oznacza to, że po spełnieniu przewidzianych przepisami tej ustawy warunków, to jest przedłożeniu projektu budowalnego, spełniającego warunki, o których mowa w ustawie Prawo budowalne i przepisach wykonawczych do tej ustawy, sporządzonego przez osobę legitymującą się stosownymi uprawnieniami, organ nie może odmówić uwzględnienia wniosku. Rzeczą organu było zatem ustalenie, czy wniosek inwestora spełnia wymagania, o których mowa wyżej, czy planowana inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno – budowlanymi, a inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co w badanej sprawie zostało uczynione. Organ ustalił, że działka inwestycyjna ma szerokość 12 m, a zatem znajduje w niniejszej sprawie zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, który dopuszcza możliwość usytuowania budynku ścianą bez okien i drzwi, w odległości mniejszej aniżeli 3 m (ścianą bez okien) od granicy działki, nie mniejszej jednak niż 1,5 m. Zastosowanie tej regulacji nie zwalniało organu z obowiązku zbadania, czy spełnione zostały warunki, o których mowa w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 rozporządzenia. Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy badanie takie zostało przeprowadzone. W szczególności dotyczy to podnoszonej przez skarżącą kwestii związanej z zacienianiem jej nieruchomości. W tym zakresie organ, po przeanalizowaniu parametrów planowanej inwestycji, a także uzupełnieniu materiału dowodowego, w związku z wniesionymi przez skarżącą uwagami prawidłowo ustalił, że nie dojdzie do przesłaniania i zacieniania, słusznie zwracając uwagę, iż normy zawarte w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia odnoszą się do pomieszczeń, a nie nieruchomości. Planowany budynek gospodarczy ma mieć wysokość 2,80 m i – jak wynika z analizy przedstawionej na żądanie organu będzie o 54 cm przewyższał poziom podłogi tarasu skarżącej. Trafnie zatem organ uznał, że nie ma możliwości, aby obiekt ten doprowadził do takiego zacieniania pomieszczeń, które nie odpowiadałoby wymaganiom stawianym przywołanymi przepisami rozporządzenia. Nie ma więc racji skarżąca wywodząc, że realizacja inwestycji naruszy jej prawo własności w ten sposób, iż doprowadzi do znacznego zacienienia jej nieruchomości. To, że obiekty budowlane rzucają cień jest zjawiskiem naturalnym i oczywistym jest, że każda zabudowa powoduje zacienienie w określonych porach dnia. Ma to jednak, z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego, znaczenie wyłącznie wówczas, gdy prowadzi do znacznego ograniczenia bądź pozbawienia naturalnego światła w pomieszczeniach budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wynika to z przeprowadzonej przez organ analizy, która znajduje oparcie w załączonych do projektu budowlanego dokumentach i złożonych przez inwestora wyjaśnieniach. Podkreślenia przy tym wymaga, że twierdzenia skarżącej, iż na działce inwestycyjnej doszło do podniesienia poziomu terenu nie znajdują odzwierciedlenia w materiale dowodowym. W szczególności okoliczność ta nie została potwierdzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S., co wynika z załączonego do akt pisma z dnia 16 marca 2022 r. Podkreślenia wymaga przy tym, że na granicy działki skarżącej i działki inwestycyjnej znajduje się betonowe ogrodzenie, nieznacznie niższe aniżeli planowany budynek gospodarczy, które nie przepuszcza światła naturalnego. Stan techniczny tego ogrodzenia był badany w innym postępowaniu i nie stwierdzono, aby był on nieodpowiedni, co znalazło potwierdzenie w wydanych przez organy nadzoru budowlanego decyzjach oraz wyroku WSA w Szczecinie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 248/21. Okoliczność, iż w dokumentacji złożonej przez inwestora znalazło się sformułowanie wskazujące na istnienie podmurówki, która – jak wywodzi skarżąca nie istnieje, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia. Jak wskazano w opisie fotografii (k. 35 akt administracyjnych), zostały one wykonane od strony działki skarżącej. Mają one obrazować stan ogrodzenia i dowodzić tego, że w połączeniu z zastosowanymi przez inwestora działaniami zabezpieczającymi pas gruntu pomiędzy budynkiem gospodarczym i ogrodzeniem będą one łącznie stanowiły wystarczające zabezpieczenie przed erozją i osuwaniem się gruntu na sąsiednią działkę. Okoliczność, iż użyto sformułowania "podmurówka" nie ma w tej sytuacji, zdaniem Sądu, większego znaczenia. Ma przy tym rację organ, iż za prawidłowość przyjętych rozwiązań technicznych odpowiada projektant, który dysponuje odpowiednimi uprawnieniami, kwalifikacjami i wiadomościami specjalnymi i ponosi również odpowiedzialność zawodową w związku z wykonywaną działalnością. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, iż organ zaniechał przeprowadzenia postępowania dowodowego i naruszył tym samym przepisy proceduralne przywoływane w skardze. Podkreślić bowiem w tym miejscu należy, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę organ prowadzi postępowanie w zakresie przewidzianym w przepisach ustawy Prawo budowlane. Analiza akt postępowania wskazuje, że organ dokonał oceny projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora w kontekście spełniania wymagań, o których mowa w przepisach ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zatem wywiązał się z obowiązku, o którym mowa w art. 33 ust. 1 przywołanej ustawy. Nie było natomiast rzeczą organu ustalanie w tym postępowaniu, czy inwestor wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego w innym postępowaniu, w zakresie nałożonego obowiązku rozbiórki, pozostaje to bowiem poza jego kompetencjami i zakresem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Organem właściwym do zbadania, czy nakaz rozbiórki został wykonany prawidłowo jest organ nadzoru budowlanego. Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia art. 10 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem okoliczność, iż toczy się postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie. Należy przyznać organowi rację, iż na dzień wydania zaskarżonej decyzji granice pomiędzy działkami były ustalone i organ nie miał podstaw do kwestionowania ich przebiegu. Skarżącej umożliwiono, wbrew wywodom skargi, czynny udział w postępowaniu, z którego korzystała składając w toku postępowania uwagi i zastrzeżenia. Okoliczność, że nie zostały one uwzględnione przez organ nie może stanowić o naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.