II SA/Sz 726/25
PostanowienieWSA w Szczecinie2025-11-13
Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz, Katarzyna Sokołowska, Krzysztof Szydłowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w dniu poprzedzającym rozprawę jest skuteczne i wiąże sąd, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd jest związany skutecznym cofnięciem skargi przez stronę, o ile nie stwierdzi, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich przesłanek, sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Spółka jawna G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą umorzenia opłaty za niewykonanie nasadzeń zastępczych drzew. Strona skarżąca argumentowała, że nasadzenia byłyby sprzeczne z planowaną rozbudową farmy fotowoltaicznej. W przeddzień rozprawy pełnomocnik spółki cofnął skargę. Sąd uznał cofnięcie za skuteczne i umorzył postępowanie, zwracając wpis.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono stronie skarżącej kwotę 1644 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi "G. Spółka jawna w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 29 lipca 2025 r. Nr SKO/PG.451.14.2025 w przedmiocie umorzenia opłaty w związku z niewykonaniem nasadzeni zastępczych p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić stronie skarżącej "G. Spółka jawna w S. kwotę 1644 (tysiąc sześćset czterdzieści cztery) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. I.
Decyzją z 29 lipca 2025 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania spółki jawnej G. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 27 listopada 2024 r. znak: [...] odmawiającej umorzenia opłaty w wysokości [...] zł w związku z niewykonaniem nasadzeń zastępczych w ilości 66 sztuk drzew na terenie działki nr [...] obręb N. .
Jak wyjaśnił organ odwoławczy, Decyzją Nr [...] z 20 marca 2019r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. zezwolił spółce jawnej G. na usunięcie 31 sztuk drzew z różnych gatunków, rosnących na terenie działki nr [...], obręb ewidencyjny N. w terminie do 31 grudnia 2020r., które kolidowały z planowaną inwestycją farmy fotowoltaicznej. Za usunięcie 31 sztuk drzew z różnych gatunków organ I instancji naliczył opłatę w wysokości [...] zł. Opłatę tę odroczono na okres 3 lat w związku z planowanymi nasadzeniami zastępczymi. Organ I instancji uzależnił wykonanie zezwolenia od wykonania nasadzeń zastępczych za usunięcie drzew w ilości 66 sztuk drzew gatunku brzoza brodawkowata o obwodach pni mierzonych na wysokości 100 cm nie mniejszych niż 4 cm. Nasadzeń zastępczych należało dokonać w terminie do 30 kwietnia 2021 r. Pisemną informację o nasadzeniach zastępczych należało złożyć do organu I instancji w terminie do 10 maja 2021r.
W dniu 24 października 2024r. organ I instancji przeprowadził oględziny wykonanych nasadzeń zastępczych. Z protokołu oględzin oraz dołączonej dokumentacji fotograficznej wynika, że nie zostały wykonane żadne nasadzenia na działce nr [...] obr. N. .
W związku z powyższym Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z 27 listopada 2024r. odmówił umorzenia naliczonej opłaty w związku z niewykonaniem nasadzeń zastępczych.
Strona wniosła odwołanie, zarzucając pominięcie istotnych aspektów w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że spółka planowała rozbudowę farmy fotowoltaicznej o kolejny 1 MW, a nasadzenia zastępcze rosłyby w miejscu planowanej inwestycji.
Rozpatrując powyższe odwołanie Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie ustalenie stanu faktycznego, tj. że nie zostały wykonane nasadzenia zastępcze nie budzi wątpliwości. Bezsporność tego faktu wynika również z treści odwołania, gdzie strona wskazuje, że przyczyną braku nasadzeń jest planowana rozbudowa farmy fotowoltaicznej, która była już planowana w momencie postępowania o zezwolenie na wycięcie drzew z działki nr [...]. Nadmieniono też, że strona nie zawnioskowała o zmianę decyzji nakazującej dokonanie nasadzeń zastępczych na podstawie art. 154 k.p.a., wskazując na inną lokalizację do dokonania nasadzeń bądź też zmianę terminu. Natomiast podnoszenie w odwołaniu argumentów związanych z zamiarem prowadzenia inwestycji (zwiększenia mocy farmy fotowoltaicznej) nie jest przesłanką, która na gruncie ustawy o ochronie przyrody może uzasadniać umorzenie opłaty za usunięcie drzew.
W skardze na powyższą decyzją strona zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie art. 84 ust. 3 i 7 ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1478) wskutek błędnego ustalenia stanu faktycznego.
W uzasadnieniu skargi wskazano w szczególności, iż decyzja z 20 marca 2019 r. zezwalająca na wycinkę drzew nakazuje dokonać nasadzeń zgodnie z załączoną do niej mapą, co oznacza, że spółka miała dokonać tych nasadzeń na terenie, gdzie już w dniu jej wydania zamierzała wybudować dodatkową farmę fotowoltaiczną. Tym samym, gdyby spółka dokonała tychże nasadzeń, to obecnie musiałaby wystąpić o kolejne zezwolenie na ich wycinkę. To zaś w sposób zbędnie zwiększyłoby koszty tejże dodatkowej inwestycji. Przy wyżej opisanych założeniach inwestycyjnych dokonania tych nasadzeń byłyby także sprzeczne z logiką. Spółka nie mogła też wcześniej wystąpić z wnioskiem o zmianę decyzji, gdyż była dopiero w trakcie kompletowania niezbędnej do tego dokumentacji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje doczasowe stanowisko.
W piśmie wniesionym do Sądu w dniu 10 listopada 2025 r. (dzień przed wyznaczoną datą rozprawy) pełnomocnik spółki oświadczył, iż cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2025 r. w sprawie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.- zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z powyższego wynika, że skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie (pkt I sentencji).
O zwrocie wpisu (pkt II sentencji) postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło