II SA/Sz 727/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wydobywania kopalin z rażącym naruszeniem warunków koncesji p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia [...] r. L.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wydobywania kopalin z rażącym naruszeniem warunków koncesji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie z dnia 16 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący został wezwany do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty od skargi z pouczeniem o terminie wpłaty i o rygorze odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został wysłany do skarżącego na adres wskazany w skardze. i doręczony małżonce skarżącego B.G. w dniu 26 lipca 2013 r. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej (karta 15 akt) wynika, że doręczenia dokonano w dniu 26 lipca 2013 r. małżonce skarżącego B.G. tj. dorosłemu domownikowi, który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. Wpis sądowy w kwocie 100 zł nie został uiszczony przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 2 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę L.G. z uwagi na brak wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia z dnia 2 września 2013 r. został wysłany do skarżącego na jego adres domowy w dniu 17 września 2013 r. i odebrany przez małżonkę skarżącego B.G. (dorosłego domownika) w dniu 23 września 2013 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej (karta 27 akt). W dniu 26 września 2013 r. L.G. wniósł do Sądu skargę kasacyjną od ww. postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie uiścił wpisu, albowiem nie widział w jakiej wysokości powinna być wniesiona opłata sądowa. Nie zapoznał się z przedmiotowym wezwaniem, gdyż prawdopodobnie odebrała go żona, albo zaginęło. Gdyby zapoznał się z treścią zarządzenia to uiściłby wpis sądowy. Pismem z dnia 21 października 2013 r. Sąd pouczył skarżącego o treści art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wezwał go do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez dokonanie czynności wniesienia opłaty sądowej od skargi. Powyższe zobowiązanie zostało wysłane na adres domowy skarżącego w dniu 22 października 2013 r. i zostało odebrane przez B.G. w dniu 24 października 2013 r. W dniu 24 października została uiszczona opłata sądowa od skargi w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przedmiotowy wniosek został złożony w ustawowym terminie 7 dni, liczonym od momentu ustania przyczyny jego uchybienia, czyli od momentu dowiedzenia się przez stronę o istnieniu zobowiązania do uiszczenia wpisu. W tym przypadku, jak wynika z okoliczności sprawy, od dnia otrzymania postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi z powodu braku wpisu sądowego, czyli od dnia 23 września 2013 r. Została także dokonana czynność, której dotyczy wniosek tj. wpłata kwoty wpisu w wysokości 100 zł. W kwestii trzeciej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu, o której mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., wyjaśnić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W ocenie Sądu okoliczności przedstawione przez skarżącego w jego wniosku, a także okoliczności wynikające z akt sprawy, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia jego żądania o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący jako główny argument wskazał fakt, że nie posiadał wiedzy o wezwaniu do uiszczenia wpisu, gdyż korespondencję sądową odebrała prawdopodobnie żona, albo została ona zagubiona. Argument skarżącego nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach sprawy, co więcej wskazuje na brak należytej staranności po stronie skarżącego przy prowadzeniu swoich spraw, w tym przypadku sprawy zainicjowanej na jego żądanie wniesioną skargą. Wskazać należy, że korespondencja kierowana do skarżącego nie została zagubiona, albowiem z akt wynika, że wezwanie zostało dostarczone na adres domowy skarżącego, podany w skardze, zaś odbiór pisma pokwitowała żona skarżącego zamieszkująca pod tym adresem. Listonosz doręczający przesyłkę zakreślił na druku doręczenia, że przekazał sądową przesyłkę dorosłemu domownikowi, a jest to możliwe tylko w przypadku gdy osoba ta podejmie się oddać przesyłkę adresatowi. Należy domniemywać, że takie oświadczenie zostało złożone doręczającemu w momencie wydania przedmiotowego wezwania o wpis. Poza tym skarżący nie zakwestionował we wniosku, ani żadnym innym piśmie, uprawnienia małżonki do odbioru korespondencji kierowanej do niego. W świetle analizy zwrotek, kierowanej do skarżącego przez Sąd dalszej korespondencji w sprawie, wynika, że wszystkie pisma, w tym postanowienie o odrzuceniu skargi, odebrała jego żona (karta 27, 33 i 39 akt) i poza tym jednym wezwaniem o wpis sądowy, wszystkie inne pisma dotarły do skarżącego. Doręczenia te okazały się skuteczne, albowiem skarżący dokonał stosownych czynności w odpowiedzi na nie, czy to w postaci właśnie tego wniosku, czy też poprzez uiszczenie w zakreślonym terminie wymaganej opłaty. Poza tym skarżący uzasadniając swój wniosek nie powołał się na problem z przekazywaniem mu przez małżonkę korespondencji wynikający z konkretnych przyczyn. Ponadto, należy podkreślić, że osoba inicjująca postępowanie sądowe winna mieć na uwadze możliwość otrzymywania korespondencji sądowej, zawierającej np. zobowiązania z zakreślonym terminem ich wykonania i w związku z tym winna dołożyć należytej staranności, aby obieg tej korespondencji (Sąd-strona) był prawidłowy. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.