II SA/Sz 730/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2011 r. wniosku J. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r. numer [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na J. Ł. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą [...] karę pieniężną w wysokości [...] zł za niezgodne z przepisami wykonywanie transportu drogowego. Powyższa decyzja została doręczona wyznaczonemu przez stronę pełnomocnikowi M. B. ( kopia wierzytelna pełnomocnictwa – k. [...] akt administracyjnych ), w trybie art.44 § 4 w zw. z art.40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej "Kpa". Zgodnie z art. 40 § 2 Kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Natomiast, zgodnie z art.44 Kpa, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi lud dorosłemu domownikowi czy sąsiadowi, który podejmie się oddać pismo adresatowi, w przypadku doręczania pisma przez pocztę - poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. W przypadku zaś nieodebrania pisma w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy( art.44 § 4 Kpa ). W niniejszej sprawie w związku z tym że przesyłkę listową złożono na poczcie w dniu [...] r. i w tym dniu sporządzono pierwsze zawiadomienie ( drugie zawiadomienie z dnia [...] r. ), należy uznać, że przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony M. B. w dniu [...] r. Skarga na powyższą decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] r. Skarga ta została sporządzona i wniesiona przez działającego w imieniu J. Ł. pełnomocnika S. P. ( pełnomocnictwo z dnia [...] k. [...] akt sądowych ). W skardze został także zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako uzasadnienie wniosku strona skarżąca podała, że uchybienie terminowi wynikało z okoliczności niezależnych, gdyż w okresie biegu terminu do złożenia skargi dotychczasowemu pełnomocnikowi zmarła osoba bliska – siostra małżonki, a jednocześnie córka właścicielki przedsiębiorstwa. W związku z tą tragiczną okolicznością powróciła choroba, na którą leczył się dotychczasowy pełnomocnik i pełnomocnik nie był na siłach złożyć skargi. Na dowód powyższego strona przedłożyła kserokopie aktu zgonu ( K. Ł. zmarła [...] r. ) oraz zaświadczenie z Poradni A., z którego wynika, że od [...] r. M. B. podjął terapię [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego bezsprzecznie skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu ( termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...], a skargę wniesiono [...] r. ). Zgodnie z art. 87 § 2 ww. ustawy, wnosząc o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło, czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Podstawą tej oceny powinien być obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Mając na uwadze przedstawione przez stronę okoliczności ( śmierć osoby bliskiej strony i jej pełnomocnika, chorobę pełnomocnika ) oraz fakt, iż wyznaczony pełnomocnik nie był pełnomocnikiem zawodowym, a więc w nagłym przypadku niemożności osobistego podjęcia działań mających na celu zaskarżenie decyzji nie mógł wyznaczyć innej osoby do jego zastępowania, sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.