II SA/Sz 733/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. R. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę O. R. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. Skarżący wskazał w skardze, że w dniu [...] r. złożył do Dyrektora Aresztu Śledczego wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Dyrektor Aresztu Śledczego po wszczęciu postępowania wyznaczył termin do załatwienia sprawy 30 dni od daty doręczenia zawiadomienia. Następnie [...] r. organ wydał postanowienie zmieniające na podstawie art. 36 Kpa termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. W postanowieniu zawarto pouczenie, że na postanowienie przysługuje zażalenie w terminie 7 dni, do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej. Skarżący wyjaśnił, że zgodnie z pouczeniem złożył dwa zażalenia z [...] r., jedno na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 i 36, drugie w trybie art. 37 Kpa, w którym wniósł o przeprowadzenie w szczególnie staranny sposób postępowania określonego w art. 37 Kpa. Skarżący podał dalej, że w dniu [...] r. otrzymał odpowiedzi Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. na ww. zażalenia informujące go, że przedmiotowe zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący zarzucił organowi brak słuszności, naruszenie słusznego interesu strony, naruszenie ogólnych zasad procedury i rażące naruszenie dyspozycji art. 35 i 36 Kpa. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że błędne pouczenie strony o prawie zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 36 Kpa nie powoduje, że strona może skorzystać ze środka zaskarżenia. Przepisy procedury administracyjnej ani żadne przepisy o Służbie Więziennej nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 36 Kpa. Zgodnie bowiem z zasada z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd stwierdził, że skarga O. R. jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym, albowiem została wniesiona na pisma organu o charakterze czynności procesowej podjętej w kwestii wynikłej w toku postępowania, o charakterze incydentalnym, dotyczącej terminowości załatwienia sprawy z wniosku skarżącego w ustawowym terminie. Z akt wynika, że pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. stanowią wyjaśnienie procedury w zakresie stosowania przepisów art. 35, 36 i 37 Kpa w odpowiedzi na zażalenie skarżącego dotyczące postanowienia organu wskazującego nowy termin załatwienia jego sprawy wydanego w trybie 36 Kpa ( z dnia [...] r.) oraz zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie złożonego do organu wyższego stopnia, o którym mowa w art. 37 Kpa. Zgodnie z art. 36 § 1 Kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Wyjaśnić należy, że powyżej opisane zawiadomienie strony o przekroczeniu terminu ma charakter czynności procesowej wyrażonej w formie postanowienia w toku załatwiania sprawy dotyczącej informacji o opóźnieniu w załatwieniu przez organ sprawy skarżącego. Nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty ani kończące postępowanie. Nie podlega zaskarżeniu zażaleniem. Przepisy postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia na zawiadomienie wskazane w art. 36 Kpa, co wynika z art. 141 § 1 Kpa i z treści art. 37 § 1 Kpa. W konsekwencji powyższego stanowisko Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej wyrażone w piśmie z dnia [...] r. w kwestii dopuszczalności takiego zażalenia – nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W odniesieniu do zaskarżonego pisma organu w przedmiocie zażalenia z art. 37 § 1 Kpa wskazać trzeba, że rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa następuje w drodze czynności nadzorczej, która nawet jeżeli jest ujęta w formę postanowienia, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stronie nie przysługuje prawo podważenia tego postanowienia, czy też pisma w trybie procesowym. Jest to pozytywne lub negatywne stanowisko organu wyższego stopnia w kwestii zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, po wniesieniu którego, strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Akt wydany na podstawie art. 37 § 2 Kpa nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. A zatem skarga wniesiona na taki akt do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdził, że skarga O. R. jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym i jako taka podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.