II SA/Sz 733/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A., Przedsiębiorstwa A., Spółki B. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. W dniu [...] r. do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek M. K. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w miejscowości D. ul. [...] na działkach o numerach: [...] , obręb D., gmina D. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Starosta odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu liniowego - budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej na ww. działkach budowlanych. Powyższa decyzja Starosty została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Starosta decyzją z dnia [...] r. nr[...] , zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. K., pozwolenia na budowę obiektu liniowego - budowa sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej na przedmiotowych działkach. Od decyzji organu I instancji odwołanie wniosły strony postępowania: B. oraz P. Odwołujący zarzucili organowi I instancji naruszenie następujących przepisów: - art. 28 w zw. z art. 3 pkt 11 i art. 33 ust. 2 Prawo budowlane, poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji gdy przedłożone przez inwestora postanowienie Sądu Rejonowego sygn. [...] udzielające zabezpieczenia, o upoważnienie do dokonania czynności, zwykłego zarządu, poprzez zezwolenie na przeprowadzenie na własny koszt instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez działkę nr [...] oraz przez działkę nr [...] położone w D., zgodnie z przebiegiem i na warunkach określonych w dokumentacji, zostało zaskarżone w drodze zażalenia, - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w wyniku jego niezastosowania, w sytuacji kiedy ww. postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia zostało zaskarżone w drodze zażalenia, - art. 108 § 1 k.p.a., poprzez nadanie zaskarżonej decyzji klauzuli natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia [...] r. odpowiedź na odwołanie wniosła strona postępowania E. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę załączył cztery egzemplarze projektu budowlanego, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W pierwotnie złożonym oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestor wykazał się zgodą współużytkowników działek nr [...], którzy mają mniejszościowe udziały w ww. działkach budowlanych. Nie wykazał się natomiast zgodą większości współwłaścicieli tych działek. Zgodnie z powszechnie przyjętym orzecznictwem budowa sieci dostarczających gaz, wodę, energię, ciepło lub sieci kanalizacji sanitarnej w nieruchomościach objętych współwłasnością wymaga zgody większości współwłaścicieli nieruchomości, nie jest natomiast wymagana zgoda wszystkich współwłaścicieli. Do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest bowiem zgoda większości współwłaścicieli. W braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności - art. 201 k.c. Natomiast do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Nie każda budowa stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, na którą w myśl art. 199 k.c. wymagana jest zgoda wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Kodeks cywilny nie zawiera definicji pojęcia czynności zwykłego zarządu. Zakwalifikowanie danej czynności do kategorii czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu bądź nieprzekraczających zwykłego zarządu dokonuje się indywidualnie w zależności od okoliczności konkretnego stanu faktycznego. Do czynności zwykłego zarządu, wg ugruntowanego w doktrynie poglądu, zalicza się wszelkie czynności, mające na celu utrzymanie rzeczy w dotychczasowym stanie oraz zarządzanie nią dla umożliwienia korzystania z niej i pobierania pożytków. Instalowanie kanalizacji sanitarnej, opadowej i wodociągu na nieruchomości, będącej przedmiotem współwłasności, może mieścić się w ramach zwykłego zarządu, jeżeli nieruchomość służy współwłaścicielom wyłącznie do ułatwienia korzystania z innych nieruchomości (wspólna droga), zaś wymieniona na wstępie inwestycja ma na celu zwiększenie użyteczności jednej z nich. Natomiast do czynności przekraczających zwykły zarząd zalicza się na przykład wzniesienie obiektu budowlanego na nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności, czy też przebudowa budynku stanowiącego współwłasność. Na wniosek współwłaścicieli działek nr [...]: E., A. K., B. L., M. K., M. K., P. S., A. S., D. G., W. S., D. W., A. W., Z. C., M. C., K. K., K.K., Z. C., U. C., B. J oraz A. J. - Sąd Rejonowy sygn. [...]udzielił zabezpieczenia, o upoważnienie do dokonania czynności zwykłego zarządu, poprzez zezwolenie na przeprowadzenie na własny koszt instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez działkę nr [...]oraz przez działkę nr [...] położone w D. , zgodnie z przebiegiem i na warunkach określonych w dokumentacji. Budowa sieci wodociągowej i kanalizacyjnej ma być przeprowadzona w oparciu o posiadane przez wnioskodawców warunki techniczne i projekt budowlany na nieruchomościach drogowych. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazuje, że w świetle załączonych do wniosku dokumentów, w szczególności projektu budowlanego wodociągu i kanalizacji sanitarnej, odpisów ksiąg wieczystych itd., wnioskodawcy uprawdopodobnili istnienie swojego roszczenia o upoważnienie sądowe do dokonania czynności zwykłego zarządu. Celem zabezpieczenia roszczenia majątkowego, niepieniężnego, jakim niewątpliwie jest roszczenie wnioskodawców o upoważnienie sądowe do dokonania czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną z art. 201 k.c, może być antycypacyjne, tymczasowe, udzielenie wierzycielowi takiej samej ochrony prawnej, jaką ma mu zapewnić przyszłe orzeczenie. Sąd wskazał, że brak zabezpieczenia pozbawia wnioskodawców możliwości korzystania z ich nieruchomości, na których poczynili znaczące i kosztowne inwestycje. Wobec powyższego SR postanowieniem sygn. [...]na wniosek ww. wnioskodawców zgodnie z treścią art. 7301 k.p.c. udzielił stosownego zabezpieczenia, któremu nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Wykonalność orzeczenia oznacza możliwość jego wyegzekwowania. Zaskarżenie przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia nie oznacza, że nie jest ono niewykonalne. Wobec powyższego, zdaniem organu II instancji, nieuzasadniony jest również zarzut skarżących naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w wyniku niezawieszenia przez organ I instancji swojego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd odwoławczy zażalenia uczestników postępowania na ww. wykonalne postanowienie SR. Rozstrzygnięcie sprawy zażalenia na ww. postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia przez Sąd Okręgowy nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla sprawy udzielenia przedmiotowego pozwolenia na budowę, z uwagi na funkcjonowanie w obrocie prawnym wykonalnego postanowienia SR o zabezpieczeniu roszczenia. Wniesienie zażalenia na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia, któremu został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, nie wstrzymuje wykonania postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia. Organ I instancji na podstawie art. 108 § 1 k.p.a nadał swojej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem Wojewody, organ I instancji prawidłowo zastosował art. 108 k.p.a. nadając zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Inwestycja uzasadniona jest ochroną wyjątkowo ważnego interesu strony. Realizacja zamierzonej inwestycji pozwoli na normalne korzystanie z nieruchomości budowlanych, dla których przeznaczona jest projektowana sieć wodno-kanalizacyjna. Brak realizacji inwestycji pozbawia właścicieli nieruchomości, którym będzie służyła przyszła instalacja, możliwości uzyskiwania normalnych pożytków ze swoich nieruchomości. Szeroko w kwestii ochrony ważnego interesu stron, polegającego na konieczności wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, wypowiedział się również SR w postanowieniu z dnia [...]r. sygn. [...]. Natychmiastową realizację inwestycji uzasadnia również ochrona interesu społecznego. Zgodnie z ustaleniami uchwały Nr X/l52/2011 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 29 czerwca 2011 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Dziwnów, obejmującego teren położony w miejscowości Dziwnówek pomiędzy: ul. Wolności, ul. 1-Maja, a granicą obrębu Dziwnówek (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2011 r. Nr 101, poz. 1834), dalej M.p.z.p. ustala się zasadę realizację systemu gospodarki wodno-ściekowej o wysokim stopniu sprawności, działającej w ramach rozwiązań systemowych gminy - § 8 ust. 1 M.p.z.p. Zatem budowa przedmiotowej sieci wodno-kanalizacyjnej służy realizacji ważnego interesu społecznego, jakim jest zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę. Artykuł 3 ust. 1 dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków t.j. Dz. U. 2015 r. poz. 139) stanowi, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, dalej zwanej p.b., do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Udzielenie pozwolenia na budowę inwestorowi, który nie ma prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowi naruszenie przepisów prawa. Organ II instancji wskazał, że inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania działkami o numerach: [...]— obręb D., gmina D., na cele budowlane. W stosunku do działki [...] inwestor posiada zgodę większości właścicieli, w stosunku do działki nr [...]zgodę właściciela - Gminy D., wyrażoną w decyzji Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [...]. W oświadczeniu wskazano również postanowienie Sądu Rejonowego sygn. [...] udzielające zabezpieczenia, o upoważnienie do dokonania czynności zwykłego zarządu, poprzez zezwolenie na przeprowadzenie na własny koszt instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez działkę nr [...] oraz przez działkę nr [...] położone w D., zgodnie z przebiegiem i na warunkach określonych w dokumentacji. Wobec powyższego sformułowany w odwołaniu zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 28 w zw. z art. 3 pkt 11 i art. 33 ust. 2 p.b. nie znajduje oparcia. Artykuł 35 ust. 1 p.b. stanowi, że organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6, wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - art. 35 ust. 4 p.b. Projekt budowlany został opracowany oraz przez osoby posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz wpisane na właściwą listę samorządu zawodowego, projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektanci złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa oraz wiedzą techniczną. Zaprojektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami uchwały Nr XII52/2011 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 29 czerwca 2011 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Dziwnów, obejmującego teren położony w miejscowości Dziwnówek pomiędzy: ul. Wolności, ul. 1-Maja, a granicą obrębu Dziwnówek (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2011 r. Nr 101 poz. 1834). Zgodnie z § 8 ust. M.p.z.p. ustala się zasadę realizację systemu gospodarki wodno-ściekowej o wysokim stopniu sprawności, działającej w ramach rozwiązań systemowych gminy. Zaopatrzenie w wodę w systemie zbiorowego zaopatrzenia magistralą wodociągową z ujęcia w S. poprzez projektowaną do rozbudowy stację uzdatniania (poza obszarem opracowania), z rozprowadzeniem istniejącą i projektowaną wewnętrzną siecią wodociągową; sieć wodociągową prowadzić w liniach rozgraniczających ciągów komunikacyjnych - § 10 M.p.z.p. W ocenie Wojewody, przeprowadzone postępowanie odwoławcze wykazało, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu. Zatem na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. należało utrzymać w mocy zaskarżoną w drodze odwołania decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 6 maja 2015 r. B.., P.. oraz P. wniosły skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy wskazany przez inwestora w oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością tytuł prawny został zakwestionowany przez skarżących i nie jest prawomocny, a zatem gdy rozpatrzenie niniejszej sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd, uzasadniającego zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, - art. 108 § 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż zwłoka w wykonaniu decyzji zagrażać będzie wskazanym w przepisie dobrom, w tym ważnemu interesowi inwestora oraz przy całkowitym pominięciu negatywnych skutków wydanej decyzji dla równie ważnych interesów skarżącej i innych współwłaścicieli działek [...] mających w tych działkach udział przeważająco większościowy, - art. 28 w zw. art. 3 pkt 11 i art. 33 ust 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji gdy przedłożone przez inwestora postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 15 października 2014 r. w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia (sygn. akt VI Ns 397/14) zostało zaskarżone zażaleniem uczestników (skarżących oraz innych współwłaścicieli) i nie pozwala przyjąć, iż złożone przez inwestora oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na tym etapie postępowania jest uprawnione, a zatem, że wymogi formalne wniosku o pozwolenie na budowę zostały zachowane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania "E. wskazał, że w dniu 31 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy postanowieniem sygn. akt[...] udzielił upoważnienia do dokonania czynności w takim zakresie, w jakim było wydane postanowienie zabezpieczające postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zasadnicza kwestia będąca przedmiotem rozważań Wojewody w niniejszej sprawie, jak i okoliczność sporna pomiędzy stroną skarżącą a uczestnikami postępowania, którzy zajęli stanowisko w sprawie, dotyczy prawidłowości zastosowania w sprawie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz oceny, czy inwestor w tej sytuacji ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej poprzez budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, a zatem, czy wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak o tym stanowi art. 4 tej ustawy. W tym też zakresie należy wyjaśnić, że składane w trybie art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowanego oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne o tyle, o ile z materiału zebranego w sprawie nie wynika wniosek przeciwny. Oświadczenie to stwarza tylko domniemanie, że składającemu przysługuje wymienione prawo. Domniemanie to może być obalone dowodami wskazującymi, że złożone oświadczenie nie odpowiada rzeczywistości. W oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestor musi wskazać dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale ustawodawca nie nałożył na niego obowiązku przedłożenia tych dokumentów. Zakwestionowanie przez współwłaściciela nieruchomości (chociażby jednego) złożonego przez inwestora wyżej wymienionego oświadczenia, w sytuacji kiedy jego zgoda na wykonanie robót budowlanych jest wymagana, wyklucza możliwość wydania przez organ budowlany decyzji pozwalającej na budowę. W sytuacji kiedy organ dysponuje zarówno oświadczeniem inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak i oświadczeniem woli innych współwłaścicieli nieruchomości zgłaszających sprzeciw co do planowanych robót, jego obowiązkiem jest ocena czy przedłożone oświadczenie uprawnia inwestora do prowadzenia określonych we wniosku o pozwolenie na budowę robót budowlanych. Innymi słowy, samo oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest podstawą udzielenia pozwolenia na budowę jeżeli nie odpowiada prawdzie. Jednocześnie zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że budowa sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej itp. na nieruchomości stanowi czynność zwykłego zarządu i w związku z tym nie wymaga zgody wszystkich jej współwłaścicieli, a jedynie ich większości. W braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności, którego podstawą jest art. 201 Kodeksu cywilnego. W rozpatrywanej sprawie, na wniosek współwłaścicieli działek nr [...], Sąd Rejonowy , sygn. akt [...], udzielił zabezpieczenia, o upoważnienie do dokonania czynności zwykłego zarządu, poprzez zezwolenie na przeprowadzenie na własny koszt instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez działkę nr [...] oraz przez działkę nr [...] położone w D., zgodnie z przebiegiem i na warunkach określonych w dokumentacji. Z treści przedmiotowego postanowienia wynika jednoznacznie, zdaniem Sądu, że zastępuje ono zgodę większości współwłaścicieli ww. działek na dysponowanie tą nieruchomością na cele budowlane. W ww. postanowieniu zamieszczona jest wzmianka, że jest ono wykonalne. Wykonalność orzeczenia oznacza możliwość jego wyegzekwowania. Jednocześnie podkreślić należy, że zaskarżenie przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia nie oznacza, że nie jest ono niewykonalne. Nadanie rygoru wykonalności dla postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia służy bowiem jego wyegzekwowaniu, przed uprawomocnieniem się orzeczenia, co ma służyć skutecznemu zabezpieczeniu interesów wierzyciela. W konsekwencji uznać należy, że od momentu, w którym przedmiotowe postanowienie weszło do obrotu prawnego, musiało być traktowane jako zastępujące z tą chwilą (a nie od daty uprawomocnienia się) zgodę większości współwłaścicieli ww. nieruchomości na realizację na niej inwestycji wodociągowo-sanitarnej. Brak było zatem podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem – jak już wyżej wskazano - rozstrzygnięcie sądowe zastępujące zgodę większości współwłaścicieli ww. działek na dysponowanie tą nieruchomością na cele budowlane znajdowało się już w obrocie prawnym i podlegało wykonaniu. Podobnie jak w przypadku zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. również zarzut naruszenia art. 108 § 1 K.p.a. należało uznać za nieuzasadniony. Stosownie do treści ww. przepisu decyzji, od której służy odwołanie może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, bądź też ze względu na interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W ocenie Sądu, organ I instancji prawidłowo zastosował w sprawie art. 108 K.p.a. nadając swojej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Planowana inwestycja uzasadniona jest ochroną wyjątkowo ważnego interesu strony, jak również interesu społecznego. Jej realizacja pozwoli na normalne korzystanie z nieruchomości budowlanych, dla których przeznaczona jest projektowana sieć wodno-kanalizacyjna, w przeciwnym razie właściciele ww. nieruchomości zostaną pozbawieni możliwości uzyskiwania normalnych pożytków ze swoich nieruchomości, przeznaczonych z założenia do prowadzenia komercyjnej działalności gospodarczej (turystycznej), której aktualnie nie mogą prowadzić. Należy również zauważyć, że zaopatrzenie w wodę jest zadaniem samorządu gminnego, niezależnie od tego, czy sieć jest budowana przez gminę, czy też inną osobę prawną bądź osobę fizyczną. W interesie społecznym leży zatem jak najszybsze doprowadzenie wody i kanalizacji do działek należących do mieszkańców gminy, szczególnie gdy przebieg tych sieci został uwzględniony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Realizacja tej inwestycji zapewni ponadto wpływy do budżetu gminy z podatków od prowadzonej przez właścicieli ww. działek działalności. Zdaniem Sądu, brak jest również jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że nadanie decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności naraża skarżących i innych współwłaścicieli ww. działek na szkodę. Za nietrafny należało także uznać, w ocenie Sądu, zarzut naruszenia art. 28 w zw. art. 3 pkt 11 i art. 33 ust 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów orzekających w niniejszej sprawie, że inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania działkami o numerach:[...]— obręb D., gmina D., na cele budowlane. W stosunku do działki [...] inwestor posiada zgodę większości właścicieli, w stosunku do działki nr [...] zgodę właściciela - Gminy D., wyrażoną w decyzji Burmistrza D. z dnia [...] r. nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [.... W oświadczeniu wskazano również postanowienie Sądu Rejonowego sygn. [...] udzielające zabezpieczenia, o upoważnienie do dokonania czynności zwykłego zarządu, poprzez zezwolenie na przeprowadzenie na własny koszt instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez działkę nr [...] oraz przez działkę nr [...] położone w D., zgodnie z przebiegiem i na warunkach określonych w dokumentacji. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). Projekt budowlany dotyczący planowanej inwestycji został opracowany oraz przez osoby posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz wpisane na właściwą listę samorządu zawodowego. Zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektanci złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa oraz wiedzą techniczną. Ponadto, zaprojektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami uchwały Nr XII52/2011 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 29 czerwca 2011 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Dziwnów, obejmującego teren położony w miejscowości Dziwnówek pomiędzy: ul. Wolności, ul. 1-Maja, a granicą obrębu Dziwnówek. W tych okolicznościach należało uznać, że stanowisko Wojewody jest trafne, a rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. zasadne. Organ II instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i podał go adekwatnej ocenie prawnej. W szczególności ocenił oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stwierdzając, że inwestor dysponuje zgodą większości współwłaścicieli na dokonanie czynności zwykłego zarządu nieruchomością wspólną, przez upoważnienie zawarte w stosownym postanowieniu sądu powszechnego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) oddalił skargę.