II SA/Sz 733/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr SKO.4150.1323.2025 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza B. z dnia 3 czerwca 2025r. Nr BN.7021.7.2.2025.KGH, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie na rzecz skarżącego M. P. kwotę 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr SKO.4150.1323.2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie, po rozpatrzeniu odwołania M. P. (dalej przywoływany jako: "strona" lub "skarżący"), orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza B. z dnia 3 czerwca 2025r. Nr BN.7021.7.2.2025.KGH, odmawiającej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, położonej w miejscowości L. na działka [...], obręb geodezyjny [...]. Jak wskazał organ, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, że warunkiem rozpoczęcia legalnej działalności w zakresie używania na strzelnicach broni zdolnej do rażenia celów na odległość w celach szkoleniowych lub sportowych jest zachowanie odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a mianowicie: - w pierwszej kolejności potwierdzenie legalności lokalizacji i budowy strzelnicy, - następnie potwierdzenie możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, - zaś końcowo - zatwierdzenie regulaminu strzelnicy przez organ wykonawczy gminy. Jak ustaliło Kolegium, strona ubiegała się o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy typu otwartego, na obszarze o naturalnych warunkach terenowych. Organ I instancji po analizie podania strony wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych między innymi do przedłożenia kopii decyzji: - o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. - o pozwoleniu na budowę bądź zgłoszenia zamiaru przystąpienia do budowy, pozwolenia na użytkowanie strzelnicy, jako obiektu budowlanego, wykonania robót niewymagających pozwolenia na budowę bądź zgód, uzgodnień właściwych organów lub innych dostępnych wnioskodawcy dokumentów odnośnie lokalizacji strzelnicy w danym miejscu z zachowaniem wymogów ochrony środowiska oraz wykluczeniem możliwości wydostania się poza obręb strzelnicy pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska na strzelnicy. Strona nie przedłożyła ww. dokumentów, a w tym kontekście w piśmie z dnia 28 kwietnia 2025 r. zawarła swoje obszerne stanowisko, które sprowadza się do stwierdzenia, iż poza kompetencją Burmistrza B. decydującego na podstawie art. 47 u.b.a., pozostaje badanie czy strzelnica została właściwie zlokalizowana i zbudowana. Kolegium wyjaśniło w tym zakresie, że nie ma jakichkolwiek przepisów obowiązującego prawa, które w odniesieniu do strzelnic wyłączałby zastosowanie zasad wynikających z ustawy dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418, dalej jako: "u.p.b."). Takiego wyraźnego wyłączenia nie zawiera w szczególności ustawa o broni i amunicji. Powyższe oznacza, iż w tym zakresie zastosowanie ogólne reguły wynikające z u.p.b. W ocenie Kolegium, w myśl art 54 ust. 1 u.p.b., do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Stosownie zaś do art. 55 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.b., przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na budowę obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V (obiekty sportu i rekreacji). Zgodnie z art. 55 ust. 2 u.p.b., inwestor zamiast dokonania zawiadomienia o skończeniu budowy może wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organami administracji publicznej właściwymi do orzekania o dopuszczeniu do użytkowania obiektu budowlanego są organy nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 1 u.p.b.) Odwołujący nie dowiódł tego, iż posiada dla obiektu budowlanego jakim jest strzelnica typu otwartego wymagane zgody budowlane. Uznano tym samym, że w przypadku, gdy wnioskodawca nie dysponuje pozwoleniem, zgodą od właściwych organów architektoniczno-budowlanych, nadzoru budowlanego, burmistrz, na którego terenie miałaby funkcjonować strzelnica nie może aprobować takiego stanu rzeczy i musi odmówić zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Organ odwoławczy powołał się też na swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia 25 lipca 2024 r., znak: SKO.4150.1009.2024, w którym wskazano, że przepis art. 47 ust. 1 u.b.a. stanowi o strzelnicy, czyli obiekcie istniejącym, a nie mającej dopiero co powstać strzelnicy, czy też hipotetycznej strzelnicy. W konkluzji rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że nie stwierdziło uchybień w procedowaniu wniosku. Co do zasady organ I instancji miał czas na wydanie decyzji do dnia 25 kwietnia 2025 r. (miesiąc od 25 marca 2025 r., kiedy to wniesiono podanie w sprawie). Jednakże w dniu 17 kwietnia 2025 r. wezwano do uzupełnienia braków formalnych wniosku (data odbioru 25 kwietnia 2025 r.). A braki formalne (nie w całości) uzupełniono w dniu 5 maja 2025 r. (data wpływu do organu I instancji, pisma z dnia 28 kwietnia 2025 r. z załącznikami). Termin miesięczny na załatwienie sprawy biegł na nowo od dnia 5 maja 2025 r. (czyli od dnia uzupełnienia braków formalnych - art. 122c § 2 zdanie drugie). Zatem nadanie decyzji w dniu 4 czerwca 2025 r. oznacza, iż nie doszło do milczącego zakończenia postępowania, ponieważ organ I instancji w terminie wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie. Pismem z 15 września 2025 r. strona wniosła skargę na powyższą decyzję domagając się stwierdzenia nieważności skarżonego rozstrzygnięcia lub w przypadku, jeżeli Sąd nie podzieli zasadności stwierdzenia nieważności decyzji - uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżonej decyzji zarzucono: a) naruszenie prawa procesowego tj. art. 6 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie, wyrażające się w domniemaniu przez organ kompetencji niewyrażonych w przepisach prawa; b) naruszenie prawa procesowego tj. art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie wyrażone odstąpieniem od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym oraz zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; c) naruszenie prawa materialnego tj. art. 47 u.b.a., poprzez jego błędnego zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, wyrażające się w żądaniu dokumentów wykraczających poza ocenę zgodności przedłożonego regulaminu ze wzorcowym regulaminem strzelnic; d) naruszenie prawa materialnego tj. art. 47 u.b.a., poprzez jego błędne zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, wyrażające się w niezatwierdzeniu regulaminu zgodnego ze wzorcowym regulaminem strzelnic; e) naruszenie prawa materialnego tj. art. 1, art. 3 pkt. 3, 6 i 7, art. 29 ust. 1 pkt 7, u.p.b., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędne zastosowanie z uwagi na fakt, iż skarżący nie zamierza prowadzić żadnych czynności, które regulują normy prawa budowlanego, gdyż ma na celu jedynie formalne przeobrażenie istniejącej nieruchomości w strzelnicę poprzez zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, nie zaś realizację robót budowlanych; f) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 5 u.p.b., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędne zastosowanie polegające na zakwalifikowaniu strzelnicy otwartej jako tymczasowego obiektu budowlanego, z pominięciem faktu istnienia innych rodzajów strzelnic oraz bez uwzględnienia, że wspólnymi cechami obiektów wymienionych w art. 3 pkt 5 u.p.b. są: ich ruchomość, czasowy charakter użytkowania, brak trwałego połączenia z gruntem, a także funkcjonalna tymczasowość. Umieszczenie strzelnicy w katalogu tymczasowych obiektów budowlanych ma charakter historyczny i funkcjonalny. Strzelnica otwarta jako nieruchomość nie spełnia ustawowych znamion obiektów wskazanych w art. 3 pkt 5. Jak pokreślono w uzasadnieniu powyższego stanowiska, żądanie przez organ przedłożenia decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania było działaniem contra legem, a także było bezzasadne, gdyż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1373), regulacje te dotyczą wyłącznie strzelnic garnizonowych, tj. wojskowych. Strzelnica planowana przez skarżącego nie jest strzelnicą garnizonową, nie jest zlokalizowana na terenie jednostki wojskowej ani nie służy celom wojskowym, dlatego nie znajduje zastosowania obowiązek uzyskania decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania według wymagań wynikających z ww. rozporządzenia. Fakt, iż nie istnieją żadne inne akty prawne, które mogłyby mieć zastosowanie w postępowaniu o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy otwartej. Nie ma zwłaszcza możliwości analogicznego zastosowania do otwartych strzelnic sportowych przepisów dotyczących strzelnic garnizonowych. Skarżący oświadczył też, iż terenie planowanej strzelnicy nie są wznoszone żadne obiekty budowlane, budowle ani inne konstrukcje wymagające pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia. Ukształtowanie terenu wypracowane niegdyś działalnością kopalni odkrywkowej żwiru zostało przystosowane do zapewnienia bezpiecznego strzelania uniemożliwiając wydostanie się wystrzelonego pocisku poza obręb strzelnicy oraz teren leśny, co dodatkowo stanowi naturalną ochronę przed hałasem. skarżący złożył wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jedynie chęcią formalnego przeobrażenia swojej nieruchomości w strzelnicę. Strzelnica, której dotyczy przedmiotowa sprawa ma być wykorzystywana jedynie na prywatne potrzeby skarżącego. Nie będą organizowane tam strzelania komercyjne ani żadne inne z udziałem osób trzecich. Strzelanie ma odbywać się wyłącznie z wyznaczonego na planie strzelnicy stanowiska strzeleckiego, w kierunku istniejącego już kulochwytu, przy wykorzystaniu np. mobilnej maszyny wyrzucającej rzutki, która stanowi ruchomość i nie jest trwale związana z gruntem oraz nie stanowi obiektu budowlanego w rozumieniu prawa budowlanego. Logicznym jest, iż umieszczanie takich urządzeń nie wymaga żadnych pozwoleń czy zezwoleń budowlanych. Końcowo skarżący oświadczył, iż regulamin przedłożony do zatwierdzenia powinien zostać poddany wyłącznie merytorycznej analizie w zakresie zgodności z regulaminem wzorcowym. Zamiast tego organy obu instancji obarczyły skarżącego obowiązkiem przedkładania dokumentów niemających podstawy prawnej, co prowadzi do wniosku, iż rozstrzygnięcie administracyjne zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej przywoływana jako: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli sądowoadministracyjnej wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Natomiast zgodnie z art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). Kontrola sądowa sprowadza się zatem do badania, czy w toku rozpatrywania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691; dalej także jako "k.p.a.") dokonano ustalenia stanu faktycznego, a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jak prawidłowo wyjaśnił organ odwoławczy, zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 485, dalej jako: "u.b.a."), broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach. Strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy (art. 46 ust. 1 u.b.a.). Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy (art. 46 ust. 2 u.b.a.). W art. 46 ust. 3 u.b.a. ustawodawca zawarł delegację adresowaną do ministra właściwego do spraw wewnętrznych nakładającą na niego obowiązek określenia, w drodze rozporządzenia, wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy. W wykonaniu tej delegacji ustawowej Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 15 marca 2000 r. wydał rozporządzenie w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r., Nr 18, poz. 234 z późn. zm., dalej jako: "rozporządzenie"). Z kolei w art. 48 u.b.a. ustawodawca zawarł delegację adresowaną do ministra właściwego do spraw klimatu nakładającą na niego obowiązek określenia, w drodze rozporządzenia, wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic. W wykonaniu tej delegacji ustawowej Minister Środowiska w dniu 4 kwietnia 2000 r. wydał rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. z 2000 r., Nr 27, poz. 341). W myśl art. 47 u.b.a., zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta), przy czym do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a. tj. postępowanie uproszczone. Podstawowym celem wprowadzenia kodeksowej instytucji postępowania uproszczonego jest skrócenie czasu trwania postępowania i uproszczenie jego przebiegu. W myśl art. 122a § 2 k.p.a., sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: 1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo 2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda). Zgodnie z art. 122c k.p.a., milczące załatwienie sprawy następuje w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin przewidziany do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu. W przypadku gdy organ przed upływem terminu do załatwienia sprawy zawiadomi stronę o braku sprzeciwu, milczące załatwienie sprawy następuje w dniu doręczenia tego zawiadomienia (§ 1). Jeżeli podanie nie spełnia wymagań wskazanych w przepisach lub jest konieczne doprecyzowanie treści żądania, stosuje się przepis art. 64. Termin, o którym mowa w art. 122a § 2, biegnie od dnia uzupełnienia braków lub doprecyzowania treści żądania (§ 2). Jeżeli w sprawie, która może być załatwiona milcząco, organ odwoławczy wydał decyzję na podstawie art. 138 § 2, termin, o którym mowa w art. 122a § 2, biegnie od dnia doręczenia organowi pierwszej instancji akt sprawy wraz z tą decyzją (§3). W rozpatrywanej sprawie nie jest sporne, że wobec wpływu wniosku skarżącego o zatwierdzenie strzelnicy w dniu 25 marca 2025 r., co do zasady organ I instancji miał czas na wydanie decyzji do dnia 25 kwietnia 2025 r. Organy administracji uznały jednak, iż termin powyższy uległ wydłużeniu w następstwie wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku pismem z 17 kwietnia 2025 r. Organ I instancji i Kolegium uznały, że ponieważ braki objęte wezwaniem uzupełniono częściowo w dniu 5 maja 2025 r., termin miesięczny na załatwienie sprawy biegł na nowo od dnia 5 maja 2025 r. W tym miejscu należy jednak podkreślić, iż art. 122c § 2 k.p.a. stanowi, iż jeżeli podanie nie spełnia wymagań wskazanych w przepisach lub jest konieczne doprecyzowanie treści żądania, stosuje się przepis art. 64. Tym samym w rozpatrywanej sprawie kluczowe znacznie dla oceny czy doszło do milczącego załatwienia sprawy ma to, czy dane objęte wezwaniem z mogły być skutecznie objęte wezwaniem na podstawie art. 64 k.p.a. Przy czym - z uwagi na zawarcie we wniosku danych wnioskodawcy w tym jego adresu - w sprawie mógł mieć zastosowanie jedynie art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jak zasadnie wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 25 września 2025 r. sygn. akt II GSK 462/25 - który to wyrok zapadł notabene w odniesieniu do cytowanej przez organ odwoławczy jego własnej decyzji z dnia 25 lipca 2024 r., znak: SKO.4150.1009.2024 - powołanie się przez organ administracyjny na treść art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Stąd żądanie przez organ decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, kserokopii zgłoszenia odpowiednio organowi administracji architektoniczno-budowlanego, wzoru książki rejestru pobytu na strzelnicy, planu graficznego strzelnicy, oświadczenia o rodzaju broni i amunicji stosowanych na strzelnicy oraz licencji osoby uprawnionej do prowadzenia strzelnicy, należy do postępowania dowodowego i powinno być oparte na regułach normujących to postępowanie. Nie mogą one zatem zostać uznane (...) za okoliczności uzasadniające rozpoczęcie na nowo biegu miesięcznego terminu które zapobiegło milczącemu załatwieniu sprawy po miesiącu od złożenia wniosku. Mając na względzie powyższe przekonujące stanowisko NSA oraz treść wystosowanego przez organ I instancji wezwania z 17 kwietnia 2025 r. - które obejmowało żądanie przedłożenia przez wnioskodawcę: kopii decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, kopii decyzji o pozwoleniu na budowę bądź zgłoszenia zamiaru przystąpienia do budowy, pozwolenia na użytkowanie strzelnicy, planu strzelnicy ze stosownymi oznaczeniami, kopii wykazów sygnałów alarmowych oraz kopii informacji o możliwości i sposobie połączenia się z najbliższym punktem pomocy medycznej - należało uznać, iż żądanie powyższe nie dotyczyło braków formalnych pisma wynikających ze ściśle określonych przepisów (tutaj: u.b.a lub rozporządzenia). Wzywając wnioskodawcę do przedłożenia powyższych dokumentów organ w istocie podejmował działania zmierzające do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku. Jakkolwiek kierowanie wezwań w tym zakresie jest co do zasady dopuszczalne w toku postępowania administracyjnego - jednak może następować jedynie w trybie art. 79a k.p.a. nie zaś art. 64 § 2 k.p.a. Tym samym badane wezwanie z 17 kwietnia 2025 r., mimo powołania się w jego treści na art. 64 § 2 k.p.a., nie mogło wywołać skutku przewidzianego w art. 122c § 2 k.p.a. w postaci wydłużenia terminu załatwienia sprawy. W sprawie doszło zatem do milczącego załatwienia sprawy, organ nie wydał bowiem decyzji w terminie określonym przez art. 122b k.p.a., tj. do dnia do dnia 25 kwietnia 2025 r. Jeśli chodzi natomiast o żądanie skargi stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się takich jej wad, aby można było uznać, iż decyzja rażąco narusza prawo. W zakresie obszernych wywodów skarżącego, iż nie ma on obowiązku legitymowania decyzją o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania nie można nie dostrzegać, że w przedstawionym organom "regulaminie bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy położonej w [...] o nr [...]" sam skarżący zawarł informację, iż na strzelnicy w miejscu widocznym zostanie umieszczona (obok regulaminu i planu strzelnicy) także decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Zatem w powyższy sposób zadeklarował posiadanie takiej decyzji oraz zobowiązał się do jej umieszczenia w miejscu widocznym. W tym stanie rzeczy - niezależnie od zasadności twierdzeń skarżącego o braku obowiązku legitymowania się takim dokumentem – nie jest aktualnie możliwe funkcjonowanie jego strzelnicy zgodnie z zatwierdzonym regulaminem bez posiadania i umieszczenia w widocznym miejscu takiego dokumentu. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wzorcowy regulamin strzelnicy opracowany przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w stosownym rozporządzeniu stanowi swoisty model, który służy jako punkt odniesienia przy weryfikacji przedkładanych organom administracji regulaminów powstających strzelnic. Stąd każdorazowo podmiot opracowujący regulamin strzelnicy winien go odpowiednio dostosować do realiów konkretnego obiektu oraz wymogów jakie winien on spełniać. Jest przy tym oczywistym, iż regulamin nie może zawierać danych nieprawdziwych czy też wprowadzających użytkowników strzelnicy w błąd. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Przytoczone w uzasadnieniu orzeczenia pochodzą z bazy dostępnej na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl