II SA/Sz 736/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpatrzeniu w dniu 25 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. B. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2021 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL, jednocześnie pouczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 1 lipca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 10 akt sądowych). W dniu 9 lipca 2021 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie wskazując w osobnym piśmie, złożonym wraz z wnioskiem, swój numer PESEL. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że była pewna, iż placówka pocztowa przy ul. [...], jest czynna całodobowo, tymczasem okazało się, że jest otwarta do godziny 21:00, a tym samym nie udało jej się wykonać zobowiązania Sądu w terminie, bowiem w dniu 8 lipca 2021 r., w którym chciała nadać pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu, wskazany urząd pocztowy był zamknięty. Dodatkowo wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą niepełnosprawną od urodzenia, a ostatnio ma bardzo duże trudności z poruszaniem się (wskutek bólu całego organizmu). Nadto chciała telefonicznie upewnić się, czy musi "coś napisać" w sytuacji gdy PESEL jest podany w aktach administracyjnych i uzyskała odpowiedź, że: "nie musi pisać żadnego pisma", a teraz obawia się, że jej skarga może "nie być przyjęta". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie dochowała terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (termin ten minął z dniem 8 lipca 2021 r). Przy czym składając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu spełniła warunki formalne, gdyż złożyła go w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., a nadto dokonała czynności, o których mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a., skoro równocześnie z wnioskiem złożyła pismo, w którym podała swój PESEL. Mając natomiast na uwadze treść oświadczenia skarżącej, dotyczącego przyczyn uchybienia terminu, stwierdzić należy, że B. D. uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podane przez skarżącą okoliczności dotyczące jej stanu zdrowia można bowiem uznać za utrudniające w istotny sposób podejmowanie przez nią skutecznych działań w sprawie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną od urodzenia, orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 18 listopada 2009 r. została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności na stałe. Skarżąca co prawda ma możliwość przemieszczania się przy pomocy posiadanego elektrycznego wózka inwalidzkiego, jednakże z uwagi na charakter schorzenia, na które cierpi zdarza się, że z takiego sposobu poruszania się nie może skorzystać. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w tym wypadku. Wskazywane przez stronę nasilenie dolegliwości bólowych oraz coraz większe trudności z poruszaniem się spowodowały czasowy brak możliwości podjęcia działań związanych z koniecznością przemieszczania się. Jak wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych, wymieniona jest przy tym osobą samotną, wobec czego nie może liczyć na pomoc rodziny. Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.