II SA/Sz 741/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji E. B., w imieniu którego wystąpił pełnomocnik adwokat M. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Policji z dnia [...] r. Nr [...] o skierowaniu E. B. na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W skardze, pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając żądanie argumentami, że przedstawione błędy proceduralne organów obu instancji mogą skutkować uchyleniem obu decyzji, a w tej sytuacji wykonanie przez skarżącego badań psychologicznych jest niecelowe, a poza tym będzie wiązało się z dodatkowymi kosztami obciążającymi skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przy czym, okoliczności te z reguły są związane z sytuacją majątkową, ekonomiczną, życiową, czy nawet osobistą strony składającej wniosek, nie mogą zaś stanowić zarzutów proceduralnych lub merytorycznych względem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, uzasadnienie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów określonych w powyżej podanych przepisach. W związku z powyższym należało przyjąć, że skarżący (w imieniu którego działa pełnomocnik procesowy) nie wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto, Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.