II SA/Sz 741/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego. Na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Sz 741/16. Wraz z wnioskiem złożył pismo z dnia 8 września 2016 r., zawierające wniosek o wyłączenie ww. sędziego od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Sz 50/16. Skarżący wskazał, że podstawą wyłączenia sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy są w szczególności okoliczności przytoczone we wniosku z dnia 8 września 2016 r. W ww. piśmie z dnia 8 września 2016 r. skarżący zarzucił ww. sędziemu naruszenie podstawowej zasady konstytucyjnej do uczciwego i sprawiedliwego procesu poprzez faktyczne popieranie oszukańczych zachowań procesowych adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07, polegających na złożeniu opinii prawnej na szkodę i krzywdę skarżącego i wbrew jego woli. Nadto wnioskodawca podniósł, że ww. sędzia w czasie posiedzenia Sądu w dniu 19 grudnia 2012 r. w sprawie II SA/Sz 744/08 "kierując się omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego zastosował metody imponderabilia i peerelowski pozytywizm prawny w zakresie reżimu komunistyczno-peerelowskiego, naruszając rażąco bezprawnie podstawową zasadę konstytucyjną do uczciwego i sprawiedliwego procesu". W dniu 18 maja 2018 r. sędzia WSA Arkadiusz Windak złożył pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczył, iż ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") ustawodawca zrealizował konstytucyjnie zagwarantowane (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) prawo do bezstronnego sądu, poprzez ustanowienie instytucji wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Ustawodawca przewidział również możliwość wyłączenia sędziego na złożony przez niego samego wniosek lub wniosek strony postępowania, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Przesłanki z art. 18 P.p.s.a. opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, iż niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. W ujęciu art. 19 P.p.s.a., przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi wynikać z przekonujących przyczyn oraz musi być realna, a nie potencjalna i uzasadniona obiektywnymi powodami. Okoliczności przedstawione we wniosku R. S. nie uzasadniają konieczności wyłączenia sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania niniejszej sprawy. Argumentacja skarżącego to przejaw jego subiektywnych przeświadczeń i ocen o braku obiektywizmu sędziego, z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności podejmowanych z udziałem sędziego w innej sprawie. Wniosek ten w żadnej mierze nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie i czyni jego żądanie niezasadnym. Sędzia objęty wnioskiem złożył wyjaśnienie, że nie zachodzą okoliczności w rozumieniu ustawowym, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności. Oświadczenie i jego prawdziwość nie budzą wątpliwości, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznawania w sprawie. Wymaga także wskazania, że w sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 20 § 2 P.p.s.a, określający, że strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia sędziego dopiero później powstała lub stała się jej znana. Okoliczności podnoszone przez stronę, nie dość że nie stanowiły o zasadności przedmiotowego wniosku, to dodatkowo dotyczyły sytuacji mających miejsce kilka lat temu. Zatem również z tego względu żądanie skarżącego nie mogłoby odnieść zamierzonego skutku. Reasumując wywody R. S. nie uzasadniają wyłączenia sędziego z mocy prawa na podstawie art. 18 P.p.s.a. lub na wniosek (art. 19 P.p.s.a.). Sąd, w całokształcie akt postępowania sądowego, również nie dopatrzył się takich przyczyn. Z tych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.