II SA/Sz 742/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. W wyniku rozpatrzenia wniosku Spółki A Wójt Gminy B., decyzją z dnia [...] r. [...], ustalił warunki zabudowy dla działki nr [...] w obrębie S. B., gmina B., dla inwestycji, polegającej na budowie 12 budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami lub wiatami garażowymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą (drogi wewnętrzne, przyłącza i sieci infrastruktury technicznej), stwierdzając, że zamierzenie inwestycyjne spełnia wszystkie warunki wynikające z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2012.647). Od powyższej decyzji odwołał się Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wnosząc o: - zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zapisu w pkt 2 a tiret pierwszy poprzez wprowadzenie .zapisu, że linia zabudowy winna zachowywać stosowną odległość od projektowanej drogi ekspresowej S-[..] lub ewentualnie o; - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji celem uwzględnienia w rozstrzygnięciu organu I instancji ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr [...] wynikających z decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na dostosowaniu drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku K. - początek obwodnicy m. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., wydaną z powołaniem się na art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 59 – 64 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn.zm.) oraz art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 1235), uwzględniając odwołanie, uchyliło w całości powyższą decyzję oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż działka nr [...] w S. B., znajduje się w większości w granicach przyszłego pasa drogowego drogi krajowej S [...](ekspresowej). Inwestycja celu publicznego polegająca na dostosowaniu drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, została uwzględniona w załączniku nr 2 do uchwalonego przez Radę Ministrów w dniu 25 stycznia 2011 r. (Uchwala nr 10/2011) programu wieloletniego p.n. "Program Budowy Dróg Krajowych na lata 2011-2015". Dla powyższej inwestycji wydana została prawomocna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, w których wskazany został korytarz realizacji ww. inwestycji drogowej (Decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...].). Istotne w niniejszej sprawie jest zatem to, że zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 1235) dalej: ustawa o u.i.s.- decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 a więc także decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (por. m.inn. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2013 r. II OSK 1737/2011). Konsekwencją rozwiązania przyjętego w art. 86 ustawy o u.i.ś. jest pełne związanie organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy. Oznacza to, że organ ten nie może pominąć żadnych obowiązków i uprawnień wynikających z decyzji środowiskowej (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r. II OSK 710/2011). Natomiast, jeżeli w przekonaniu tego organu któryś z elementów rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach narusza prawo, to organ, w celu doprowadzenia istniejącego stanu do zgodnego z prawem, musi zawiadomić organ właściwy do wszczęcia postępowania weryfikującego (wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 kpa lub stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 K.p.a.) i w przypadku jego wszczęcia, w oparciu o art. 97 § 1 K.p.a. zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania, w którym oceniana jest prawidłowość decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zob. K. Gruszecki, Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku /.../). Wobec powyższego, Kolegium, podzielając wyrażony w odwołaniu zarzut pominięcia w zaskarżonej decyzji ustaleń zawartych w decyzji z [...] r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Powyższą decyzję Spółka A zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc zarzut naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 28 K.p.a., czego skutkiem było wydanie skarżonej decyzji na skutek wniesienia odwołania przez pomiot niebędący stroną postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki nr [...] w obrębie S. B. Stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy są jedynie wnioskodawca inwestycji oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości, na której inwestycja ma być realizowana, jak również właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadujących. Skarżąca wskazuje również, że definicja interesu prawnego strony jest w doktrynie utrwalona. Wielokrotnie definiował go również Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z dnia 23 marca 1999 roku sygn. akt: I SA 1189/98 omawiając cechy interesu prawnego "który ma być interesem osobistym, własnym, indywidualnym, konkretnym, aktualnym a nie ewentualnym oraz sprawdzalnym obiektywnie. Strona występuje w sprawie na podstawie roszczenia prawnego, które musi się oprzeć na przepisie prawa, musi zatem istnieć przepis będący podstawą do konkretnego roszczenia". Odnosząc to do sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania - zdaniem skarżącej - fakt planowania na określonym terenie inwestycji nie może prowadzić do wniosku, że w związku z tym odwołujący nabywa przymiot strony. Odwołujący się Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie wykazał w odwołaniu od decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], by był właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki nr [...] czy też właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym działek z nią sąsiadujących. Stosownie do reguł postępowania administracyjnego decyzję administracyjną wydaje się w oparciu o ustalenia faktyczne i stan prawny obowiązujący w dacie rozstrzygania sprawy. W niniejszej sprawie odwołujący, w dacie wydawania decyzji, nie władał gruntami położonymi w sąsiedztwie działki nr [...], ani też nie posiadał stosownego pozwolenia na ich zabudowę, nie ma zatem przymiotu strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. błędnie przyjęło, że ją ma, czego skutkiem było wydanie skarżonej decyzji, zamiast - stosownie do treści przepisu art. 105 § 1 k.p.a. – umorzyć postępowanie odwoławcze wniesione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, jako wniesione przez podmiot nie będących stroną w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi, powodujące eliminację zaskarżonego aktu z obrotu prawnego następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235), a w szczególności jej art. 86, zgodnie z którym decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje o których mowa w art. 72 ust. 1, a więc także decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn.. II OSK 1737/2011 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanej przez nią inwestycji drogowej – budowy drogi expressowej S-[..]- że wynikające z niej ustalenia, określające również warunki przyszłej zabudowy części terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy, wydaną na rzecz strony skarżącej, nie została w tej decyzji uwzględniona. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, adresat decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji drogowej obejmującej część terenu objętego ww. decyzją o warunkach zabudowy, posiada wynikający z wydanej na jego rzecz decyzji środowiskowej, interes prawny w rozumieniu art. 28 K.p.a. w zaskarżeniu decyzji o warunkach zabudowy, która nie uwzględnia ustaleń zawartych w decyzji środowiskowej. W tej sytuacji uchylenie przez organ odwoławczy wydanej na rzecz strony skarżącej decyzji o warunkach zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji, która nie bierze pod uwagę uwarunkowań wynikających z ww. decyzji środowiskowej, naruszając przez to dyspozycję art. 86 ustawy o u.i.ś., uznać należało za prawnie uzasadnione. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uwzględnienia skargi wobec czego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.