II SA/Sz 742/21

Dnia 19 listopada 2021 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w pierwszej instancji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oraz przyznania prawa do zasiłku p o s t a n a w i a przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata P. W. wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmujące należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2021 r. sygn. akt II SPP/Sz 134/21 skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 8 września 2021 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem skarżącej adwokata P. W.. W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 742/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18). W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia, należna adwokatowi wyznaczonemu z urzędu opłata za zastępstwo prawne w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiązaniu z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w pierwszej instancji, w kwocie 240 złotych, powiększone o stawkę należnego podatku VAT.