II SA/Sz 748/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części pożyczki z Funduszu Pracy I u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. Nr [...], II orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] r. odmówił T.K. umorzenia pozostałej do spłaty części pożyczki na uruchomienie działalności gospodarczej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w dniu [...] r. T.K. jako osoba bezrobotna podpisał ze Starostą [...] umowę o udzielenie pożyczki z Funduszu Pracy na uruchomienie działalności gospodarczej w wysokości [...] zł., którą wypłacono [...] r. Spłatę pożyczki rozłożono na 42 raty miesięczne po uprzednim odroczeniu ich spłaty na 6 miesięcy. Termin spłaty rat ustalono na 14 dzień każdego miesiąca. W dniu 28 stycznia 2005 r. T. K. złożył wniosek o umorzenie 50% pożyczki. Do dnia 14 lutego 2005 r. wnioskodawca spłacił ponad 50% pożyczki tj. [...] zł. Organ I instancji odmówił umorzenia pozostałej do spłaty części pożyczki z uwagi na nieterminowe spłacanie rat, w przeciwnym razie zdaniem organu byłoby to naruszeniem treści art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 z późn. zm.). Z przepisu tego wynika, że pożyczka może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy przez starostę do wysokości 50%, pod warunkiem prowadzenia działalności przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków określonych umową. Przepis ten w ocenie organu znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 139 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.), zgodnie z którym pożyczki z Funduszu Pracy otrzymane na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie tej ustawy podlegają umorzeniu, rozłożeniu na raty, odroczeniu terminu spłaty na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych. W odwołaniu od decyzji strona podniosła, że decyzja jest dla niej krzywdząca, ponieważ opóźnienia w spłacie pożyczki zostały spowodowane złą sytuacją finansową w okresie zimy 2003 r. do wiosny 2004 r. Z chwilą uzyskania środków finansowych, należności zostały spłacone, a umorzenie pożyczki umożliwiłoby dalsze rozwijanie działalności i całkowitą stabilizację finansową. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję wskazał, że na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] r. odwołującemu się udzielono pożyczki w kwocie [...] zł. z Funduszu Pracy na uruchomienie i prowadzenie działalności gospodarczej. Terminy spłat rat pożyczki ustalono następująco: I rata w kwocie [...] zł. płatna do dnia [...] r., pozostałe raty w kwocie [...] zł. do 14 dnia każdego miesiąca. W dniu [...] r. T.K. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o umorzenie 50% pożyczki zgodnie z § 6 umowy. Jednakże wnioskodawca nie wywiązał się z warunków umowy w zakresie spłaty pożyczki. Szczegółowy plan spłaty pożyczki zawarto w załączniku stanowiącym integralną część umowy. W punkcie 5 załącznika uzgodniono, że raty płatne są do 14 dnia każdego miesiąca. Do 14 lutego 2005 r. strona spłaciła [...] zł., tj. ponad 50% pożyczki, jednakże ratę 6,7,8,9,11,12 i 13 wpłacono po ustalonym terminie. W świetle tej okoliczności, brak jest podstaw do umorzenia pożyczki w trybie § 6 umowy w związku z art. 18 ust. 4 cytowanej ustawy, z uwagi na nie spełnienie przez pożyczkobiorcę określonych w umowie warunków spłaty pożyczki. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] T.K. wskazał, że faktycznie spóźnił się ze spłatą 7 rat pożyczki o kilka dni. Jednakże spóźnione raty spłacił wraz z odsetkami karnymi wynikającymi z umowy, które są o wiele wyższe od odsetek ustawowych. W związku z tym, jeżeli spóźniona rata została spłacona z karnymi odsetkami włącznie, to nie może ona wywoływać skutków normalnej spóźnionej spłaty. Do skargi T.K. załączył 7 kserokopii dowodów wpłat. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że skarżący do wniosku załączył zaświadczenie z urzędu skarbowego oraz zaświadczenie z ZUS z których wynika, że działalność jest prowadzona ponad 24 miesiące, jednakże nie wywiązał się z warunków umowy w zakresie spłaty pożyczki. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że skarga jest zasadna. Umowa pożyczki została zawarta w dniu 11 grudnia 2002 r. W myśl obecnie obowiązującej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 z późn. zm.), pożyczki z Funduszu Pracy otrzymane na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie tej ustawy podlegają umorzeniu, rozłożeniu na raty, odroczeniu terminu spłaty na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych. Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 obowiązującej w dacie zawarcia umowy ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 z późn. zm.), starosta mógł udzielać z Funduszu Pracy pożyczek m. in. bezrobotnym na podjęcie pozarolniczej działalności. W myśl art. 18 ust 4 tej ustawy, pożyczka może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy przez starostę do wysokości 50 %, pod warunkiem prowadzenia działalności przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków określonych w umowie. W myśl § 3 umowy z dnia [...] r. oprocentowanie pożyczki w stosunku rocznym wynosi 30% zmiennej stopy oprocentowania kredytu lombardowego. Stosownie do § 4 ust. 5 tej umowy, w przypadku nie uiszczenia przez pożyczkobiorcę raty pożyczki w terminie płatności, pożyczkodawca od nie uiszczonej raty naliczy odsetki karne w wysokości 120 % kredytu lombardowego. W ocenie organów orzekających w sprawie, uiszczenie przez skarżącego raty 6,7,8,9,11,12 i 13 udzielonej pożyczki po terminie wraz z odsetkami określonymi w § 4 ust. 5 umowy oznacza, że pożyczkobiorca nie wywiązał się z warunków umowy. Sąd nie podziela powyższego poglądu. Umowa pożyczki zawarta przez strony w dniu [...] r. przewidywała, iż może wystąpić sytuacja, że pożyczkobiorca opóźni się ze spłatą poszczególnych rat pożyczki, przewidując w takiej sytuacji odpowiednio wyższe odsetki od nie uiszczonej w terminie raty. Zatem przewidziane umową opóźnienie w płatności siedmiu rat pożyczki, które zostały zapłacone wraz z wyższymi odsetkami nie może być traktowane, jako naruszenie warunków umowy. Organy orzekające w sprawie nie wykazały, że spłata rat po terminie wraz z odsetkami karnymi nie jest spełnieniem warunków umowy. Nie wykazały w sposób jednoznaczny o jakie warunki spłaty, z których nie wywiązał się skarżący, chodzi. W § 6 umowy przepisano treść art. 18 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Umowa nie zawiera żadnych dodatkowych postanowień, co do warunków jakie musi spełnić pożyczkobiorca, aby ubiegać się o umorzenie nie spłaconej części pożyczki. Skarżący nie spłacił siedmiu rat w terminie, ale spłacił je z odsetkami określonymi w § 4 ust. 5 umowy, a więc spełnił warunki umowy. Z powyższych względów, skarga podlega uwzględnieniu na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku wynika z regulacji zawartej w art. 152 tej ustawy.