II SA/Sz 75/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [. ..] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a: I. odmówić zwolnienia z kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata Postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...] r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jak wniesioną po upływie terminu skargę M. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka z żoną w mieszkaniu o pow. [...] m2 a jedynym dochodem rodziny jest renta żony wynosząca [...] zł miesięcznie, ponieważ skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów. Zgodnie z art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania w sprawie jest niezbędną przesłanką do przyznania prawa pomocy. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest status bezrobotnego. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. b powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego. W związku z ustawowym zwolnieniem skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, brak jest możliwości zwolnienia od kosztów sądowych na mocy orzeczenia Sądu. W myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący w złożonym wniosku uprawdopodobnił, że znajduje się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej poniesienie kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 254 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowić skarżącemu adwokata.