II SA/Sz 75/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu [...] r. A.D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...], w której to Prezydent Miasta [...] zmienił decyzję własną z dnia [...] w części dotyczącej opłat za pobyt K.D. w Ośrodku Wsparcia dla Dzieci, Młodzieży i Dorosłych przy ul.[...], jednocześnie ustalając odpłatność za : dzienną stawkę żywienia na kwotę [...] zł, usługi świadczone w Ośrodku Wsparcia na kwotę [...] zł miesięcznie oraz koszty transportu - [...] zł miesięcznie. Po wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień [...] r., skarżąca pismem z dnia [...] r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ustalona przez Prezydenta Miasta [...] wysokość opłat za pobyt w Ośrodku Wsparcia jest znacznym obciążeniem dla budżetu domowego rodziny skarżącej, w związku z czym mąż zwrócił się do Ośrodka o zrezygnowanie z prowadzenia w stosunku do syna – K.D. [...] "płatnych" zajęć. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy w Rodzinie w [...] ustosunkowując się do powyższej prośby wyjaśnił, iż nie jest możliwe odstąpienie od prowadzenia zajęć wobec K., gdyż w sprawie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej trwa obecnie postępowanie przed sądem administracyjnym. Ponadto podniosła, że pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej poinformowali, iż nieuiszczenie opłat wskazanych przez Prezydenta spowoduje usunięcie K. z ośrodka, co z kolei, w ocenie strony, miałoby negatywny i nieodwracalny wpływ na rewalidację dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 w/w ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jak również innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zd. ostatnie w/w artykułu). Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania stanowi zarówno decyzja organu pierwszej jak i drugiej instancji. W związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja Kolegium utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. należało przyjąć, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji. Jak wynika z cytowanego wyżej art. 61 § 1 ustawy warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku z dnia [...] r. argumenty oraz okoliczności wynikające z akt sprawy, nie stanowią podstawy do stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy. We wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowi znaczne obciążenie dla budżetu rodziny. Z kolei jak wynika z akt administracyjnych dochód na osobę w rodzinie A.D. wynosi [...] zł, zaś odpłatność jej syna w ośrodku wsparcia organ I instancji ustalił na: [...] zł w przypadku dziennej stawki żywienia, [...] zł miesięcznie za usługi świadczone w ośrodku oraz [...] zł miesięcznie jako koszt transportu. Wobec tego z całą pewnością nie można mówić tu o znacznej szkodzie majątkowej. Skarżąca nie uprawdopodobniła również, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować szkodę niemajątkową czy trudne do odwrócenia skutki, gdyż argumentacja wniosku w tej kwestii sprowadza się w rzeczywistości do opisu hipotetycznej sytuacji tzn. co by było gdyby zaprzestano regulowania opłat za pobyt dziecka w ośrodku. Ponadto wskazanie, że brak odpłatności spowoduje usunięcie K. z Ośrodka co mogłoby wpłynąć nieodwracalnie na jego rewalidacje, nie może być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, również i z tego powodu, że skarżąca nie wykazała, iż sytuacja finansowa uniemożliwia opłacenie pobytu dziecka w ośrodku wsparcia. W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu merytorycznego rozpoznania zasadności zarzutów skargi, nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.