II SA/Sz 76/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a : I. odrzucić skargę, II. zwrócić Prezydentowi Miasta wpis w wysokości / [...]/ złotych. Uzasadnienie: Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., nr [...], w wyniku rozpatrzenia odwołania B. D. i D. K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych i umorzyło postępowanie l instancji Pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta , powołując się na art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), działając w imieniu i na rzecz Gminy Miasto , wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Zaskarżonej decyzji Prezydent Miasta zarzucił naruszenie prawa materialnego, poprzez przyjęcie , że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 57 § 4 Kpa , tj. "uznanie, iż skoro termin do zapłaty opłaty od zezwolenia przypada w sobotę, to dzień ten należy uznać za wolny od pracy, co skutkuje przyjęciem, że wniesienie opłaty, której termin uiszczenia przypadł na [...]r. - w dniu [...]r. nastąpiło w terminie". Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot, któremu nie przysługuje przymiot strony. Wojewódzki Sad Administracyjny , zważył co następuje: Przedmiotem rozstrzygnięcia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta , była indywidualna sprawa z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 1 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części "Ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja Sygn. akt II SA/ Sz 76/07 społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przed zbadaniem zarzutów merytorycznych skargi w pierwszej kolejności należało rozważyć kwestie formalne, a w tym ocenić, czy Prezydent Miasta występując w imieniu i na rzecz Gminy Miasto , jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w rozumieniu wyżej cyt. art. 50 Ppsa. Legitymacja do złożenia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W dotychczasowym orzecznictwie ugruntowało się stanowisko, zgodnie z którym, organ ustawowo powołany do współdecydowania w określonej sprawie indywidualnej nie korzysta z uprawnień przysługujących w tej sprawie stronom postępowania, w tym do wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (vide: uchwała 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r., OPS 1/03, postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 lipca 2001 r., sygn. akt I SA 398/00, publ. Lex nr 54728, wyrok NSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 1995 r. sygn. akt II SA 1625/94, Wokanda 1995/8/33, uchwała SN z 27 lipca 1993 r., sygn. III AZP 8/93, OSNCP 1994r. z. 1, poz. 3). Gminie przysługuje w postępowaniu administracyjnym status strony tylko wówczas, gdy zakres rozstrzygnięcia obejmuje sferę jej interesu prawnego. Na gruncie niniejszej sprawy nie można uznać, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji dotyczy Gminy jako osoby prawnej oraz że poprzez zaskarżoną decyzję wkroczono w sferę interesu prawnego skarżącej. Wprawdzie, co do zasady, o statusie strony niejednokrotnie decyduje subiektywna ocena interesu prawnego dającego prawo do występowania w charakterze strony, jednakże nie oznacza to dowolności i podlega ocenie z punktu widzenia kryteriów obiektywnych. Okoliczności na czym miałoby polegać naruszenie interesu prawnego skarżącej nie sposób wywieść również z treści skargi. Sygn.aktllSA/Sz76/07 Nawet przy przyjęciu hipotezy, iż motywem wniesienia niniejszej skargi było stanie na straży praworządności w rozumieniu art. 7 Kpa, w żadnym razie nie może to uzasadniać poglądu o występowaniu interesu prawnego Gminy Miasta . Mając powyższe na uwadze, wobec złożenia skargi przez podmiot nie legitymujący się interesem prawnym do jej wniesienia, skargę należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 233 § 1 pkt 1 lit.a Ppsa i § 2 zwrócono wpis w wysokości [...] zł skarżącemu.