II SA/Sz 76/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi W dniu [...] r. M.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w sprawie skierowania M.J. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] z powodu informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Wraz ze skargą M.J. nadesłał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że po uzyskaniu w dniu [...]r., czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, informacji dotyczącej placówek pocztowych czynnych w tym dniu przez całą dobę (ul. [...]), podjął próbę wysłania skargi, która skończyła się niepowodzeniem z powodu zamknięcia wymienionych wyżej placówek pocztowych. Jednocześnie skarżący oświadczył, że jego obecność w tym dniu w [...] o godzinie [...] została potwierdzona przez "zapis" na Komisariacie Policji [...] przy ul. [...]. W dniu [...] r. Sąd zwrócił się do Centrum Poczty Oddział Regionalny w [...] z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej placówek pocztowych w [...] czynnych w dniu [...]r. do godziny [...] z uwzględnieniem ewentualnych przerw w funkcjonowaniu przedmiotowych placówek we wskazanym wyżej dniu. W odpowiedzi, Dyrektor Centrum Poczty Oddziału Rejonowego w [...] nadesłał wykaz godzin urzędowania wszystkich podległych jednostce placówek w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin do wniesienia wniosku jest ustawowym terminem procesowym, który jest również przywracany na zasadach ogólnych. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Zaś do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje jej biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i mając na względzie także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał niemożność nadania na poczcie skargi spowodowaną tym, że w dniu [...] r. -będącym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi, placówki pocztowe znajdujące się przy ul. [...] - które zgodnie z uzyskaną przez skarżącego informacją z Biura Informacji Ogólnopolskiej powinny być czynne całą dobę – w czasie, w którym skarżący podjął się próby wysłania przesyłki, tj. około godziny [...], już nie urzędowały. Jak wynika z nadesłanego przez Dyrektora Centrum Poczty Oddziału Rejonowego w [...] wykazu godzin urzędowania wszystkich podległych jednostce placówek pocztowych, w dniu [...] r. wymienione przez skarżącego placówki UP [...], mieszczące się przy [...], urzędowały do godziny [...]. Z przedłożonego wykazu wynika również, że żadna z wymienionych w nim placówek pocztowych nie była czynna w dniu [...] r. do godziny [...]. Należy w tym miejscu zauważyć, że powyższe dane stoją w sprzeczności z informacją znajdującą się na oficjalnej stronie internetowej Poczty Polskiej, wedle której wymienione wyżej placówki pocztowe mieszczące się przy [...], urzędują w dni robocze, soboty, niedziele i święta w godzinach 0000-2400 (UP [...]) lub w dni robocze z wyjątkiem poniedziałków również w godzinach 0000-2400 (UP [...]). To oznacza, że zgodnie z informacją zamieszczoną na wyżej wymienionej stronie internetowej obie placówki: UP [...]powinny być czynne w dniu [...] r. do godziny 2400. Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że w niniejszej sprawie strona skarżąca należycie uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych, bowiem za takie należy uznać zamknięcie w dniu [...] r. wskazanych wyżej placówek pocztowych przed godziną 2400, podczas gdy z informacji dostępnych w Biurze Informacji Ogólnopolskiej oraz na stronie internetowej Poczty Polskiej wynika, że placówki te powinny urzędować we wskazanym dniu całą dobę. Nie można w takiej sytuacji stronie zarzucić braku należytej staranności. Zdaniem Sądu, skarżący spełnił również pozostałe przesłanki warunkujące skuteczność wniosku o przywrócenie uchybionego terminu . W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy, orzekł jak w sentencji.