II SA/Sz 762/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającą o utracie przez W.Z. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. Decyzja z dnia [...] r. została wysłana W.Z. na adres [...]. W dniu [...] r. urząd pocztowy "[...]" zwrócił przesyłkę organowi z adnotacją: "adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem". W dniu [...] r. W.Z. wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia .W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Obowiązek doręczania decyzji stronie wynika ze szczególnej regulacji art. 109 § 1 K.p.a. zgodnie z którym, decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Konsekwencją tej czynności jest związanie organu, który wydał decyzję, treścią doręczonego rozstrzygnięcia (art. 110 K.p.a.). Dlatego też z chwilą doręczenia decyzji, a zatem jej wejścia do obrotu prawnego, możliwe jest skorzystanie przez stronę z przysługujących jej ustawowych środków zaskarżenia, w tym także z prawa do wywiedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie doręczenie decyzji nie tylko skutkuje brakiem jej wprowadzenia do obrotu prawnego czy brakiem związania nią organu, który ja wydał, ale także niedopuszczalnością skorzystania z drogi sądowej. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję skierowano na adres pod którym W.Z. nie zamieszkuje, co spowodowało zwrot decyzji do organu. Należy jednak zauważyć, że w nagłówku odwołania z [...] strona nie podała swojego adresu lecz numer telefonu. Nadto, jeszcze przed przekazaniem przez organ I instancji w dniu [...] r. akt sprawy wraz z odwołaniem Wojewodzie skarżący pismem z dnia [...] r. podał, iż decyzja organu I instancji zawiera niewłaściwy adres zamieszkania, gdyż od [...] r. jest on osobą bezdomną. Pomimo uzyskania takiej informacji organy nie pouczyły skarżącego o obowiązku wynikającym z art. 41 § 1 K.p.a. polegającym na zawiadomienia organu o zmianie swego adresu poprzez podanie nowego adresu korespondencyjnego oraz o skutkach zaniechania tego obowiązku wynikających z art. 41 § 2 K.p.a. Pomimo powyższych uchybień skarżący powziął wiadomość o treści zapadłej w sprawie decyzji. Nie sprawia to jednak, że decyzję tą należy uznać za skutecznie doręczoną. Zgodnie z art. 109 K.p.a. decyzje doręcza się bowiem na piśmie, co oznacza, że muszą one być doręczone w oryginale, a uzyskanie przez stronę np. kserokopii decyzji nie wywiera skutków prawnych związanych z jej doręczeniem. Skoro zatem skarżącemu nie doręczono rozstrzygnięcia w sprawie nie zaczął w ogóle biec termin do jego zaskarżenia, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z tego względu Sąd ocenił wniesienie skargi jako przedwczesne i dlatego niedopuszczalne. Wniesienie skargi na przedmiotową decyzję będzie możliwe dopiero wtedy, gdy zostanie ona skutecznie doręczona skarżącemu, przy czym niniejsze postanowienie nie będzie stanowiło przeszkody do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie stanowi ono bowiem prawomocnego wyroku stwarzającego powagę rzeczy osądzonej, będącą w świetle art. 58 § 1 pkt. 4 P.p.s.a. przesłanką odrzucenia skargi. Brak doręczenia stronie decyzji przez organ który ją wydał czynni skargę prawnie niedopuszczalną, a tym samym podlegającą odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.