II SA/Sz 763/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu p o s t a n a w i a: 1. uchylić postanowienie z dnia 13.09.2007r., 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, 3. zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 13.09.2007 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art.59 f ustawy Prawo budowlane (Dz.U.153 poz.1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) nakładającego na nią karę w wysokości 15.000 zł z tytułu odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca szerzej uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując iż prowadzona przez nią działalność o gospodarcza stanowi jedyne źródło utrzymania jej rodziny. Wyegzekwowanie nałożonej na nią kary przed rozstrzygnięciem skargi na wskazane wyżej postanowienie spowoduje konieczność zaprzestania działalności gospodarczej z braku możliwości jej finansowania. Spowoduje również konieczność zwolnienia pracowników. Podniesione w zażaleniu okoliczności - zdaniem Sądu – wskazują na możliwość wyrządzenia skarżącej znaczącej szkody lub sporządzenia trudnych do odwrócenia skutków, zatem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art.61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 – dalej P.p.s.a.. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia jest fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18.09.2007 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym - czy art.59 f ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r, Nr 207, poz.643 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art.2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust.1 Konstytucji RP oraz czy art.57 ust.7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art.54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art.59 f prawa budowlanego jest zgodny z art.2 w zakresie , w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art.32 ust.1 Konstytucji RP. Rozstrzygnięcia powyższej kwestii przez Trybunał Konstytucyjny będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie z dnia 13.09.2007 r. za oczywiście zasadne, wobec czego na podstawie art.195 § 2 oraz art.61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji. Natomiast o zawieszeniu postępowania postanowiono na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.