II SA/Sz 763/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia O. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 oddalające wniosek O. C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 wydanego w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia odrzucić zażalenie Sygn. akt II SA/Sz 763/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy ze skargi O. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności p o s t a n a w i a 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 oddalające wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 2) odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 Uzasadnienie : Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. oddalił wniosek O. C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12 wydanego w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia, doręczono skarżącej w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta nr 122). Wobec wysłania skarżącej postanowienia z dnia 24 stycznia 2013 r. z błędnym pouczeniem, pismem z dnia [...] poinformowano skarżącą, że do postanowienia dołączono nieprawidłowe pouczenie na skutek pomyłki, i że na postanowienie z dnia 24 stycznia 2013 r. zażalenie nie przysługuje. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącej w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru -karta 121). W dniu [...] O. C. złożyła w urzędzie pocztowym zażalenie na wyżej wskazane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis na mocy art. 197 § 2 powołanej ustawy znajduje zastosowanie również do zażaleń. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Powołany przepis zawiera katalog przypadków, w których dopuszczalne jest zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji. W katalogu tym nie wymieniono postanowienia wydanego w wyniku rozpoznania wniosku o uzupełnienie orzeczenia sądu. Również żaden inny przepis ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi nie przewiduje wniesienia zażalenia na takie postanowienie. W tej sytuacji należy uznać, że wniesienie zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku jest niedopuszczalne. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca, zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r., w którym to orzeczono o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku. Wobec powyższego zażalenie O. C. na postanowienie z dnia 24 stycznia 2013 r. należało odrzucić, co nie stało na przeszkodzie, uchyleniu tego postanowienia przez Sąd z urzędu w trybie art. 165 powołanej ustawy, co też Sąd uczynił w odrębnie wydanym postanowieniu. W tych okolicznościach, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie. Uzasadnienie : Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 763/12, w sprawie ze skargi O.C. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 96). W dniu [...] skarżąca nadała w urzędzie pocztowym pismo, w którym zwróciła się o uzupełnienie powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku O. C. podniosła, że wyroku nie sporządzono rzetelnie, gdyż pominięto w nim okoliczności dotyczące samowolnej zamiany przez inwestora słupków metalowych na drewniane, dewastacji mieszkania spowodowanego remontem oraz manipulacji stosowanych przez nadzór budowlany. Skarżąca zaznaczyła, że uzasadnienie wyroku otrzymała z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 329 K.p.c., jednakże skargi kasacyjnej składać nie będzie. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku wskazując, że wniosek złożono z przekroczeniem ustawowego terminu. W dniu [...] O. C. nadała w urzędzie pocztowym pismo do Sądu, w którym wskazała, że w sprawie z Jej skargi zapadł w dniu [...] wyrok uchylający zaskarżoną decyzję, a nie jak wskazano w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2013 r. – wyrok oddalający skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie, wobec powołania się przez skarżącą na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego wyjaśnić należy, że sądy administracyjne nie orzekają na podstawie tej procedury, lecz na podstawie przepisów proceduralnych zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z art. 165 tej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Powołany przepis, możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie, warunkuje i uzależnia od zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, strona 467). W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. oddalił wniosek O. C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 763/12. Postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku niewątpliwie należy zaliczyć do postanowień niekończących postępowanie. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku wynikało z błędnego powołania się Sądu na rozstrzygnięcie oddalające skargę O. C., które nie zapadło w niniejszej sprawie, lecz zostało wydane w sprawie wcześniej prowadzonej pod sygn. akt II SA/Sz 347/11. Powyższa pomyłka Sądu skutkowała uznaniem, że wniosek został złożony po terminie. Tymczasem, nie ulega wątpliwości, że Sąd wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji, zgodnie z art. 157 § 1 powołanej ustawy, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku należy liczyć od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy doręczenie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem miało miejsce w dniu [...], tak więc wniosek o uzupełnienie wyroku nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, co uniemożliwia jego oddalenie. Należy stwierdzić, że zmiana wyżej opisanej okoliczności sprawy, w zakresie ustaleń faktycznych, nie pozostaje bez wpływu na sposób rozpatrzenia wniosku O. C. Z tego względu, na podstawie art. 165 powołanej ustawy należało uchylić postanowienie z dnia 24 stycznia 2013 r. oddalające z przyczyn formalnych wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku i w konsekwencji rozpoznać tenże wniosek merytorycznie. Wyjaśnić zatem trzeba, że stosownie do art. 157 § 1 cytowanej ustawy, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z powyższego przepisu wynika, że uzupełnić można jedynie rozstrzygnięcie, a więc sentencję wyroku, w sytuacji gdy sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu, np. w zakresie przedmiotu sprawy czy zwrotu kosztów postępowania. Nie można zatem uzupełnić uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej tego uzasadnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10, lex nr 821399 oraz z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2067/09, lex nr 795354). W niniejszej sprawie, żądania wniosku skarżącej nie odnoszą się do kwestii dotyczących ewentualnych braków w sentencji wyroku. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, skarżąca domaga się w istocie zmiany uzasadnienia wyroku poprzez ustosunkowanie się co do okoliczności wskazanych przez stronę. Tymczasem uwzględnienie żądania wnioskodawczyni prowadziłoby do niedozwolonej merytorycznej ingerencji w treść uzasadnienia orzeczenia sądu. Tak więc wniosek o uzupełnienie wyroku należy uznać za niezasadny. Ewentualne braki uzasadnienia wyroku mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze skargi kasacyjnej, natomiast nie mogą one stanowić podstawy wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 165 oraz art. 157 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.