II SA/Sz 763/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-08-10
Skład orzekający: sędzia WSA Barbara Gebel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, od której nie wniesiono odwołania, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, od której nie wniesiono odwołania, jest niedopuszczalna, ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania spraw, które nie przeszły przez instancję odwoławczą, ani do nakazywania organom wykonania określonych czynności.Stan faktyczny
Skarżący B.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r. w sprawie przyznania nieruchomości nierolniczej. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej decyzji i nakazania przyznania mu nieruchomości. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy pisma Wojewody, czy decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący sprecyzował, że skarga dotyczy decyzji z dnia [...].Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyznania nieruchomości nierolniczej postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] r. S.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na pismo Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] stanowiące odpowiedź na jego pismo z dnia [...] r. w którym wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odstąpienia nieruchomości nierolniczej położonej w G. przy ul. [...] na rzecz Z.Z. i wydanie decyzji prawidłowej.
Jednocześnie powołując się na przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 50 § 1 tej ustawy S.D. zaskarżył w całości przywołaną decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz wydanie z pominięciem prawidłowej podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa.
W oparciu o powyższe powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. (sygn. akt P46/13), art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 156 § 2 K.p.a. i art. 2 Konstytucji RP wniósł o uznanie tej decyzji za nieważną oraz w oparciu o art. 77 Konstytucji RP o nakazanie organowi administracji publicznej przyznania mu nieruchomości położonej w G. przy ul. [...].
Wobec tak sformułowanej skargi, zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. zobowiązano skarżącego do jej sprecyzowania, poprzez jednoznaczne określenie w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, czy przedmiotem skargi jest pismo Wojewody Z. z dnia [...] r., czy decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona na pismo organu z dnia [...] r.
W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia [...] r., B.D., po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania w niniejszej sprawie, wniósł o rozpatrzenie jego skargi na decyzję z dnia [...] r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Z treści skargi B.D. wynika, że domaga się on aby sąd administracyjny uchylił (unieważnił) ostateczną decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] oraz nakazał organowi przyznanie mu nieruchomości położonej w G., przy ul. [...].
Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej w merytorycznym rozpoznawaniu spraw przekazanych tym organom i wnioski o ewentualne wzruszenie ostatecznych decyzji w jednym z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) należy kierować bezpośrednio do organu. Podobnie sąd administracyjny nie jest uprawniony do nakazania organowi wykonania żądanej przez skarżącego czynności.
Ponadto zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a.).
Skargę do sądu administracyjnego można zatem wnieść wyłącznie na decyzję wydaną przez organ odwoławczy, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G., które w dacie wydania tej decyzji było organem I instancji właściwym do rozpoznawania spraw dotyczących przyznania prawa do nabycia na własność nieruchomości. Jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji Z.Z. (matka skarżącego) oraz J.K. i F.B. przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Odwołania nie wniesiono, zatem decyzja organu I instancji stała się ostateczna.
Należy także zauważyć, że skarżący nie uczestniczył w przedmiotowym postępowaniu, a jedynie jego matka – Z.Z.
Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło