II SA/Sz 765/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpatrzeniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "G." o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "G." na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Spółdzielnia Mieszkaniowa "G." w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...]w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, zawarli jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania okoliczności uzasadniających wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...]r. oświadczyła, że cofa wniosek, uznając go za bezprzedmiotowy wobec zaawansowanego poziomu prac zmierzających do realizacji inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy w myśl, którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznacza, że strona rezygnuje z możliwości ubiegania się o przyznanie ochrony tymczasowej. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem niecelowe i skutkuje jego oddaleniem. Jednocześnie należy wyjaśnić, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie sądowe wywołane przedmiotowym wnioskiem. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.