II SA/Sz 766/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi Spółka oraz J. G. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023 r., nr [...], na podstawie art. 48 ust. 1, 3 i 5 w związku z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.), dalej jako "u.p.b." oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", nakazał zarządcy budynku tj. G. Sp. z o. o w [...] dalej jako "inwestor", "skarżący", wstrzymanie robót budowlanych związanych z budową dwóch zespołów jaccuzi na podestach betonowych z czterema stanowiskami każdy, na nieruchomości przy ul. [...] w m. P. gm. R., na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ I instancji poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację ww. obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej i zasadach jej obliczania. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że w trakcie czynności kontrolnych ustalono, iż na terenie przedmiotowej nieruchomości realizowana jest inwestycja na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia 22 stycznia 2018r. nr [...] - pozwolenia na budowę budynku hotelu "[...] wraz z wewnętrznymi i zewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektrycznymi, drogami komunikacji wewnętrznej, parkingiem zewnętrznym oraz budynek kotłowni gazowej z technologią kotłowni parowo-wodnej i wewnętrznymi instalacjami. Stwierdzono, że budynek hotelowy wykonano w stanie surowym zamkniętym z częścią robót wykończeniowych. Wykonano także część robót związanych z zagospodarowaniem terenu. Ponadto, w wyniku oględzin, ustalono, że na ww. terenie wybudowano bez pozwolenia na budowę dwa zespoły jaccuzi z czterema stanowiskami każde. Wybudowane obiekty jaccuzi to obiekty posadowione na betonowych podestach każdy o wymiarach 19 x 9,1 m. Organ I instancji podkreślił, że budowa tego typu obiektów, jakimi są obiekty jaccuzi, w świetle obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, w rozumieniu art. 28 ustawy Prawo budowlane. W przypadku wybudowania obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę stosuje się art. 48 ww. ustawy. Na postanowienie Spółka z o. o. G. wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie: - art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie w sposób dokładny kompletny i rzetelny stanu faktycznego oraz niedokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że spółka wybudowała pięć obiektów budowlanych (basenów) w warunkach samowoli budowlanej, podczas gdy zrealizowała jeden połączony ze sobą kompleks basenowy, który należy kwalifikować jako jeden obiekt, a wykonane roboty budowlane należy kwalifikować jako przypadek istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu oraz warunków decyzji o pozwoleniu na budowę, - art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne jego zastosowanie polegające na wszczęciu postępowania legalizacyjnego, podczas gdy zrealizowane roboty budowlane zostały wykonane w warunkach istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę, podczas gdy właściwą podstawą prawną do wszczęcia postępowania jest art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane. W ocenie skarżącej wybudowany na nieruchomości kompleks basenowy, w skład którego wchodzą dwie większe niecki basenowe rozdzielone mniejszą niecką, dwa zespoły jacuzzi na podestach betonowych oraz niecka brodzika, jest jedną całością i funkcjonuje jako całość. Dla wszystkich basenów zrealizowana została wspólna instalacja kanalizacji sanitarnej oraz odprowadzania wód opadowych. Cały kompleks jest obsługiwany przez jedną, wspólną instalację sprężonego powietrza, służącego do płukania filtrów. Pod kompleksem (pod nieckami basenów) znajduje się również wspólna maszynownia i centralne sterowanie temperaturą oraz uzdatnianiem wody. Każdy z basenów nie może działać niezależnie od pozostałych. Pomiędzy nieckami basenów będzie przepływała woda, łącząc zarówno funkcjonalnie jak i wizualnie wszystkie niecki basenów w jeden kompleks basenowy. Ponadto, dla całego zespołu przewidziana została wspólna recepcja wraz z kasami biletowymi oraz jedna szatnia, a także wspólne zaplecze gastronomiczne i socjalno-sanitarne. Strona zaznaczyła, że kompleks basenów nie jest samodzielnym zamierzeniem inwestycyjnym, lecz stanowi składnik inwestycji, dla której wydane zostało pozwolenie na budowę budynku hotelu "[...] Jest ściśle powiązany z realizacją hotelu i stanowi teren rekreacji przyhotelowej, w założeniu mający na celu uatrakcyjnienie oferty pobytowej oferowanej przez hotel gościom przebywającym w obiekcie. Jako dowód powyższego strona powołała zapisy z opisu technicznego do projektu zagospodarowania terenu, że "Bryle budynku ma towarzyszyć część z basenami rekreacyjnymi (do realizacji w kolejnym etapie), pomiędzy którymi rosną drzewa w formie parasolowej". Nadto tereny, na których obecnie zlokalizowany jest kompleks basenowy, były uwzględnione w projekcie zagospodarowania terenu inwestycji, jako przeznaczone pod zabudowę. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 48 ust. 1 pkt 1, art. 52 ust. 1 i art. 83 ust. 2 u.p.b., po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 30 marca 2023 r. na nieruchomości przy ul. [...] w m. P. (działka nr ew. [...]), organ powiatowy ustalił, że na tym terenie wybudowano, bez pozwolenia na budowę, budynek kotłowni o wymiarach 31,45 x 15,53 m. Ponadto, na zewnątrz budynku hotelowego wykonano bez pozwolenia na budowę, nieuwzględniony w zatwierdzonym projekcie budowlanym, otwarty kompleks basenowy. Kompleks basenowy wykonano na powierzchni terenu ca 23 570 m2. W skład kompleksu basenowego wchodzą dwie większe niecki basenowe rozdzielone mniejszą niecką, dwa zespoły jaccuzi na podestach betonowych (każdy składający się z czterech stanowisk) oraz niecka brodzika. Każdy z dwóch zespołów jakuzzi posiada wymiary 19 x 9,1 m. Nadto, według oświadczenia przedstawiciela Spółki, roboty budowlane związane z budową odkrytego kompleksu basenowego nie zostały zakończone, w szczególności do wykonania pozostała tzw. "rzeczka" łącząca poszczególne niecki. W wyniku dokonanych ustaleń organ powiatowy wszczął postępowanie administracyjne "w sprawie budowy w warunkach samowoli budowlanej opisanych powyżej obiektów, a następnie, działając na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane, wydał postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, odrębnie dla każdego z ww. rodzajów obiektów, w tym zaskarżone postanowienie. Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 3 pkt 6 ww. ustawy, przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Natomiast roboty budowlane to, w myśl art. 3 pkt 7, budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Ponadto, zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W ocenie organu odwoławczego, w świetle przywołanych przepisów, wybudowane dwa zespoły jaccuzi należy traktować jako dwa obiekty budowlane. Analizując zaś definicje budynku, budowli i obiektu małej architektury, wymienione w ww. art. 3 pkt 1, należy je zakwalifikować do budowli, o jakich mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Organ II instancji zaznaczył, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, a więc roboty związane z budową przedmiotowych dwóch zespołów jaccuzi, powinny być poprzedzone uzyskaniem przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę. Tymczasem Inwestor G. Sp. z o.o. w [...] nie posiada wymaganej decyzji właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Dodatkowo organ II instancji wyjaśnił, że przepisy prawa dopuszczają możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Może to nastąpić jedynie na wniosek inwestora, właściciela lub zarządcy, złożony w określonym terminie, o czym stanowi art. 48a ustawy Prawo budowalne. Natomiast niezłożenie wniosku o legalizacje w wymaganym terminie, skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki obiektu (art. 49e Prawa budowalnego). Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu, organ odwoławczy wskazał, że obiekty, wchodzące w skład przedmiotowego kompleksu basenowego, nie są wymienione w ww. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku hotelowego. Nie obejmuje ich także zatwierdzony w tej decyzji, projekt budowlany, nie są one wykazane w projekcie zagospodarowania terenu. Nie można więc uznać, jak podnosi skarżąca, że wykonanie ich stanowi istotne odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę nawet, jeżeli znajdują się na terenie objętym pozwoleniem na budowę i są ściśle powiązane z realizacją hotelu. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie w sposób dokładny, kompletny i rzetelny stanu faktycznego oraz niedokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że: - wybudowała pięć obiektów budowlanych (basenów) w warunkach samowoli budowlanej, podczas gdy Skarżący zrealizował jeden połączony ze sobą kompleks basenowy, który należy kwalifikować jako jeden obiekt, oraz - zrealizowała roboty budowlane w warunkach samowoli budowlanej, podczas gdy wykonane roboty należy kwalifikować jako przypadek istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu oraz warunków decyzji o pozwoleniu na budowę, b) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez brak należytego uzasadnienia prawnego. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne jego zastosowanie polegające na wszczęciu postępowania legalizacyjnego, podczas gdy zrealizowane przez Skarżącą roboty budowlane zostały wykonane w warunkach istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę i w związku z tym właściwą podstawą prawną do wszczęcia postępowania jest art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowalnego. Skarżąca podniosła, że w momencie przeprowadzenia kontroli, organ I Instancji kwalifikował wykonane roboty jako jeden kompleks (zespół) basenowy, składający się z poszczególnych elementów (niecek basenów i jacuzzi), jednakże wszczął postępowania odrębnie dla każdego z wybudowanych basenów. Natomiast organ II instancji milczeniem pominął tę istotną rozbieżność w ustaleniach stanu faktycznego i wydał zaskarżone postanowienie, które ten błąd powiela. WINB uznał, że w świetle przepisów prawa budowlanego wybudowane dwa zespoły jacuzzi należy traktować jako dwa obiekty budowlane (budowle). Zdaniem strony, z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić, chociażby z tej przyczyny, że pominięty został w toku postępowania aspekt, iż kompleks basenowy to nie tylko sześć niecek z których każda jest samodzielnym obiektem, lecz zorganizowana całość techniczno-użytkowa, o czym świadczy jednoznacznie użyte w protokole z oględzin robót określenie "kompleks basenowy" oraz powołana w dalszej części skargi dokumentacja projektowa. W ocenie spółki, o tym, czy określony zespół obiektów (budynków, zbiorników, instalacji, urządzeń) tworzy budowlę - w tym przypadku kompleks basenowy, decyduje przede wszystkim to, czy wszystkie te obiekty składają się na całość techniczno-użytkową, w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. O istnieniu całości techniczno-użytkowej w przypadku zespołu basenowego można mówić wówczas, gdy poszczególne elementy wchodzące w skład tej budowli pozostają w związku funkcjonalnym, nakierowanym na realizację podstawowego zadania polegającego na umożliwieniu społeczności dostępu do różnorodnych form aktywności fizycznej, rekreacji oraz relaksu w środowisku wodnym. Skarżąca podkreśliła, że inwestycja realizowana jest na jednej nieruchomości i stanowi użytkową całość. Wszystkie baseny wchodzące w skład kompleksu zasilane są wodą ze zbiorników wody znajdujących się pod nieckami basenów. Ponadto, dla wszystkich basenów zrealizowana została wspólna instalacja kanalizacji sanitarnej oraz instalacja odprowadzania wód opadowych. Cały kompleks jest obsługiwany przez jedną, wspólną instalację sprężonego powietrza. Pod kompleksem (pod nieckami basenów) znajduje się również wspólna maszynownia i centrale sterowania temperaturą oraz uzdatnianiem wody. Każdy z basenów nie jest odrębną częścią, ale jest tylko jednym elementem większego systemu, który jest wspólny dla wszystkich basenów. Co więcej, każdy z basenów połączonych ze sobą funkcjonalnie nie może działać niezależnie od pozostałych. Zdaniem skarżącej, w przypadku basenów połączonych ze sobą funkcjonalnie, do uzyskania pozwolenia na budowę konieczny byłby tylko jeden plan zagospodarowania terenu i koncepcja projektowa, a zatem nie ma potrzeby uzyskiwania oddzielnych pozwoleń na budowę dla każdego z basenów, co przeczy również możliwości zakwalifikowania każdego zbudowanego elementu kompleksu, jako odrębny akt samowoli budowlanej. Konsekwencją prawidłowego ustalenia przez organ I Instancji charakteru zrealizowanych robót w postaci jednego kompleksu basenowego powinno być zatem wszczęcie jednego postępowania administracyjnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wybudowano kompleks basenowy, który stanowi jednolity, wygrodzony, wydzielony funkcjonalnie, przestrzennie, technologicznie i organizacyjnie teren. W ocenie strony, organ II instancji, uzasadniając swoje stanowisko, ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że jej argumenty nie są słuszne, jednocześnie nie powołując należytego uzasadnienia, co szczególnie kontrastuje z faktem, że obszernie uzasadniała, dlaczego zrealizowane roboty należy traktować jako jeden kompleks, którego realizacja mieści się w ramach istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę. Nie sposób zgodzić się też ze stanowiskiem organu II instancji, iż inwestor nie posiada wymaganej decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej. Dla inwestycji zostało wydane pozwolenie na budowę budynku hotelu "[...] a kompleks basenowy tworzy istotny składnik całości inwestycji. Nie jest on oderwanym od kontekstu inwestycji hotelu oddzielnym, samodzielnym zamierzeniem inwestycyjnym. Przeciwnie, jest ściśle powiązany z realizacją hotelu, co też wynika z opisu technicznego do projektu zagospodarowania terenu. Powyższe wynika również z projektu zagospodarowania terenu złożonego do wniosku o pozwolenie na budowę (por. załącznik nr 8). Tereny, na których obecnie zlokalizowany jest kompleks basenowy, został objęty udzielonym pozwoleniem na budowę, co wyklucza zakwalifikowanie zrealizowanych robót na podstawie art. 48 p.b. jako zrealizowanych w warunkach samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Skarga okazała się niezasadna, bowiem dokonana przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że akt ten nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest postanowienie Zachodniopomorskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie (ZWINB), którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (PINB), nakazujące inwestorowi wstrzymanie robót budowlanych związanych z budową dwóch zespołów jaccuzi na podestach betonowych, z czterema stanowiskami każdy, na nieruchomości przy ul. [...] w P. , gm. R., na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 48 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.b. Zgodnie z powyższym przepisem, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. W myśl art. 48a ust. 1 u.p.b. w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może złożyć wniosek o legalizację. Przy czym zgodnie z art. 48b ust. 2 u.p.b. w przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub w przypadku budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, do dokumentów legalizacyjnych należą: 1) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej; 2) dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, oraz dwa egzemplarze projektu technicznego. Natomiast stosownie do art. 49 ust. 2a i 2b u.p.b., w przypadku stwierdzenia braku nieprawidłowości lub wykonania postanowienia o obowiązku usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o ustaleniu opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie o ustaleniu opłaty legalizacyjnej przysługuje zażalenie. Na gruncie badanej sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżący nie posiada pozwolenia na budowę opisanych wyżej obiektów budowalnych, które organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały, jako obiekty, o których mowa w art. 3 pkt 1 u.p.b. Zasadnie również uznały, że są to budowle określone w art. 3 pkt przywołanej ustawy. Bez wątpienia na wykonywanie takich obiektów budowalnych wymagane było uprzednie uzyskanie pozwolenia na budowę na podstawie art. 28 ust. 1 u.p.b., którego skarżący nie posiada. Pozwolenie na budowę, na które powołuje się skarżący dotyczy budowy budynku hotelowego, nie obejmuje natomiast budowy jaccuzi, które stanowi samodzielny obiekt budowlany, na budowę którego wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę. Stąd też nie mogły odnieść zamierzonego skutku wywody skarżącego, iż zrealizowane roboty budowlane w tym zakresie stanowią istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że zgodnie z art. 36a ust. 1 u.p.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Istotnym jest, że decyzja o pozwoleniu na budowę powinna zostać wydana przed przystąpieniem do robót budowlanych, a nie w trakcie ich wykonywania, czy też po wybudowaniu obiektu, a skarżący decyzji, o której mowa w treści przywołanego przepisu nie posiada. W ocenie Sądu robót tych nie można zakwalifikować na podstawie art. 36a ust. 5 u.p.b. jako istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego z tego względu, że nie spełniają one przesłanek, o których mowa w treści tego przepisu i stanowią niezależną od głównego budynku inwestycję, której wykonanie powinno poprzedzać uzyskanie pozwolenia na budowę. Pojęcie "istotności", o którym mowa w przepisie art. 36a ust. 5 p.b. nie dotyczy sytuacji, gdy odstępstwa będą na tyle daleko idące, że w istocie oznaczają powstanie nowego, dodatkowego czy innego obiektu budowlanego niż objęty pozwoleniem na budowę. Za odstąpienie nie może być uznane wykonanie obiektu, którego projekt zagospodarowania terenu, a także projekt architektoniczno-budowlany nie przewidywały. Czym innym jest bowiem dokonanie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, a czym innym samowolna realizacja obiektu budowalnego w trakcie realizacji zamierzenia objętego zatwierdzonym projektem budowlanym (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 69/23, dostępny w CBOSA, na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przywołanych okolicznościach rację ma organ, że wykonane w tym zakresie roboty budowlane stanowią samowolę budowlaną, o której mowa w art. 48 u.p.b. Nie zmienia tej oceny podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż w opisie technicznym załączonym do projektu zagospodarowania terenu zawarto informację, iż "bryle budynku ma towarzyszyć część z basenami rekreacyjnymi (do realizacji w kolejnym etapie)". Opis ten ma walor informacyjny, z którego wnioskować można, że inwestor zamierza wybudować baseny rekreacyjne w przyszłości, jako kolejny etap inwestycji, nie stanowi jednak zatwierdzonego projektu budowlanego, ani tym bardziej pozwolenia na ich wybudowanie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że stosownie do art. 33 ust. 1 u.p.b. pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Nawet zatem jeżeli skarżący miał zamiar realizować obiekt budowalny etapami, to złożony projekt budowlany powinien obejmować całe zamierzenie budowlane obejmujące również kompleks basenów i jaccuzi. Sama informacja o takim zamiarze jest – w świetle przytoczonej regulacji, niewystarczająca. W zakresie zarzutów opartych na twierdzeniu o błędnym wszczęciu postępowania odrębnie dla każdego z wybudowanych obiektów budowalnych (basenów i jaccuzi) warto dostrzec, że jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji fotograficznej oraz utrwalonego protokolarnie oświadczenia uczestniczącego w kontroli przedstawiciela skarżącego, roboty budowlane związane z budową odkrytego kompleksu basenowego nie zostały zakończone. W szczególności do wykonania pozostała tzw. "rzeczka" łącząca poszczególne niecki. W dacie kontroli niemożliwym był też wgląd w dziennik budowy, który według oświadczeń skarżącej został złożony do Starostwa Powiatowego w G., jako załącznik do wniosku o przeniesienie pozwolenia na budowę. Organy nie miały zatem podstaw do przyjęcia, że budowane obiekty basenów i jaccuzi są ze sobą powiązane, w szczególności z uwagi na brak stosownej dokumentacji budowalnej lub powykonawczej. Twierdzenia skarżącego w tym zakresie stanowiły jedynie objaśnienie jego zamiaru budowlanego. Ponadto nawet w sytuacji, gdyby organy administracji zaakceptowały stanowisko skarżącej, że ww. obiekty tworzą jeden obiekt - kompleks basenów, to i tak możliwe byłoby wydanie postanowienia przez organ I instancji o wstrzymaniu budowy, które dotyczyłoby wówczas części obiektu, np. pojedynczego basenu, czy jaccuzi, wchodzącego w skład kompleksu basenów. W ocenie Sądu, prawidłowo zatem organ zastosował art. 48 u.p.b. wstrzymując roboty budowlane w części dotyczącej jacuzzi i poinformował inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego. Niezasadne okazały się zarzuty dotyczące naruszenia procedury, bowiem organ zgromadził w niniejszej sprawie kompletny materiał dowodowy i prawidłowo go ocenił, a zaskarżona decyzja wyczerpująco wyjaśnia motywy jakimi kierował się organ przy jej wydaniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi.