II SA/Sz 77/12
WyrokWSA w Szczecinie2012-04-04
Skład orzekający: Danuta Strzelecka-Kuligowska, Barbara Gebel, Marzena Iwankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciel działki sąsiadującej z terenem inwestycji, na której ma powstać stacja transformatorowa i linie energetyczne, powinien być uznany za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jeśli inwestycja nie jest zlokalizowana na jego działce i nie ma przepisów odrębnych określających odległość od granicy?Ratio decidendi
Właściciel działki sąsiadującej z terenem inwestycji nie musi być uznany za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jeśli inwestycja nie jest zlokalizowana na jego działce, a przepisy odrębne nie określają minimalnej odległości od granicy działki. Sam fakt usytuowania inwestycji przy granicy nie przesądza o obszarze oddziaływania, a ewentualne uciążliwości faktyczne powinny być rozstrzygane na drodze cywilnej. W przypadku braku podstaw do uznania za stronę, organ prawidłowo umarza postępowanie o wznowienie.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę stacji transformatorowej i linii energetycznych, twierdząc, że powinna być uznana za stronę postępowania jako właścicielka sąsiedniej działki. Organy administracji obu instancji uznały, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony, ponieważ inwestycja nie znajduje się na jej działce, a obszar jej oddziaływania nie wykracza poza granice działki inwestycyjnej. W konsekwencji, decyzja o pozwoleniu na budowę została utrzymana w mocy, a postępowanie o wznowienie umorzone. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania oddala skargę
Wnioskiem z dnia [...] S. K. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii [...] stacji transformatorowej oraz linii [...] w działkach nr[...] , wydanej na rzecz Spółki , wnosząc jednocześnie o uchylenie skarżonej decyzji. Jako podstawę wznowienia postępowania wnioskodawczyni wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, zaś jako podstawę uchylenia skarżonej decyzji wskazała naruszenie przepisów art. 10 § 1 Kpa, art. 28 Kpa oraz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez nie uznanie za strony postępowania właścicieli działki nr [...] położonej w miejscowości, a także naruszenie art. 30 § 4 Kpa i art. 97 § 1 pkt 1 Kpa poprzez nie zawiadomienie następców prawnych dotychczasowych właścicielki działki nr [...] w miejscowości o toczącym się postępowaniu i wydania skarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wnioskodawczyni -razem z pozostałymi współwłaścicielami działki nr [...] - powinna być uznana za stronę postępowania, bowiem wysokościowa stacja transformatorowa usytuowana została w odległości od granicy działki. Nadto wnioskodawczyni podniosła, iż bez jej zgody doszło do przesunięcia granicy działek nr[...] , w skutek czego zachodzi uzasadniona obawa, iż inwestycja znajduje się w całości lub znacznej części na działce nr[...]. Ponadto mapa nie uwzględnia znajdującego się na jej działce budynku nr [...]. Nie wyjaśnienie tych kwestii przez Starostę jest zdaniem skarżącej naruszeniem art. 7 i art. 77 Kpa, bowiem organ nie ustalił dokładnie prawa inwestora do dysponowania terenem pod zabudowę. S. K. przywołała przepis art. 5 Prawa budowlanego, który zdaniem wnioskodawczyni przesądza o tym, iż właściciele działki nr [...] powinni być uznani za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego a także art. 28 Kpa, zakończonego skarżoną decyzją.
Starosta postanowieniem z dnia [...] wznowił na wniosek S. K. postępowanie zakończone decyzją Starosty Nr[...], zawiadamiając jednocześnie strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
Starosta decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego na żądanie S. K. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Nr [...] z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii [...] W długości [...] stacji transformatorowej oraz linii kablowej [...] w działkach nr [...] w obr. geod. , wydanej na rzecz Spółki. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.). Wyjaśniono, iż w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o powołanie biegłego geodety w celu wznowienia granic, bowiem wznowienie granic jest czynnością techniczną, wykonywaną przez geodetę na zlecenie właścicieli sąsiadujących ze sobą działek. Nadto organ I instancji w kwestii nieujęcia na mapie położonego na działce nr [...] budynku gospodarczego nr [...] wyjaśnił, iż budynek ten pierwotnie wykazany był jako obiekt nietrwale związany z gruntem, a wobec faktu, że obecnie budynek ten nie istnieje, został usunięty z mapy ewidencyjnej. Z tych powodów brak było podstaw do uwzględniania budynku nr [...] na mapie do celów projektowych. W związku z tym, że nieruchomość oznaczona numerem [...] w miejscowości znajduje się poza obszarem oddziaływania inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, to właścicielom tej działki nie przysługuje przymiot strony postępowania. Skoro zaś właścicielom działki nr [...] nie przysługuje przymiot strony postępowania, to nie doszło do naruszenia przepisów art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, a także art. 10, art. 30 § 3 i art. 97 § 1 pkt 1 Kpa. Nadto organ I instancji wskazał, że wobec zrealizowania przedmiotowej inwestycji i uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie, brak jest przedmiotu postępowania, a wznowione postępowanie podlega z tego względu umorzeniu.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła S. K. W odwołaniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia[...], uchylenie ostatecznej decyzji Nr [...] z dnia [...] w sprawie pozwolenia na budowę oraz określenia warunków pozwolenia na budowę. Skarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 105 § 1 Kpa w zw. z art. 151 § 1 Kpa poprzez umorzenie postępowania pomimo braku ku temu podstaw, nie rozstrzygnięcie istoty sprawy i nie wydanie decyzji merytorycznej, naruszenie art. 149 § 2 Kpa oraz art. 77 § 1 i § 3 Kpa, art. 78 § 1 Kpa i art. 79 Kpa polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez stronę i wydaniu orzeczenia w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie art. 77 poprzez przyjęcie, iż działka należąca do S. K. nr [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, naruszenie art. 3 pkt 20 oraz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez nieuznanie za strony postępowania właścicieli działki nr, naruszenie art. 105 § 1 Kpa w zw. z art. 151 § 1 Kpa poprzez umorzenie postępowania pomimo iż przyjęta przez organ przyczyna umorzenia postępowania - zmiana stanu faktycznego nie stanowiła podstawy umorzenia postępowania.
Wojewoda decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podkreślił, że co prawda nie podziela stanowiska organu I instancji, że uzyskanie przez inwestora pozwolenia na użytkowanie skutkuje umorzeniem postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwoleniu na budowę, to ustalenie przez organ, braku przymiotu strony – (przez wnioskodawcę) po wznowieniu postępowania z przywołaniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa skutkuje również umorzeniem postępowania, a zatem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji odpowiada prawu.
Organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jest odrębnym postępowaniem i wymaga na nowo ustalenia kręgu stron postępowania. Prawem materialnym na podstawie którego można ustalić krąg stron postępowania będą przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r, Prawo budowlane tj. art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20. Decyzja Starosty z dnia[...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę linii kablowej[...], słupowej stacji transformatorowej oraz linii kablowej[...], w działkach nr [...] w obrębie nie obejmowała swoim zasięgiem działki nr [...] należącej do S. K.
Zdaniem organu projekt budowlany zatwierdzony skarżoną decyzją spełnia wymogi określone w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 roku, Nr 120, poz. 1133 ze zm.), w szczególności w § 8 ust. 1 i § 10 ww. rozporządzenia. Projekt zagospodarowania terenu analizowanej inwestycji sporządzony został na aktualnej mapie zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zawiera część rysunkową i część opisową, spełniając tym samym wymóg określony w § 8 ww. rozporządzenia. Analizowany projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na mapie w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości przedmiotowej inwestycji i jest czytelny (§ 10 rozporządzenia). Odnosząc się do zarzutu różnic pomiędzy mapą znajdującą się w aktach sprawy, a mapą, którą dysponuje wnioskodawczym organ stwierdził, że inwestor załączył do projektu budowlanego mapę do celów projektowych, spełniając tym samym przywołane powyżej przepisy rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Wskazanie przez wnioskodawczynię na wątpliwości co do zgodności mapy ewidencyjnej ze stanem rzeczywistym nie stanowi samo w sobie podstawy do uznania takiego twierdzenia za dowód. Powyższe twierdzenia mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w razie potwierdzenia ich zasadności w wyniku wznowienia znaków granicznych, jednakże - jak już słusznie zauważył Starosta w skarżonej decyzji - zgodnie z przepisem art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity - Dz. U. z 2010 roku, Nr 193, poz. 1287 ze zm.) wznowienia znaków granicznych dokonuje geodeta na zlecenie zainteresowanych stron.
Odnosząc się do dalszych zarzutów strony organ podniósł, że z analizy aktualnej mapy zasadniczej oraz dokumentacji fotograficznej załączonej do akt sprawy wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie linii kablowej i słupowej stacji transformatorowej nie znajduje się żadna zabudowa. W stosunku do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] stacja transformatorowa oraz linia kablowa w najbliższym miejscu zaprojektowane zostały w odległości[...]. Odpowiadając na argument oddziaływania na działkę skarżącej stacji transformatorowej oraz linii kablowej ze względu na ich posadowienie przy granicy z działką nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że ani w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ani w ustawie Prawo energetyczne nie ma przepisów, które określałyby w jakiej odległości od granicy działki mogą znajdować się tego typu obiekty. Nadto zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 roku, Nr 257, poz. 2573 ze zm.) przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a co za tym idzie nie wymaga sporządzenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Oznacza to, że dopuszczalne jest sytuowanie tego typu obiektów przy samej granicy działki, a obszar oddziaływania obiektu nie wykracza poza granice działki przeznaczonej pod inwestycję. Tym samym organ stwierdził, że obszar oddziaływania obiektu nie obejmował należącej do wnioskodawczyni działki nr [...], a co za tym idzie wnioskodawczyni nie posiada przymiotu strony.
Nadto Wojewoda wskazał, że Starosta po wpłynięciu wniosku S.K. o wznowienie postępowania z przywołaniem art. 145 § 1 pkt 4 Kpa zasadnie wydał postanowienie z dnia [...] wznawiające postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Nr[...]. Następnie w wyniku ustalenia, że S.K. przymiot strony postępowania nie przysługuje, organ I instancji zasadnie nie badał dalszych przesłanek wznowienia postępowania, argumentów i wniosków dowodowych zgłaszanych przez wnioskodawczynię.
Skargę na decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła S. K.
Zaskarżonej decyzji zarzuca :
- naruszenie prawa to jest art. 28 ust. 2 prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż S. K. nie jest, a we wcześniejszych etapach procesu decyzyjnego również inni następcy prawni N. W. nie byli stronami postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo bezpośredniego sąsiadowania stanowiącej ich własność działki nr [...] i posadowienia urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej w postaci słupowej stacji transformatorowej, stanowiska słupowego oraz linii kablowej i złącz kablowych bezpośrednio przy granicy ich działki,
- naruszenie prawa to jest, art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 3 pkt 20 prawa budowlanego poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż teren działki nr [...] stanowiącej własność S. K. nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji w postaci linii kablowej[...], słupowej stacji transformatorowej oraz linii kablowej [...], posadowionych na działce nr [...] tuż przy granicy działki skarżącej,
- naruszenie przepisów postępowania to jest art. 77 § 1 § 3 kpa, art. 78 § 1 kpa oraz art. 79 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez stronę i wydanie orzeczenia w oparciu o niekompletny materiał dowodowy.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W świetle powyższej regulacji Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu, stosując środki przewidziane w ustawie.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Dokonana pod kątem wskazanych wyżej wymogów kontrola decyzji organów obu instancji nie daje podstaw do uwzględnienia skargi.
Zaskarżona decyzja wydana została w trybie postępowania nadzwyczajnego, wszczętego wnioskiem skarżącej o wznowienie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz Spółki siedzibą pozwolenia na budowę linii kablowej[...] , stacji transformatorowej oraz linii kablowej [...] na działkach nr [...] w obrębie geodezyjnym.
Wobec powyższego ocenie sądu podlega jedynie prawidłowość przeprowadzenia postępowania w tej sprawie i wydania rozstrzygnięcia zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale 12 kpa. Jako podstawę prawną wniosku o wznowienie postępowania S.K. wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wraz z pozostałymi współwłaścicielami działki nr [...] powinna być uznana za stronę postępowania, bowiem wysokościowa stacja transformatorowa usytuowana została w odległości od granicy działki. Nadto zdaniem wnioskodawczyni bez jej zgody doszło do przesunięcia granicy działek nr[...], wskutek czego zachodzi uzasadniona obawa, że inwestycja znajduje się w całości lub znacznej części na działce[...]. Ponadto mapa znajdująca się w aktach sprawy nie uwzględnia znajdującego się na jej działce budynku nr[...].
Trafnie wywodzi organ odwoławczy, że jeżeli skarżąca domaga się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa twierdząc, że bez własnej winy nie brała udziału w sprawie to organ musi w pierwszej kolejności przesądzić, czy wnioskodawczyni przysługuje status strony.
W takim przypadku ustalenie istnienia podmiotowej przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania łączy się z ustaleniem istnienia podstawy wznowienia, jednak zagadnienie to jest badane po wznowieniu postępowania. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo organ wznowił postępowanie w sprawie i po ustaleniu po wznowieniu postępowania, że S. K. przymiot strony nie przysługuje, zasadnie wydał decyzję o umorzeniu postępowania.
Zdaniem Sądu organ dokonał prawidłowej oceny, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony. O tym komu przysługuje przymiot strony postępowania decydują przepisy art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) Prawo budowlane oraz ewentualne przepisy odrębne. Analizowana inwestycja nie została zaprojektowana na należącej do skarżącej działce nr[...], wobec czego jej właściciele mogliby być uznani za stronę niniejszego postępowania tylko wtedy, jeżeli działka ta znalazłaby się w obszarze oddziaływania obiektu ze względu na związane z projektowaną linią kablową, słupową stacją transformatorową ograniczenia w jej zagospodarowaniu wynikające z przepisów odrębnych. Sam fakt usytuowania inwestycji bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką (według skarżącej w odległości ) nie oznacza automatycznie, że działka ta znajduje się w obszarze oddziaływania opisanej wyżej inwestycji. W obowiązującym stanie prawnym brak jest przepisów odrębnych, które ze względu na lokalizację badanej inwestycji wprowadzałyby jakiekolwiek ograniczenia prawne w zagospodarowaniu działki nr[...] , również skarżąca nie wskazała takich przepisów. W ocenie Sądu ewentualne faktyczne uciążliwości wynikające z lokalizacji tego typu inwestycji nie mogą być brane pod uwagę przez organy architektoniczno – budowlane przy określaniu kręgu stron postępowania, zaś spory wynikające z takich okoliczności powinny być rozstrzygane na drodze cywilnej.
Zarówno z projektu zagospodarowania terenu z projektu budowlanego oraz mapy sytuacyjno wysokościowej z zasobów Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wynika, iż przedmiotowa inwestycja zaprojektowana została na działce[...].
Nie budzi zastrzeżenia sądu stanowisko organów, że w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o powołanie biegłego geodety w celu wznowienia granic, bowiem wznowienie granic jest czynnością techniczną, wykonywaną przez geodetę na zlecenie właścicieli sąsiadujących ze sobą działek. Nadto organ I instancji w kwestii nieujęcia na mapie położonego na działce nr [...] budynku gospodarczego nr [...] wyjaśnił, iż budynek ten pierwotnie wykazany był jako obiekt nietrwale związany z gruntem, a wobec faktu, że obecnie budynek ten nie istnieje, został usunięty z mapy ewidencyjnej.
Z tych powodów brak było podstaw do uwzględniania budynku nr [...] na mapie dla celów projektowych.
Reasumując, jeśli zatem inwestor nie wskazał w przedłożonym do zatwierdzenia wniosku działki nr[...], jako terenu na której ma zostać zrealizowana inwestycja i z charakteru inwestycji nie wynika jej oddziaływanie na tę działkę, organ nie miał podstaw do uznania skarżącej za stronę postępowania.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
W przedmiotowej sprawie zatem, nawet gdyby przyjąć, iż skarżącą winna być uznana za stronę i uczestniczyć w przedmiotowym postępowaniu, organ architektoniczno – budowlany nie mógłby wydać decyzji odmawiającej wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet mimo sprzeciwu skarżącej, jeśli inwestor spełnił wszystkie wymogi określone przepisami prawa budowlane. Budowa linii[...], słupowej stacji transformatorowej oraz linii [...]w działkach [...] poza działką skarżącej nie wymagała uzyskania przez inwestora jej zgody.
To inwestor, a nie organ, określa treść i zakres wniosku o pozwolenie na budowę, a organ bada jedynie, czy spełnia on warunki wskazane w art. 33 ust. 2 oraz dokonuje jego sprawdzenia w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego.
W tym stanie rzeczy uznać należy, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło