II SA/Sz 773/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę S.O. w dniu [...] wniósł, za pośrednictwem organu skargę drogą elektroniczną, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniami z dnia 12 sierpnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi wniesionej drogą elektroniczną lub nadesłanie podpisanej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń o powyższym wezwaniu zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 18 sierpnia 2014r. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie ustalono wpłaty do przedmiotowej sprawy (vide: notatka urzędowa z dnia 2 września 2014 r.). W wyznaczonym przez Sąd terminie, ani do dnia dzisiejszego skarżący skargi nie podpisał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 maja 2014r., sygn. akt I OPS 10/13, w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy o podpisie elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Nie można zatem przyjąć, iż posługiwanie się podpisem elektronicznym przez stronę postępowania sądowego w kontaktach z sądem administracyjnym jest dopuszczalne, skoro ustawodawca, tego wprost nie przewidział. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną, konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 18 akt sprawy) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi i zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały prawidłowo doręczone adresatowi dnia 18 sierpnia 2014 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinien wywiązać się z nałożonych obowiązków był dzień 25 sierpnia 2014 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie oraz nie uiścił wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.