II SA/Sz 774/08

Dnia16 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Z. L. reprezentowany przez r.pr. E. G. pismem z dnia 4 września 2008 r. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającej, w trybie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.), podział nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w S. przy ulicy M., w obrębie ewidencyjnym nr [...] ([...]) będącej własnością Miasta S. Jednocześnie działający w imieniu skarżącego pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...], czyli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez m.) przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżony do Sądu akt lub czynność, a podstawą wstrzymania jego wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 3 w/w ustawy zdanie ostatnie rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym, jednakże zdaniem większości komentatorów wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub trybie autokontroli /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; [w] Zakamycze 2005; s. 169/. Możliwość taka ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) w przedmiocie której została wniesiona skarga do Sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1227/05/. W związku z powyższym należało rozpatrzyć przedmiotowy wniosek w odniesieniu do decyzji Prezydenta Miasta S. zatwierdzającej podział nieruchomości, pod kątem przesłanek określonych w przepisie art. 61 § 3 powołanej ustawy biorąc jednocześnie pod uwagę fakt, że przedmiotem skargi do Sądu jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, które ze swej istoty nie może wywołać skutków, o których mowa w powołanym przepisie /por. post. NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 151/06/. Ponadto należy wskazać, że stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122 i art. 126, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak wynika z poglądu wyrażonego w piśmiennictwie w treści powołanego art. 9 ustawy nie ma mowy o upływie terminu do wniesienia skargi przez stronę, ale o bezskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi w ogóle (por. M. Gdesz, artykuł PS 2005/6/28, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – interpretacja art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Teza nr 2, publ. LEX 47714/2). Niewydanie przez organ administracji publicznej powyższego postanowienia, nie pozbawia strony skarżącej możliwości złożenia do Sądu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże może to nastąpić tylko w trybie art. 61 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy. W przedmiotowej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił w ogóle wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S., tym samym nie podał okoliczności, które dają podstawę do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed wydaniem przez Sąd wyroku, stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy dodać, że zarzuty podniesione w skardze odnoszą się do zaskarżonego do Sądu postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, co za tym idzie nie stanowią argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.