II SA/Sz 776/10

WyrokWSA w Szczecinie2010-11-18

Skład orzekający: Barbara Gebel, Elżbieta Makowska, Mirosława Włodarczak-Siuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej z powodu przerwania stażu z własnej winy jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o pozbawieniu statusu bezrobotnego jest zgodna z prawem, gdyż przerwanie stażu nastąpiło z winy skarżącego, który nie zaakceptował rodzaju wykonywanych obowiązków i nie wykazał przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie. Organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zastosował właściwe przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Stan faktyczny
I. K. został skierowany przez Powiatowy Urząd Pracy do odbycia stażu na stanowisku konserwatora w przedszkolu. Po kilku dniach przerwał staż, podając jako powody ciężką pracę i niskie wynagrodzenie. Organ uznał, że przerwanie nastąpiło z winy I. K. i pozbawił go statusu bezrobotnego na określony czas. Skarżący kwestionował decyzję, twierdząc, że praca była niezgodna z programem stażu i zagrażała jego zdrowiu.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.),, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 listopada 2010r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta działając na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 7 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z poźn. zm.) oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 10712 poźn. zm.) – orzekł o utracie przez I. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. W uzasadnieniu decyzji organ ustalił, że w dniu [...]r. wydano I. K. skierowanie na odbycie stażu, w "Przedszkolu Publicznym Nr [...]" na stanowisko konserwatora i przedstawiono program stażu z którym się zapoznał. Po pozytywnej weryfikacji przez organizatora stażu, rozpoczął staż od dnia [...]r. który miał trwać do dnia [...]r. W dniu [...]r. zgłosił się do urzędu wraz z opinią organizatora z przebiegu stażu i sprawozdaniem z przebiegu stażu oraz zdeklarował, chęć przerwania stażu i rozliczenia się z niego. W tym dniu również został poinformowany przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy, iż w przypadku rezygnacji ze stażu traci status osoby bezrobotnej na okres [...] dni. Wskazując, że w podaniu z dnia [...]r. podniosła strona, iż "Przedstawione obowiązki okazały się sprzeczne z tym, co należało wykonywać. Ponadto nikt mnie nie poinformował o bardzo ciężkiej pracy fizycznej..." organ stwierdził, że prace, zlecone podczas odbywania stażu były zgodne z jego programem, z którym bezrobotny zapoznał się przed jego rozpoczęciem. Natomiast z zaświadczenia lekarskiego, dostarczonego w dniu [...]r. wynika, iż I. K. jest zdolny do odbycia stażu w charakterze konserwatora. Ponadto z pisma z "Przedszkola Publicznego Nr [...]", które wpłynęło do tutejszego urzędu w dniu [...]r. wynika, iż wyżej wymieniony zrezygnował z odbywania stażu z powodu niskiego wynagrodzenia. W związku z powyższym, organ przyjął, że I. K. traci status osoby bezrobotnej z dniem [...]r. z powodu przerwania stażu z własnej winy. W dniu rejestracji tj. [...]r. został on prawidłowo poinformowany o prawach i obowiązkach bezrobotnego, otrzymał również szczegółową "Informację dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy ", w której wskazano prawa i obowiązki osoby bezrobotnej, w tym, iż bezrobotny, który z własnej winy przerwał szkolenie, staż, wykonywanie prac społecznie użytecznych, lub inną formę pomocy określoną w ustawie, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia przerwania na okres [...] dni w przypadku pierwszej odmowy, ponieważ bezrobotny przerwał staż z własnej winy pierwszy raz. Zgodnie z art. 33 ust 4 pkt 7 w. cyt. ustawy, Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który z własnej winy przerwał szkolenie, staż lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia przerwania na okres wskazany w pkt 3. I. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, że podpisał umowę do odbycia stażu w charakterze konserwatora a nie w charakterze pracownika placowego, tragarza, dozorcy, pracownika gospodarczego. Zaświadczenie lekarskie dotyczyło pracy konserwatora, badanie miało charakter profilaktyczny, nie dotyczyło ciężkiej pracy fizycznej, zatem – zdaniem odwołującego się – wydający decyzję powinien zapoznać się ze znaczeniem słowa konserwator w słowniku języka polskiego. Takich prac mu nie przedstawiono, nie podpisywał również żadnego zakresu obowiązków dotyczących pracownika placowego, tragarza, czy dozorcy. Po trzech dniach odbywania stażu, a raczej bardzo ciężkiej pracy fizycznej (np. prace ziemne) poinformował Panią Dyrektor przedszkola, że ta praca jest za ciężka i niezgodna z programem stażu. Następnie [...]r. o sprawie zawiadomił Powiatowy Urząd Pracy, telefonicznie informując, że staż jest sprzeczny z programem odbywania stażu i że nie da rady dalej pracować tak ciężko. W związku z powyższym pracownica Powiatowej Urzędu Pracy poinformowała go, że ma przynieść opinię od organizatora stażu o czym niezwłocznie powiadomił Panią Dyrektor Przedszkola, która wydała opinie w dniu [...]r. W dniu [...]r. zgłosił się z opinią do Działu Stażów. Pracownik prowadzący sprawę oświadczył, że jest potrzebne sprawozdanie z przebiegu stażu i dnia [...]r. dostarczył sprawozdanie. Pracownica prowadząca sprawę poinformowała go, że pozbawia go statusu bezrobotnego na okres [...] dni, co potraktował jako szantaż, by zmusić go do bardzo ciężkiej pracy fizycznej i odmówił podpisania dokumentu. I. K. oświadczył dalej, że rezygnacja nastąpiła nie z jego winy, lecz z przyczyn zdrowotnych, dalsza praca mogła być zagrożeniem dla jego zdrowia o czym zgodnie z przepisami poinformował Powiatowy Urząd Pracy. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. Nr [...]działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy ustalił, jak wynika to z uzasadnienia decyzji, że strona zarejestrowała się urzędzie pracy w dniu [...]r. jako osoba bezrobotna bez prawa zasiłku dla bezrobotnych. W dniu rejestracji strona podpisała oświadczenie, iż została prawidłowo pouczona o obowiązku potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy w wyznaczonych terminach, zapoznała się również i otrzymała informację na temat praw i obowiązków osoby bezrobotnej. W dniu [...]r. Urząd Pracy skierował I. K. do odbycia stażu w Przedszkolu Publicznym nr [...] w [...]na stanowisko konserwatora w okresie [...] r. Zgodnie bowiem z art. 53 ust 1 w/w ustawy o bezrobotnych, o których mowa w art. 49 (bezrobotnych powyżej 50 roku życia), starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy (...). Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]organ I instancji przyznał stronie prawo do stypendium od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie na okres odbywania stażu (vide: załącznik nr [...] akt sprawy). W dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło zaświadczenie lekarskie z dnia [...]r., wystawione przez Portowy Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...]świadczące, że I. K. jest zdolny do pracy na stanowisku konserwator (vide: załącznik nr [...] akt sprawy). Dnia [...]r. I. K. stawił się w Urzędzie Pracy i zgłosił, że nie zgadza się na kontynuowanie stażu, ponieważ nikt go nie poinformował o bardzo ciężkiej pracy, oraz że warunki odbywania stażu są sprzeczne z ofertą. Oznajmił, że nigdy nie pracował w charakterze konserwatora i na pewno nigdy pracować nie będzie. Oznajmił także, że szuka pracy, a nie stażu jako uczeń, oraz że został wprowadzony w błąd. Strona złożyła również stosowne dokumenty związane z zakończeniem stażu tj. opinię organizatora z przebiegu stażu oraz sprawozdanie z przebiegu stażu. W dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło pismo od Dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] w [...]informujące, że I. K. odbywał staż w okresie [...]r., oraz że powodem przerwania stażu było, według zainteresowanego, zbyt mało pieniędzy otrzymywanych z urzędu pracy za staż oraz zbyt ciężka praca. Dyrektor przedszkola poinformował również, że stażysta wykonywał w ostatnich dwóch tygodniach prace związane z malowaniem ogrodzenia wokół placówki oraz pomagał w utrzymaniu czystości wokół placówki zamiatając chodniki i plac zabaw dla dzieci. Mając na uwadze powyższe organ I instancji wydał decyzję o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Powołany przepis stanowi, iż starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która z własnej winy przerwała szkolenie, staż lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia przerwania na okres wskazany w pkt 3, tj. na okres: a) 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, b) 180 dni w przypadku drugiej odmowy, c) 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy. I. K. w dniu rejestracji został prawidłowo pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego. Ponadto strona była informowana o skutkach przerwania stażu, co prowadzi do utraty statusu osoby bezrobotnej. Z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż I. K. w dniu [...]r. przerwał odbywanie pracy. Zdaniem Wojewody, strona przerwała staż nie tylko z powodu ciężkiej pracy, ale również ze względu na niskie wynagrodzenie (stypendium), które otrzymywała (vide: pismo Dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...]). Podczas stażu strona wykonywała czynności, które nie wykraczały poza program stażu, z którym zapoznała się przed jego rozpoczęciem. Do obowiązków służbowych strony należały drobne prace remontowo-konserwatorskie i gospodarcze, tj. utrzymywanie czystości wokół przedszkola oraz w ogrodzie, malowanie i konserwacja płotu wokół terenu przedszkolnego. Z zaświadczenia lekarskiego, które strona złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy wynika także, że jest zdolna do pracy w charakterze konserwatora. W dniu rejestracji złożyła również oświadczenie, że jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego, podnoszone przez stronę w odwołaniu okoliczności nie mogą stanowić uzasadnionej przyczyny rezygnacji z odbycia stażu. Mając na uwadze powyższe Wojewoda uznał, że brak jest podstaw prawnych do zmiany decyzji organu I instancji, a zatem orzeczono jak w rozstrzygnięciu. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że pozostałe okoliczności podnoszone przez stronę tj. przyznanie zasiłku dla bezrobotnych, wykraczają poza zakres sprawy, będącej przedmiotem postępowania odwoławczego. I. K. zaskarżył wyżej opisaną decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie podnosząc, że decyzja ta oraz decyzja organu I instancji "są fałszywe, sprzeczne z faktami, są bezczelnym kłamstwem Urzędu". Skarżący podniósł, że rozwiązanie umowy stażu nastąpiło w wyniku porozumienia strona w dniu [...]r. w piątek. Fakt ten został uzgodniony z pracownikiem Powiatowego Urzędu Pracy w rozmowie telefonicznej oraz z Dyrektorem Przedszkola. Kłamstwem jest, że przerwał staż z własnej winy w dniu [...]r. – gdyż była to sobota, przedszkole w sobotę nie pracuje. W poniedziałek [...]r. zgodnie z umową zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy, Działu Staży z opinią, a następnego dnia dostarczył sprawozdanie z przebiegu stażu. Kłamstwem jest, że odmówił szkolenia w charakterze konserwatora i że do Urzędu zgłosił się dopiero [...]r. Kłamstwem jest, że podpisał umowę o pracę w charakterze malarza, pracownika placowego, pracownika gospodarczego, dozorcy. Kłamstwem jest, że zapoznano go z w/w charakterem prac, poza tym nie podpisał żadnego zakresu czynności. Wobec powyższego I. K. wniósł o "przywrócenie mu statusu bezrobotnego oraz należnego zasiłku". Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie sprawy administracyjnej, lecz kontroluje ostateczną decyzję administracyjna wydana przez właściwy organ. Z tego wynika dalej, że Sąd nie posiada uprawnień do przyznawania bądź przywracania statusu bezrobotnego oraz prawa do związanych z nim świadczeń, o co wniósł skarżący. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w przypadku stwierdzenia, że decyzja w istotny sposób narusza prawo materialne lub przepisy procedury administracyjnej Sąd uchyla taką decyzję (lub stwierdza jej nieważność), co powoduje powrót sprawy na etap postępowania administracyjnego. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu – Sąd oddala skargę zgodnie z art. 151 p.p.s.a. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), zgodnie z którym starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która z własnej winy przerwała szkolenie, staż lub inną formę pomocy określoną w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia przerwania na okres wskazany w pkt 3 tego przepisu. Z niekwestionowanych skargą w tym zakresie ustaleń faktycznych organów obu instancji orzekających w sprawie wynika, że I. K., jako bezrobotny nie posiadający prawa do zasiłku dla bezrobotnych w dniu [...]r. został skierowany przez Powiatowy Urząd Pracy w [...]do odbycia stażu w Przedszkolu Publicznym nr [...] w [...]na stanowisko konserwatora w okresie [...]r. W związku z tym decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta [...]przyznał I. K. prawo do stypendium od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie na okres odbywania stażu. Również w dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło zaświadczenie lekarskiego z dnia [...]r., wystawione przez Portowy Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...]stwierdzające, że skarżący jest zdolny do pracy na stanowisku konserwatora. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy natomiast okoliczności w jakich doszło do przerwania odbywania stażu przez I. K. i oceny tych okoliczności w aspekcie przesłanki "przerwania stażu z własnej winy". W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja w zakresie przyjętych ustaleń faktycznych i ich oceny prawnej prawa nie narusza. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z art. 75 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W kontekście tego przepisu oraz wynikającej z art. 7 zasady prawdy obiektywnej nakładającej na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nie można dopatrzeć się naruszenia prawa w poczynionych przez organy orzekające ustaleniach faktycznych będących wypadkową oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a nie tylko oceny twierdzeń skarżącego. W świetle zaś całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności programu stażu, opinii organizatora stażu z przebiegu stażu oraz informacji Dyrektora Przedszkola z dnia [...]r. z której wynika rodzaj wykonywanych przez skarżącego prac w ostatnich 2 tygodniach stażu oraz wskazane przezeń powody przerwania stażu ("zbyt mało pieniędzy otrzymywanych z PUP-u za staż oraz zbyt ciężka praca"), a także wobec treści notatki służbowej pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w [...]z dnia [...]r. dotyczącej okoliczności przerwania stażu przez I. K., brak jest podstaw do skutecznego zarzucenia organowi dowolności w ocenie dowodów i błędu w ustaleniach faktycznych. Ustalenie te stanowią bowiem logiczną konsekwencję prawidłowej oceny dowodów. Skarżący twierdząc, że wykonywana praca była za ciężka i zagrażała jego zdrowiu okazał na rozprawie Sądowej dokument z [...]r., w którym zawarta była adnotacja pracownika Powiatowego Urzędu Pracy o braku predyspozycji m.in. do ciężkiej pracy listonosza, co jednak ustaleń organów obu instancji nie podważa, skoro skarżący nie dysponował zaświadczeniem lekarskim z okresu odbywania stażu, z których wynikałby jego stan zdrowia, który można byłoby uznać za potwierdzający niezdolność do wykonywania stażu w charakterze konserwatora. Przede wszystkim jednak podkreślenia wymaga, że z zaskarżonej decyzji nie wynika aby organ powiązał stwierdzenie winy I. K. w przerwaniu stażu z jego twierdzeniem, że staż jest niezgodny z planem stażu a wykonywana praca za ciężka. Winę tę przyjęto dlatego, że skarżący jednostronnie uznał, że staż jest niezgodny z programem, że praca jest za ciężka, a przy tym twierdził, że otrzymywane wynagrodzenie jest zbyt niskie i mimo wskazania przez pracownika Działu Staży Powiatowego Urzędu Pracy, że należałoby zgłosić pisemnie do Powiatowego Urzędu Pracy chęć przerwania stażu i staż odbywać do momentu rozstrzygnięcia sprawy uznał, że do pracy w charakterze stażysty nie wróci. Zauważyć też należy, iż z treści pisma skarżącego złożonego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...]w dniu [...]r. wynika jednoznacznie, że organy obu instancji prawidłowo odczytały intencje strony co do utraty zamiaru kontynuowania stażu, skoro w piśmie tym I. K. wyjaśniał: "Konserwator to nie "cieć", a "cieć" to nie konserwator. Aby zostać "cieciem" nie jest mi potrzebne pośrednictwo pracy, a tym bardziej odbywanie z tego tytułu stażu. Nigdy nie pracowałem w tym charakterze i na pewno nigdy pracować nie będę. Wyrejestrowanie mnie z rejestru bezrobotnych jest nieuczciwe po [...] latach pracy. Szukam pracy a nie stażu jako cieć (...)". Świadczy to o tym, że skarżący nie akceptował rodzaju wykonywanych w toku stażu obowiązków, mimo że w programie stażu – jak wynika to z akt administracyjnych – przewidziano m.in. wykonywanie takich czynności jak utrzymywanie czystości na terenie przedszkola i ogrodu, nadzorowanie wywozu śmieci i wymiany piasku w piaskownicy, troska o stan techniczny budynku itp. i w konsekwencji nie chciał ich wykonywać. W związku z zaistniałym stanem faktycznym stwierdzić trzeba, że w zaskarżonej decyzji przyjęto zasadnie winę skarżącego w przerwaniu stażu, gdyż doszło do tego z przyczyn leżących po stronie stażysty, a nie z powodów obiektywnie od niego niezależnych. Utrata statusu osoby bezrobotnej jest w takiej sytuacji zgodna z obowiązującym prawem. Z tych względów należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło